Ενας παράξενος τελικός στο Μολινό…

Ο Πέδρο Μαρτίνς ήθελε ο Ολυμπιακός να πάει μια μέρα πριν στην Αγγλία για να αποβάλουν οι παίκτες του από το μυαλό τους τον φόβο του ταξιδιού, που αυτό τον καιρό υπάρχει λίγο πολύ σε όλους όσοι είναι αναγκασμένοι να πάρουν αεροπλάνο. Ο Ολυμπιακός ταξίδεψε χθες και θα παίξει με τη Γουλβς σήμερα στο άδειο Μολινό. Θυμίζω ότι οι παίκτες της αγγλικής ομάδας σε συνθήκες ανάλογες είχαν έρθει στην Ελλάδα τον περασμένο Μάρτιο αυθημερόν. Η προσέγγιση είναι διαφορετική γιατί διαφορετική είναι και η σπουδαιότητα του αγώνα: σήμερα δεν υπάρχει ρεβάνς. Λέγεται ότι το ματς είναι τελικός. Αν αυτό ισχύει είναι ένας παράξενος τελικός, καθώς ο Ολυμπιακός ξεκινά με ένα μειονέκτημα: το 1-1 του πρώτου ματς τον υποχρεώνει για να προκριθεί να κερδίσει. Η να αποσπάσει μια ισοπαλία με 2-2. Και τα δυο δεν είναι απλά, όταν μάλιστα από τον Μαρτίνς θα λείψουν ο Σα, ο Σεμέδο και ίσως ο Ομάρ Ελαμπντελαουί, δηλαδή σχεδόν όλη η άμυνά του.

Μόνο

Η Γουλβς δεν έχει απουσίες και για φέτος της απέμεινε μόνο το Γιουρόπα Λιγκ. Το κακό για τον Ολυμπιακό είναι ότι σε αυτό και μόνο θα έχει το μυαλό της. Το καλό ότι αυτό το γεγονός ίσως τη γεμίσει με κάποιο άγχος. Στο Καραϊσκάκη τον Μάρτη έκανε απλά τη δουλειά της – τα βασικά και τα στοιχειώδη. Τότε ο στόχος ήταν η έξοδος στο Τσάμπιονς Λιγκ μέσω του αγγλικού πρωταθλήματος. Τώρα όλα είναι αλλιώς.

Επανέναρξη

Εχει ενδιαφέρον να δούμε τι έκανε η Γουλβς μετά την επανέναρξη του αγγλικού πρωταθλήματος. Ξεκίνησε τα παιχνίδια της στις 20 Ιουνίου και την πρώτη εβδομάδα είχε τρεις νίκες στη σειρά με ομάδες που κινδύνευαν: κέρδισε τη Γουέστ Χαμ και την Αστον Βίλα εκτός έδρας, και στο ενδιάμεσο στο Μολινό την Μπόρνμουθ. Αλλά το όνειρο του Τσάμπιονς Λιγκ έσβησε γρήγορα μετά από δυο ήττες στη σειρά: την πλήγωσαν η Αρσεναλ που την κέρδισε 2-0 στην έδρα της και η Σέφιλντ που την τιμώρησε για την παθητική της συμπεριφορά με ένα γκολ στις καθυστερήσεις. Η Γουλβς ξέσπασε κερδίζοντας στη συνέχεια 3-0 την Εβερτον κι από εκεί κι έπειτα τα παιχνίδια της μοιάζουν με διαδικαστικές υποχρεώσεις. Ισοπαλία με την Μπέρνλι, νίκη με την αδιάφορη Κρίσταλ Πάλλας (με γκολ του Ποντένσε), ήττα με κάτω τα χέρια από την Τσέλσι. Ολα προβλεπόμενα.

Λεπτομέρειες

Πέρα ωστόσο από τα αποτελέσματα μετράνε και οι λεπτομέρειές τους. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς παρατηρώντας τα ότι η ομάδα του Νούνο Εσπίριτο Σάντος κέρδισε όλα τα ματς στα οποία άνοιξε το σκορ και έχασε όλα τα ματς στα οποία ο αντίπαλος προηγήθηκε: η ισοπαλία με την Μπέρνλι είναι η κλασική εξαίρεση του κανόνα. Το γεγονός αυτό ωστόσο δεν είναι τυχαίο: έχει να κάνει με τη γενικότερη συμπεριφορά της. Η Γουλβς είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση ομάδας που αγαπά τις αντεπιθέσεις. Η στρατηγική της είναι πάντα απλή: ο σοφός Νούνο θέλει η ομάδα του να μη δεχτεί γκολ, περιμένει μια επιθετική λύση από κάποια από τις μονάδες του και ξέρει πως αν η ομάδα του προηγηθεί θα βρει χώρους για να τρέξει. Παίκτες όπως ο πολυδιαφημισμένος Τραορέ, ο Ζότα, ο Χιμένεθ που είναι και ο μόνιμος σκόρερ της και φυσικά ο γνωστός μας Ποντένσε είναι ικανότατοι στους κενούς χώρους γιατί είναι γρήγοροι με την μπάλα στα πόδια και καλοί στο ένας εναντίον ενός.

