Ενας Φάουστ που τον κυνηγούν δαίμονες…

«Καλοκαίρια με τον Μέσι». Θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της βιογραφίας κάθε ποδοσφαιρόφιλου, αν υποθέσουμε ότι οι ποδοσφαιρόφιλοι έχουν το βίτσιο να γράφουν βιβλία αυτοβιογραφικά. Είναι εδώ και καμιά δεκαπενταριά χρόνια που τα καλοκαίρια μας ανήκουν στον Αργεντίνο της Μπάρτσα, όχι γιατί ζει θριάμβους, αλλά γιατί πρωταγωνιστεί σε ιστορίες με κακό τέλος φορώντας τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής. Ξάφνου φέτος το καλοκαίρι εμφανίστηκε πάλι ως πρωταγωνιστής, αλλά αυτή τη φορά με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα. Στο ματς με τη Νάπολι λίγες μέρες πριν η εμφάνισή του ήταν κάτι υπέροχο. Πέτυχε το ωραιότερο γκολ της χρονιάς στο Τσάμπιονς Λιγκ σκοράροντας ενώ έπεφτε έχοντας χάσει την ισορροπία του: ο Ρόι Ρέις κάποτε πρωταγωνιστής σε ανάλογες φάσεις στο περιοδικό Αγόρι θα πέθαινε από τη ζήλια του. Στη συνέχεια κέρδισε ένα πέναλτι και ιπποτικά άφησε την εκτέλεσή του στον φίλο και συμπολεμιστή Λουίς Σουάρες που ήθελε να σκοράρει για να ξεμπλοκαριστεί: ένα γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ του έλειπε μήνες ολόκληρους. Ο Μέσι πέτυχε κι ένα ακόμα γκολ που μυστηριωδώς ακυρώθηκε, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Κανένα VAR δεν μπορεί να καταστρέψει την εικόνα της απόδοσης ενός ποδοσφαιριστή, όσα γκολ κι αν του ακυρώσει αδίκως: το σόου του Μέσι με τη Νάπολι υπήρξε τόσο εντυπωσιακό ώστε πολλοί αναρωτηθήκαμε αν ο εξορκισμός της καλοκαιρινής κατάρας που τον ακολουθεί μπορεί τελικά να έρθει χάρη στη φανέλα της Μπαρτσελόνα.

Δαίμονες
Ενας καλός εξορκισμός απαιτεί να υπάρχει προηγουμένως ένας πραγματικός δαίμονας. Στην περίπτωση του Μέσι υπάρχουν δυο: ο ένας που τον κυνηγά προκαλεί τις καλοκαιρινές του αποτυχίες με την Εθνική Αργεντινής όχι μόνο στα δύσκολα Παγκόσμια Κύπελλα, αλλά και σε διοργανώσεις εύκολες για την κλάση και την αφεντιά του όπως το Κόπα Αμέρικα. Ο δεύτερος του στήνει παγίδες στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οι τέσσερις αποτυχίες του στη σειρά να φτάσει σε έναν τελικό με την Μπαρτσελόνα ως μοναδικός ηγέτης της είναι απόδειξη ότι κάποιος δαίμονας τον κυνηγά. Αποτυγχάνει συνεχώς σε χρονιές που εξακολουθεί στο ισπανικό πρωτάθλημα να κάνει τη διαφορά.

Ο τελευταίος τελικός στον οποίο ο Μέσι αγωνίστηκε ήταν το 2015. Εκείνη η Μπαρτσελόνα, με προπονητή τον Λουίς Ενρίκε, είχε δώσει μια σπουδαία παράσταση κόντρα στη Γιούβε στον τελικό του Βερολίνου, αλλά δεν ήταν εντυπωσιακή μόνο στο φινάλε: ήταν η μεγάλη ατραξιόν της διοργάνωσης από την αρχή μέχρι το τέλος της. Οι τότε τρεις κυνηγοί της (ο Νεϊμάρ, ο Μέσι και ο Σουάρες) όλο τον χρόνο χαλούσαν κόσμο και ήταν θέμα συζήτησης. Εκαναν μπροστά τα πάντα μόνοι τους αφού η μεσαία γραμμή πιο πολύ βοηθούσε την άμυνα παρά την επίθεση. Η Μπάρτσα τότε έχτιζε επιθέσεις, όταν και εφόσον η μπάλα έφτανε στα πόδια του Μέσι, αλλά είχε δίπλα στον αργεντίνο αρχηγό της τον σκόρερ Σουάρες και τον απρόβλεπτο Νεϊμάρ σε φοβερή φόρμα. Το παιχνίδι της μπορεί να μη θύμιζε πολύ την ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα, πλην όμως ήταν θεαματικότατο. Ενα χρόνο αργότερα δεν είχε τον Νεϊμάρ. Ο Μέσι είναι σαν να έβαλε στοίχημα με τον εαυτό του ότι εκτός από το πρωτάθλημα Ισπανίας μπορεί να πάρει και το μεγάλο κύπελλο μόνος του – ο Σουάρες παρέμεινε στο πλάι του αλλά ταλαιπωρείται από τραυματισμούς και μεγάλωσε κι αυτός κομμάτι. Φέτος οι δυο τους έχασαν το πρωτάθλημα Ισπανίας από τη Ρεάλ: η Μπαρτσελόνα είναι η μόνη από τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες που έχασε τον τίτλο, μολονότι ήταν πρώτη όταν τα πρωταθλήματα επανεκκίνησαν. Και θέλει να σώσει τη σεζόν της κερδίζοντας το Τσάμπιονς Λιγκ με σημαιοφόρο τον Μέσι, τον άνθρωπο που κάθε καλοκαίρι έχουμε μάθει να αναρωτιόμαστε τι έπαθε.

