«Θαυματουργές» εικόνες

Mια κοπέλα στέκεται ακίνητη τυλιγμένη μέσα στην πράσινη κουβέρτα της, όταν ξαφνικά αρχίζει να βγαίνει καπνός και σε ελάχιστα δευτερόλεπτα το σκέπασμα παίρνει φωτιά. Πιο κει την παρακολουθεί ανέκφραστος αρχικά ένας άνδρας, γρήγορα όμως από τα μάτια του κυλά ένα δάκρυ, ενώ σε απόσταση αναπνοής βρίσκεται ένα νεαρός που μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από έναν πίνακα του Τσαρούχη. Ημίγυμνος και πανέμορφος μαγνητίζει το βλέμμα και μόλις καθηλώσει τον θεατή αρχίζει να μεταμορφώνεται σε καλλονή με μακριά μαλλιά.

Εικόνες που έχουν βρει τη θέση τους στο εκκλησάκι που βρίσκεται εντός του Πύργου Μπαζαίου στη Νάξο. Κάποιες από αυτές θα μπορούσαν να ειδωθούν ως «θαυματουργές» καθώς άλλη «ματώνει», άλλη «δακρύζει» και τελικά και στις οκτώ – που αποτελούν μέρος της καινούργιας δουλειάς με βιντεοπορτρέτα του Κωστή Αντωνιάδη υπό τον τίτλο «Αν οι Εικόνες είχαν μια Ζωή να Ζήσουν» – συντελείται ένα «θαύμα»: «ζωντανεύουν» και μέσα από τη σιωπή τους διηγούνται το προσωπικό τους δράμα.

«Οι εικόνες πάντα λένε μια ιστορία μέσα από την ακινησία και τη σιωπή που τις διέπει. Ιστορίες που επινοούμε εμείς ως θεατές και οι οποίες είναι έξω από τον έλεγχο του δημιουργού της. Μέσα από αυτά τα έργα επιβεβαιώνεται ότι η εικόνα έχει μια δυναμική κι έναν λόγο. Και να που μπορεί να γίνει ένα θαύμα και να πουν την ιστορία τους» λέει στα «ΝΕΑ» ο καταξιωμένος φωτογράφος και δάσκαλος. «Επιλέγω πρόσωπα μη αναγνωρίσιμα για τα πορτρέτα μου που αποκτούν όμως μια αίγλη και παρασύρουν τον θεατή να δει τα πρόσωπα αυτά με έναν διαφορετικό τρόπο», εξηγεί.

Βίντεο. Για πρώτη φορά ο Κωστής Αντωνιάδης χρησιμοποιεί το βίντεο στη δουλειά του. «Επρεπε το θαύμα να είναι εμφανές με κάποιο τρόπο, αλλά δεν είχα τις τεχνικές δυνατότητες με φωτοκύτταρα που μπορεί να χρησιμοποιούν σε ανάλογα έργα ο Μπομπ Ουίλσον ή ο Μπιλ Βιόλα γι’ αυτό και έφτιαξα λούπες όπου ανά ένα λεπτό εμφανίζονται τα σημάδια και έτσι γίνεται σαφές στον θεατή τι θα έλεγαν οι φωτογραφίες αυτές αν μπορούσαν να μιλήσουν», επισημαίνει ο δημιουργός τους που διευκρινίζει ότι όλες οι επεμβάσεις έχουν γίνει επί της φωτογραφίας.

«Γέννημα» εν μέρει της εποχής της πανδημίας τα οκτώ από τα 15 πορτρέτα που αποτελούν το σύνολο της νέας αυτής ενότητας έργων κατάφεραν να ολοκληρωθούν επειδή η φωτογράφιση των μοντέλων είχε ολοκληρωθεί τα περασμένα Χριστούγεννα. Με το υλικό αυτό διαθέσιμο ο Κωστής Αντωνιάδης την περίοδο του εγκλεισμού αφοσιώθηκε στο να λύσει όλα τα τεχνικά ζητήματα που προέκυπταν. Το σύνολο των βιντεο-πορτρέτων του – μέρος των οποίων συνεκτίθενται με μαρμάρινα γλυπτά του Γερμανού Ινγκμπερτ Μπρουνκ ο οποίος ζει εδώ και 35 χρόνια στη Νάξο και συνθέτουν την έκθεση A drop of Time που επιμελείται ο Μάριος Βαζαίος – ελπίζει αν βρεθεί κατάλληλος χώρος να τα εκθέσει και στην Αθήνα.