Ρωγμές στο προφίλ του… σουλτάνου

H απόφαση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδας – Αιγύπτου για μερικό καθορισμό ΑΟΖ και η αποστολή του «Ορούτς Ρέις», δεν ανέβασε απλώς το θερμόμετρο στην Ανατολική Μεσόγειο. Εχει διττό μήνυμα. Πρώτον στο εσωτερικό, όπου δεχόταν επικρίσεις, αν όχι και επιθέσεις, ότι με την αναστολή της αποστολής του Ορούτς Ρέις πούλησε τη Γαλάζια Πατρίδα. Ολα δείχνουν πως το «Ορούτς Ρέις» θα αλωνίσει σε όλη την περιοχή που δέσμευσε η Αγκυρα μέχρι και το δυτικό άκρο, λίγα μίλια από το ανατολικό σύνορο της συμφωνίας Αιγύπτου – Ελλάδας, για να δείξει και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ότι αποφασίζει και διατάσσει. Χωρίς να έχει βέβαια ιδιαίτερη σημασία αν θα κάνει έρευνες ή όχι.

Ετσι στο εσωτερικό μετά τη Αγία Σοφία παίζει ξανά το χαρτί των εθνικιστών που δεν περιορίζονται μόνο στον άτυπο κυβερνητικό του εταίρο Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Αυτό αποτυπώνεται και με δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χθες από την εταιρεία ΣΟΝΑΡ. Σύμφωνα με αυτήν το κόμμα του Ερντογάν βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό με μόλις 39,8%. Το κόμμα των εθνικιστών του Μπαχτσελί στο 11,3 και το Καλό Κόμμα της Μεράλ Ακσενερ που ξεπήδησε από το Κόμμα του Μπαχτσελί στο 10,4%. Εδώ φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία η στιγμή που ο Μπαχτσελί επέλεξε να καλέσει την Ακσενερ να επιστρέψει στους κόλπους του Εθνικιστικού Κινήματος. Οι δύο μαζί έχουν συνολικά 21,5%. Εδώ πρέπει να σημειωθεί και μια ερώτηση που ετέθη απο τους δημοσκόπους, αν οι πολίτες εγκρίνουν την εξωτερική πολιτική του Ερντογάν, με ιδιαίτερη αναφορά σε Συρία, Λιβύη και Ανατολική Μεσόγειο. Το 52,8% είπε ότι την εγκρίνει και το 8,6% ότι την εγκρίνει μερικώς. Το σύνολο οδηγεί στο άθροισμα των ποσοστών των εθνικιστών με τους ψηφοφόρους του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν. Ενώ ένας στους τρεις πολίτες την απορρίπτει (33,5%).

Φαίνεται πως το χαρτί των εθνικιστικών τάσεων με την οικονομία να πιέζεται όλο και περισσότερο είναι μονόδρομος για τις εκλογές του 2023 και ακόμη έχουμε πολύ δρόμο μέχρι εκεί.

Ο Τσαβούσογλου. Ετσι χθες ο Τσαβούσογλου παρουσίασε τις προθέσεις της Αγκυρας ωμά. Αφού κατηγόρησε την Ελλάδα για ό,τι επακολουθήσει εφόσον υπέγραψε συμφωνία με την Αίγυπτο, ξεκαθάρισε πως η Τουρκία προχωρά ακάθεκτη στα σχέδιά της για έρευνες και γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα προχωρήσουμε, είπε μάλιστα, μετά τον Αύγουστο και σε αδειοδοτήσεις δυτικότερα, εκεί όπου ορίσαμε τα δυτικά σύνορα της υφαλοκρηπίδας μας, εννοώντας το τουρκολιβυκό σύμφωνο.

Να σημειωθεί ότι οι 90 μέρες που προβλέπει η τουρκική νομοθεσία από τη δημοσίευση των αιτήσεων της ΤΡΑΟ (Εταιρεία Τουρκικών Πετρελαίων) στο αντίστοιχο ΦΕΚ της Τουρκίας συμπληρώνεται στις 30 Αυγούστου 2020. Οπότε, τις πρώτες εβδομάδες του Σεπτέμβρη θα μπορούν να εκχωρηθούν οι άδειες για έρευνες και γεωτρήσεις και πιθανότατα το αργότερο στο δεύτερο ήμισυ του Σεπτέμβη θα δούμε νέες NAVTEX, αυτή τη φορά ακόμη και νότια της Κρήτης.

Αυτό είναι και το δεύτερο σκέλος του διττού μηνύματος. Αυτή τη φορά προς το εξωτερικό. Δηλαδή την Ελλάδα και την ΕΕ. «Ο,τι και να λέτε εγώ προχωράω στις επιλογές μου στην περιοχή. Θα κατεβώ στις διαπραγματεύσεις αφού επιδείξω την ισχύ μου στο πεδίο».

Τακτική ή αιφνιδιασμός; Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η Αγκυρα, στη διάρκεια των δύσκολων όπως μαθαίνουμε συνομιλιών μέσω Βερολίνου, συνειδητά καθυστέρησε τον ορισμό της ημερομηνίας για κοινή ανακοίνωση του πλαισίου συμφωνίας για τις διαπραγματεύσεις, που όπως υποστήριξε στις αποκαλύψεις του ο κ. Καλίν θα γινόταν μία μέρα μετά την υπογραφή της συμφωνίας Αθήνας – Καΐρου. Εγκυρες πηγές λένε ότι η τουρκική διπλωματία από καιρό παρακολουθούσε στενά την πορεία των διαπραγματεύσεων με τον Αλ Σίσι, γνώριζε για την πιθανή σύναψη μερικής ΑΟΖ και προετοιμαζόταν για τις πιθανές κινήσεις της.

Ή πραγματικά αντέδρασε αιφνιδιασμένη από την υπογραφή της συμφωνίας; Οι εξελίξεις θα δώσουν την απάντηση αν πρόκειται για κίνηση τακτικής η σπασμωδική αντίδραση του αιφνιδιασμού από τη συμφωνία που ούτως η άλλως ενόχλησε την Τουρκία.