Πιτσιρίκος
Μετά την καραντίνα ο Μέσι εμφανίστηκε ξυρισμένος και με μαλλάκι μακρύ – κατά κάποιο τρόπο με το look που τον γνωρίσαμε πριν από πολλά χρόνια πιτσιρίκο. Να δούμε αν αυτή η αλλαγή θα του φέρει γούρι. Ο Μέσι ένιωθε πάντα την υποχρέωση της ηγεσίας – και στην Μπαρτσελόνα (στην οποία μια χαρά τα κατάφερε) και στην Εθνική Αργεντινής (το βάρος της φανέλας της οποίας δυσκολεύτηκε να σηκώσει). Πάντοτε μου έμοιαζε ότι βιαζόταν κομμάτι να μεγαλώσει – πρώτα από όλα βιαζόταν να πείσει τον εαυτό του ότι μεγάλωσε. Παντρεύτηκε μικρός, έγινε γρήγορα πατέρας, αδημονούσε για το ραντεβού με την ωριμότητα, ήθελε να αφήσει πίσω το χαρισματικό παιδί που μας έμαθε να το θαυμάζουμε. Ακολούθησε αυτή τη θέληση και το look του. Τα μαλλιά κόπηκαν σε χρόνο ρεκόρ, μετά τον είδαμε με κούρεμα σχεδόν στρατιωτικό – όχι του φαντάρου, αλλά του πεζοναύτη. Ακολούθησε το μούσι, που έπρεπε να τον αγριέψει. Ωστόσο επειδή από το παιδί που έχει μέσα του δεν μπορούσε να ξεφύγει έκανε για την πλάκα του καμιά ανταύγεια ξανθή, πριν ο αυστηρός εαυτός του τον οδηγήσει σε ένα ακόμα κούρεμα. Τώρα μοιάζει ανανεωμένος. Κι ας έχει χάσει το πρωτάθλημα Ισπανίας από τη Ρεάλ που δεν ενθουσίαζε, αλλά κέρδιζε.

Ρεβάνς
Τα προηγούμενα χρόνια αρκούσε ένα μέτριο παιγνίδι του στο Τσάμπιονς Λιγκ για να αποκλειστεί η Μπαρτσελόνα ακόμα κι όταν έμοιαζε έτοιμη για τον τελικό. Οι δυο τελευταίοι του αποκλεισμοί ήταν οδυνηροί κυρίως γιατί ήταν ανέλπιστοι. Δεν έφτασαν στην Μπάρτσα για να προκριθεί τεράστιες νίκες με τη Ρόμα (με 4-1) και τη Λίβερπουλ (3-0). Οι καταραμένες ρεβάνς ήταν για τον Μέσι κάτι σαν τα τελευταία μέτρα του δύσκολου τερματισμού του δρομέα μεγάλων αποστάσεων. Και ξαφνικά οι ρεβάνς αυτές εξαφανίστηκαν: στην εποχή του κορωνοϊού τα ματς είναι από τα προημιτελικά μέχρι τον τελικό μονά. Αλλά όχι χωρίς δυσκολία.

Φάουστ
Σαν τον Φάουστ ο Μέσι αφού απέκτησε το look του νεαρού δέχτηκε τη συμφωνία με τον διάβολο: δεν θα υπάρχουν οι καταραμένες ρεβάνς που τόσο τον πίκραναν τα προηγούμενα χρόνια, αλλά για να πάρει το τρόπαιο πρέπει να αναμετρηθεί και να κερδίσει τους καλύτερους. Απόψε τον περιμένει η Μπάγερν Μονάχου – με τον αέρα του απόλυτου φαβορί και ένα σερί κερδισμένων ματς σε Γερμανία και Ευρώπη αξιοζήλευτο. Κι αν αποκλείσει τους υπέροχους Γερμανούς, αν η Μεγαλόχαρη δεν αποφασίσει τη μέρα της γιορτής της να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο κάνοντας ένα θαύμα θαυμάτων βοηθώντας τη Λυών να αποκλείσει την επιβλητική Μάντσεστερ Σίτι, στον ημιτελικό τον Μέσι θα τον υποδεχτεί ο μαέστρος Πεπ Γκουαρντιόλα. Και στο βάθος αυτής της περιπέτειας ή θα έχει κάνει το απόλυτο και απίστευτο come back στον θρόνο του πρωταθλητή Ευρώπης ή θα τον περιμένει η συνηθισμένη καλοκαιρινή συζήτηση με θέμα το τι έπαθε, τι του συμβαίνει, πόσο μπορεί πια να κάνει τη διαφορά. Συζήτηση χειρότερη από τις καλοκαιρινές κατάρες που θέλει να ξορκίσει…