Η μοναχική ιδιοφυΐα του βρετανικού μπλουζ

Τι παιχνίδι μπορεί να σου παίξει η μοίρα. Ενα από τα διασημότερα μπλουζ – ροκ τραγούδια όλων των εποχών να φέρει την υπογραφή σου αλλά να γίνει παγκοσμίως γνωστό από έναν άλλο μεγάλο της μουσικής τον Κάρλος Σαντάνα («Black Magic Woman») όπως και το μοναδικό Νο1 στη Βρετανία του συγκροτήματος (Fleetwood Mac) που ίδρυσες να είναι δικό σου («Albatross) αλλά να εγκαταλείψεις το γκρουπ, τη στιγμή που απογειωνόταν εμπορικά.

Ο Πίτερ Γκριν, από τους κορυφαίους κιθαρίστες των μπλουζ παγκοσμίως, πέθανε το περασμένο Σάββατο σε ηλικία 73 ετών (γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 29 Οκτωβρίου 1946). Εδώ και μια εβδομάδα έχουν γραφτεί εκατομμύρια λέξεις στον μουσικό (κι όχι μόνο) Τύπο. Κι όχι άδικα. Kατόρθωσε από τα πρώτα σχεδόν βήματά του, να αποτελέσει την ηγετική φυσιογνωμία, γύρω από την οποία αναπτύχθηκε η δεύτερη σχολή του βρετανικού μπλουζ. Από τα 11 χρόνια του που έπιασε την κιθάρα του στα χέρια του την άφηνε μόνο όταν κυνηγούσε και κυνηγιόνταν από τους δαίμονές του. Ο εθισμός του στα παραισθησιογόνα χάπια τον οδήγησε στη σχιζοφρένεια και αναγκάστηκε να εισέλθει πολλές φορές σε νοσοκομεία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν σε πολύ κακή προσωπική και οικονομική κατάσταση και τον έσωσαν ο αδερφός του με η γυναίκα του. Μπόρεσε να σταθεί στα πόδια και κυρίως μπόρεσε να συνθέσει και να παίξει κιθάρα. Προς τα τέλη της δεκαετία του ’90 σχημάτισε το Splinter Group με το οποίο κυκλοφόρησε δέκα άλμπουμ.

Ο Πίτερ Γκριν ήταν η καταραμένη ιδιοφυΐα των μπλουζ. Αν και οι επιρροές του προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, εντούτοις διαμόρφωσε το δικό του στυλ. Δεν τον ενδιέφερε να παίζει γρήγορα αλλά μέσα από τις χορδές της κιθάρας του να εκφράσει τον συναισθηματικό του κόσμο. Και τα κατάφερε. Παρόλο που ήταν αντιεμπορικός, παρόλο που ήταν κλειστός και μοναχικός σε σημείο αντικοινωνικότητας, είχε έναν πνευματικό τρόπο να επικοινωνεί με τον κόσμο μέσω της κιθάρας του. Ο συνιδρυτής των Fleetwood Mac έχει υπογράψει τραγούδια όπως είναι τα «Albatross», «Black Magic Woman», «Oh Well», «The Green Manalishi Crown» και «Man of the World», κομμάτια που θεωρούνται πλέον κλασικά.

Το περιοδικό Rolling Stone τον κατέταξε στο Νο38 των 100 μεγαλύτερων κιθαριστών όλων των εποχών. Με το instrumental κομμάτι του «The Supernatural» μπήκε στην χρυσή 50άδα των καλύτερων κιθαριστών του Guitar Player και τον Ιούνιο του 1996 ψηφίστηκε ο τρίτος καλύτερος κιθαρίστας όλων των εποχών από το περιοδικό Mojo. Ο B.B. King είχε πει για αυτόν: «Εχει τον πιο γλυκό ήχο που έχω ακούσει, ήταν ο μόνος που μου προκάλεσε κρύο ιδρώτα».

Ο Peter Allen Greenbaum που ήταν το πλήρες όνομά του άρχισε να παίζει επαγγελματικά από την ηλικία των 15, ενώ παράλληλα εργαζόταν σε διάφορες ναυτιλιακές εταιρείες του Ανατολικού Λονδίνου. Επαιξε αρχικά μπάσο στο συγκρότημα Bobby Dennis and the Dominoes, ενώ τα Χριστούγεννα του 1965, ο Πίτερ Γκριν γίνεται ο κιθαρίστας στο συγκρότημα του Πίτερ Μπάρντενς (κιμπορνίστας και ιδρυτής του προγκρέσιβ ροκ συγκροτήματος Camel) Peter B’s Looners, όπου γνώρισε τον ντράμερ Μικ Φλίτγουντ. Και η διαδρομή του δεν σταματά. Ο 19χρονος κιθαρίστας, τον Οκτώβριο του 1965 είχε την ευκαιρία να συμπληρώσει τον Ερίκ Κλάπτον στους John Mayall και τους Bluesbreakers για τέσσερις συναυλίες. Λίγο αργότερα, όταν ο Κλάπτον εγκατέλειψε τους Bluesbreakers, ο Πίτερ Γκριν έγινε μέλος του συγκροτήματος. Και όλα αυτά ενώ είχε δεν είχε κλείσει τα είκοσί του χρόνια.

