Το Βατοπέδι συσπειρώνει το Κίνημα Αλλαγής

Θυμάται κανείς την υπόθεση Βατοπεδίου, που κάποτε απασχόλησε έντονα τη δημόσια σφαίρα την τελευταία περίοδο διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή; Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της λίμνης Βιστωνίδας κρίθηκε αμετάκλητα πριν από λίγες μέρες από τον Αρειο Πάγο, απορρίπτοντας την αίτηση αναίρεσης εκ μέρους της Μονής Βατοπεδίου. Μπορεί οι λεπτομέρειες της υπόθεσης να έχουν χαθεί στο παρελθόν – που μοιάζει, πια, πολύ μακρινό -, όμως το τέλος βρίσκει τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να νιώθουν δικαιωμένα: αυτοί ήταν εκείνοι που, τον Ιανουάριο του 2010, πρότειναν τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την ολοκλήρωση της διερεύνησης του συνόλου του σκανδάλου. «Για εμάς δεν υπήρξε ποτέ αμφιβολία», δήλωσε και επίσημα ο Παύλος Χρηστίδης. «Γι’ αυτό, άλλωστε το ΠΑΣΟΚ το 2010 ενεργοποίησε όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες για τη διερεύνηση και διαλεύκανσή του και την απόδοση ευθυνών της κυβέρνησης ΝΔ της περιόδου 2004-2009».

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΑ. Η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου επιτρέπει στα στελέχη του Κινήματος Αλλαγής μια διαπίστωση για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε το ΠΑΣΟΚ την περίοδο της κρίσης: αυτό ήταν το κόμμα που ανέλαβε σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα την ευθύνη για τα κακώς κείμενα που οδήγησαν τη χώρα στην εποπτεία. Θεωρούν, όμως, πως ήταν μόνο ένας κρίκος της αλυσίδας. Tο άλλο μισό, το κόμματι της ΝΔ που βρέθηκε στην εξουσία το 2004, ποτέ δεν ήρθε αντιμέτωπο με αντίστοιχες συνέπειες, ενώ η κεντροδεξιά παράταξη δεν γνώρισε ποτέ αντίστοιχη συρρίκνωση των ποσοστών της. Εκτός από ιστορική, το θέμα ενέχει και πολιτική αξία: δίνει στο Κίνημα Αλλαγής την ευκαιρία να ενοποιήσει το κεντροαριστερό αφήγημα της τελευταίας εικοσαετίας. Κι αυτή είναι μια προσπάθεια που έχει ξεκινήσει και σε ανώτατο επίπεδο – η Φώφη Γεννηματά, σε μια από τις τελευταίες ομιλίες της στη Βουλή, απαντώντας στον Αλέξη Τσίπρα, υπερασπίστηκε τις τελευταίες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, αλλά και τη συμμετοχή στην τρικομματική. Με τη σειρά του, ο Γιώργος Παπανδρέου μετά τη διαφοροποίησή του στο νομοσχέδιο για τις πορείες έκανε τη δική του αυτοκριτική για ιστορικές επιλογές, όπως η διαγραφή Σημίτη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Αυτή η πράσινη ενδοσκόπηση μπορεί να ενδιαφέρει μόνο τους ίδιους, δημιουργεί όμως ένα ενδιαφέρον ενωτικό προηγούμενο με ένα κοινό σημείο αναφοράς: τις κυβερνήσεις Καραμανλή από το 2004 έως το 2009.

ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ. Αυτή η περίοδος προσφέρεται για κριτική τόσο προς την πλευρά της ΝΔ όσο και προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Τη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει στροφή προς το Κέντρο και την Κεντροαριστερά (πρώην πράσινα στελέχη κατέχουν ήδη καίριες θέσεις εντός της κυβέρνησης), στη γαλάζια Κοινοβουλευτική Ομάδα υπάρχει ακόμα η «καραμανλική πτέρυγα» – έστω αποδυναμωμένη. «Εμείς κάναμε την αυτοκριτική μας, κάναμε και εξυγίανση. Στη ΝΔ τι έγινε;», αναρωτιέται επιτελικό στέλεχος του κεντροαριστερού φορέα. Παράλληλα, οι σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με στελέχη κοντά στον πρώην πρωθυπουργό, τα οποία ενίοτε τοποθετήθηκαν και σε θέσεις ευθύνης, δημιουργώντας μια σύνδεση ανάμεσα σε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση που θεωρητικά ευνοεί τον τρίτο πόλο. Ειδικά, δε, από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να κερδίσει την ηγεμονική θέση στον ευρύτερο χώρο χρησιμοποιώντας πρώην στελέχη και πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Κι αυτοί, ειδικά οι δεύτεροι, δεν τρέφουν θερμά αισθήματα για την καραμανλική περίοδο, ούτε βέβαια για τα στελέχη που συνδέθηκαν μ’ αυτήν.

Το παρελθόν, εκτιμούν στο Κίνημα Αλλαγής, βοηθάει το μέλλον – αρκεί να μη μείνουν μόνο εκεί.