Χορεύοντας {LF}με τους Λύκους

Κάτι σε… Θρύλου οδύσσεια. Σε ένα ταξίδι που πρόλαβε ήδη να αποκτήσει χαρακτήρα επικό, διότι ό,τι και να συμβεί από εδώ και πέρα θα υπάρχει πάντα εκείνη η βραδιά στο Emirates. Σε μια αληθινή ποδοσφαιρική περιπέτεια έξω από τα συνηθισμένα της Ελλάδας. Η διαδρομή του Ολυμπιακού στα Κύπελλα Ευρώπης για την περίοδο 2019-20. Και η πιο μεγάλη ώρα. Αυτή που έρχεται το βράδυ της Πέμπτης (6/8, 22.00) στο Μολινό του Γουλβερχάμπτον. Σε μια πόλη των Γουεστ Μίντλαντς που ο κόσμος τη γνωρίζει για δύο πράγματα. Ως γενέτειρα του τραγουδιστή Λίαμ Πέιν (OneDirection) που το 2008 εμφανίστηκε στο μουσικό προσκήνιο της Αγγλίας ως παιδί – φαινόμενο, μέσω του τηλεοπτικού σόου «X-factor». Και βέβαια ως την έδρα της ιστορικής Γουλβς, ιδρυτικού μέλους της αγγλικής ποδοσφαιρικής λίγκας, με έτος ίδρυσης το 1877! Μια ομάδα που επανήλθε δριμύτερη στο προσκήνιο την τελευταία διετία. Και που η μοίρα την έφερε απέναντι στους Ερυθρόλευκους. Στην πρόκληση μιας πρόκρισης που, εάν και εφόσον, θα βάλει το σημάδι της στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ονειρικό ταξίδι

Για τον φετινό Ολυμπιακό τα λόγια είναι περιττά. Ο ίδιος ο Βαγγέλης Μαρινάκης προ ημερών σε μια επίσκεψή του στον Ρέντη, ανέφερε πως η σεζόν 2019-20 είναι η ιστορικότερη στη διαδρομή του κλαμπ. Προφανώς και έχει δίκιο. Η εμφατική κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το ανοιχτό μονοπάτι για το νταμπλ (αρκεί η ΕΠΟ να δεήσει κάποια στιγμή για τη διεξαγωγή του τελικού). Οι 15+1 ευρωπαϊκές αναμετρήσεις σε Τσάμπιονς και Γιουρόπα Λιγκ. Ο τρόπος με τον οποίο οι Πειραιώτες κοίταξαν στα μάτια την περσινή φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ, Τότεναμ, και το διαχρονικό φαβορί για την κατάκτηση του θεσμού με το βαρύ όνομα Μπάγερν Μονάχου. Η μεγάλη πρόκριση επί της Αρσεναλ. Ποιος να μπορούσε να φανταστεί ένα τέτοιο ταξίδι. Και βέβαια ποιος να μπορούσε να υποψιαστεί το δέλεαρ της συνέχειας. Επειτα από το 1-1 στο Γεώργιος Καραϊσκάκης τον Μάρτη, ο Ολυμπιακός προκρίνεται την Πέμπτη με νίκη ή με ισοπαλία με γκολ (από 2-2 και πάνω).

Μπορούμε να τα καταφέρουμε

Ο συντελεστής δυσκολίας είναι δεδομένα μεγάλος. Η πιο… ιβηρική ομάδα του Νησιού, η Γουλβς είναι δεδομένα ένα από τα ισχυρότερα κλαμπ της Ευρώπης αυτή την εποχή. Οι Ερυθρόλευκοι όμως έχουν δείξει και αποδείξει πως δεν καταλαβαίνουν ούτε από ονόματα ούτε από αντιπάλους. Ούτε από πιθανότητες. «Είδαμε στο πρώτο παιχνίδι πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Μετά ο δρόμος είναι ανοικτός, γιατί θα απομένουν μόνο τρία παιχνίδια σε ουδέτερα γήπεδα. Πιστεύω ότι έχουμε πολύ καλές πιθανότητες να κάνουμε την υπέρβασή μας και να προχωρήσουμε μέχρι τέλους στο Γιουρόπα Λιγκ. Είναι κάτι που το αξίζουμε. Το οφείλουμε στους οπαδούς μας, το οφείλουμε πάνω από όλα στους εαυτούς μας» είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Και τα δικά του λόγια είναι πιθανότατα ο καλύτερος πρόλογος για ό,τι έρχεται. Από την Πέμπτη και ποιος ξέρει μέχρι πότε. Σε περίπτωση πρόκρισης οι Πειραιώτες φτιάχνουν βαλίτσες απευθείας για τη Γερμανία. Για το final 8 του θεσμού. Οση κούραση και αν υπάρχει λοιπόν από μια σεζόν – μαμούθ που ήδη κρατά 14 μήνες, όσο δύσκολο και αν είναι το εγχείρημα, η… σπίθα της επιθυμίας έχει ήδη ανάψει τη φωτιά. Και τα υπόλοιπα στο χορτάρι.

Ηρθε η ώρα

Ο Ολυμπιακός στο πρώτο ματς με τη Γουλβς, αν και σοκαρισμένος – όπως όλοι – από την αφετηρία του lockdown που σαν να έκανε τη Γη να σταματήσει, έδειξε πως μπορεί να… χορέψει με τους Λύκους, όπως ο Κέβιν Κόστνερ το 1990 στην ταινία που προτάθηκε για 12 Οσκαρ. Παρότι βρέθηκε στο γήπεδο με παίκτη λιγότερο από το 28′, προηγήθηκε στο σκορ και ήλεγξε τον ρυθμό της αναμέτρησης ως το φινάλε. Η ισοφάριση από τους Άγγλους ήρθε από μια κόντρα στο πόδι του Ανδρέα Μπουχαλάκη: τόσο όσο για να αλλάξει την πορεία της μπάλας. Εκείνη η βραδιά του Μάρτη έδωσε στη Γουλβς ένα κλικ παραπάνω στον τροχό των πιθανοτήτων. Η εικόνα όμως είπε άλλα. Η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς απέδειξε πως μπορεί να κάνει τη δουλειά, απέναντι σε έναν αντίπαλο με χρηματιστηριακή αξία ρόστερ 300 εκατομμύρια ευρώ. Τη Γουλβς του 3-4-3 με την τρομακτική ικανότητα στο transition και την «πείνα» για κάτι σπουδαίο. Τους Αγγλους που στη φετινή τους διαδρομή στο Μολινό μετρούν έξι νίκες και μόλις μία ήττα (από την Μπράγκα τον περασμένο Σεπτέμβρη). Μήπως ήρθε η ώρα να ξαναχάσουν; Με αυτή την επιθυμία ξημερώνει το μεγάλο λιμάνι. Και με ένα όνειρο τρελό, όπως τραγουδούν οι φίλοι του Ολυμπιακού…