Ο Μάικ Βέρνον παραγωγός της δισκογραφικής εταιρείας Decca Records θυμάται το ντεμπούτο του Πίτερ Γκριν με τους Bluesbreakers: «Καθώς το συγκρότημα προχωρούσε προς το στούντιο, παρατήρησα έναν ενισχυτή που δεν είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου. Οπότε ρώτησα τον Τζον Μάγιαλ: “Πού είναι ο Ερικ Κλάπτον;”. Ο Μάγιαλ απάντησε: “Δεν είναι πια μαζί μας, μας άφησε πριν από λίγες εβδομάδες”. Ξαφνικά βρέθηκα σε κατάσταση σοκ, ο Τζον Μάγιαλ το κατάλαβε και προσπάθησε να με καθησυχάσει: “Μην ανησυχείτε, έχουμε κάποιον καλύτερο”. Τότε είπα “Περίμενε ένα λεπτό, περίμενε ένα δευτερόλεπτο, αυτό είναι γελοίο. Εχεις κάποιον καλύτερο; Από τον Ερικ Κλάπτον;”. Ο Τζον απάντησε, “Ισως να μην είναι καλύτερος τώρα, αλλά περιμένετε, σε μερικά χρόνια θα είναι ο καλύτερος”». Και δεν έπεσε έξω. Δεν είχε κλείσει η δεκαετία του ’60 και φίλοι του μπλουζ του έδωσαν το ψευδώνυμο «Ο Πράσινος Θεός».

Ο κιθαρίστας ίδρυσε τους Fleetwood Mac το 1967 με τους Μικ Φλίτγουντ, Τζον ΜακΒι και Τζέρεμι Σπένσερ ενώ μαζί κυκλοφόρησαν τα τρία πρώτα τους άλμπουμ. Αναγκάστηκε τελικά να εγκαταλείψει το συγκρότημα το 1971 λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζε με την ψυχική του υγεία.

Ο πρώτος που μίλησε για τον αγαπημένο του φίλο ήταν ο Μικ Φλίτγουντ: «Για εμένα, και για κάθε πρώην και νυν μέλος των Fleetwood Mac, ο χαμός του Πίτερ είναι μεγάλος. Κανείς δεν έχει γίνει μέλος στους Mac χωρίς να δείξει σεβασμό στο ταλέντο του και στο γεγονός ότι η μουσική του έλαμπε δυνατά και είχε πάντα απίστευτο πάθος. Πίτερ, θα μου λείψεις, αλλά μπορείς να αναπαυθείς εν ειρήνη τώρα, η μουσική σου θα ζει για πάντα». Ο Τζέρεμι Σπένσερ, επίσης ιδρυτικό μέλος των Fleetwood Mac, δήλωσε: «Ακούγοντας για τον θάνατό του θυμήθηκα το τελευταίο μας τηλεφώνημα τον Μάρτιο. Ηταν, όπως συνηθίζαμε, μία ευχάριστη επικοινωνία για διάφορα θέματα. Πιστεύω ότι τώρα βρίσκει την ειρήνη την οποία στερήθηκε στα χρόνια της ζωής του. Του χρωστάω πολλά, μου έμαθε τη σημασία των συναισθημάτων και της λακωνικότητας στη μουσική». Τη μνήμη του τίμησε και η Στίβι Νικς, παρόλο που δεν συναντήθηκαν στο γκρουπ: «Λυπάμαι πολύ που ακούω για τον θάνατό του. Μετανιώνω που ποτέ δεν μπόρεσα να μοιραστώ τη σκηνή μαζί του. Πάντα το ευχόμουν στην καρδιά μου ότι αυτό θα συνέβαινε. Οταν άκουσα για πρώτη φορά τους δίσκους των Fleetwood Mac, παρασύρθηκα από το παίξιμό του. Η κληρονομιά του θα ζήσει για πάντα και θα γραφτεί στα βιβλία του Rock ‘n Roll». Και στη μνήμη όλων όσοι τον άκουσαν και συνεχίζουν να τον ακούν.