Επιλογές

Ολα αυτά τα καταλαβαίνεις και από τις τακτικές επιλογές του Νούνο μετά την επανέναρξη: ο πορτογάλος προπονητής δεν πείραξε σχεδόν ποτέ την τριάδα των στόπερ του και την τριάδα των μέσων του. Οι τρεις κεντρικοί αμυντικοί που αγωνίζονται μπροστά από τον έμπειρο τερματοφύλακα Λουίς Πατρίσιο (ο Κόουντι, ο Σάις και ο Μπολί) δεν είναι οι καλύτεροι παίκτες του, ούτε φυσικά οι καλύτεροι αμυντικοί του κόσμου κι ο κόουτς θέλει να νιώθουν βασικοί ώστε να μην τους γεμίσει με ανασφάλειες. Βασικότατοι είναι και οι τρεις μέσοι του: ο Ντεντόκερ, ο Νέβες και ο Μουτίνιο παίζουν διαρκώς ακριβώς όπως συμβαίνει με τον Καμαρά, τον Μπουχαλάκη και τον Γκιγιέρμε. Ο Νούνο θεωρεί πως αυτοί είναι το βαρόμετρο της ομάδας και ότι από την απόδοσή τους εξαρτάται και η κάλυψη της άμυνας και η επιθετική παραγωγικότητα. Πολλοί λατρεύουν τους κυνηγούς που έχει η Γουλβς. Ο Τραορέ είναι στο επίκεντρο της προσοχής των μισών ομάδων της Πρέμιερ Λιγκ, τον προικισμένο σκόρερ Χιμένεθ τον θέλει η Γιουβέντους, ο Ζότα είναι αναμφίβολα χρήσιμος – σκόραρε, έστω και από σπόντα και στο Καραϊσκάκη. Αλλά αυτοί είναι απλά τα αστεράκια που λάμπουν. Τη μεγάλη δουλειά την κάνουν όσοι τρέχουν πίσω τους.

Μηχανισμοί

Η Γουλβς δέχτηκε πολλά γκολ σε αυτές τις τελευταίες καλοκαιρινές αγωνιστικές στο τέλος των αγώνων της. Δεν είναι τυχαίο. Οι αμυντικοί μηχανισμοί της ομάδας είναι το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό της, αλλά για να παίξει μια ομάδα καλή άμυνα, αφήνοντας την μπάλα στον αντίπαλο, πρέπει να τρέχει πολύ κι αυτό το τρέξιμο δεν είναι αυτή την εποχή τόσο δεδομένο. Ο Νούνο (όπως και ο Μαρτίνς) δεν αγαπά τις πέντε αλλαγές, η ομάδα του συχνά μετά από αυτές μπερδεύτηκε, αλλά δεν ξέρω πόσο αυτό ο Ολυμπιακός μπορεί να το εκμεταλλευτεί, μολονότι ο Μαρτίνς θα έχει απόψε στον πάγκο ποδοσφαιριστές όπως ο Κώστας Φορτούνης ή ο Χασάν που μπορεί να «μιλήσουν» στο τέλος. Κι αν κάτι με προβληματίζει είναι η κόπωση του πολύτιμου Ελ Αραμπί που τελείωσε το πρωτάθλημα χωρίς γκολ σε πέντε ματς. Απόψε ο Ολυμπιακός χρειάζεται τη ρέντα του.

Αλέν

Τι άλλο χρειάζεται ο πρωταθλητής Ελλάδος για να γράψει ιστορία φτάνοντας στο Final 8 του Γιουρόπα Λιγκ; Πρώτα από όλα ένα καλό ματς από τον Μπόμπι Αλέν. Ο γάλλος τερματοφύλακας με ένα σπουδαίο παιχνίδι μπορεί να κερδίσει την παραμονή του στην ομάδα τη νέα σεζόν: είναι η στιγμή του και το ξέρει. Ομως το σημαντικότερο για την ομάδα του Μαρτίνς είναι να μην ασχοληθεί πολύ με τη Γουλβς και να κάνει το παιχνίδι του. Η συνταγή που είδαμε στα play off (πίεση στη μεσαία γραμμή, κατοχή μπάλας, γρήγορα γκολ) είναι η καλύτερη για να αντιμετωπιστεί μια ομάδα που πρώτα από όλα προσπαθεί να ακυρώσει τον αντίπαλο. Το τελευταίο δίμηνο όποιος της έδειξε νωρίς και γρήγορα ότι είναι καλύτερος την κέρδισε, όποιος θέλησε να παίξει σκάκι το πλήρωσε. Θα το πω απλά: τη Γουλβς μπορεί να την αποκλείσει ο Ολυμπιακός που έπαιξε στα ίσια την Τότεναμ και κέρδισε την Αρσεναλ. Αλλά τα ματς με αυτές τις ομάδες έγιναν μήνες πριν. Ας μην το ξεχνάμε.