Η δεκαετία {LF}της εκτόξευσης

H επιστροφή του Ολυμπιακού στον θρόνο του ελληνικού ποδοσφαίρου συμπίπτει με τη συμπλήρωση της πιο χρυσής δεκαετίας της ιστορίας του. Διότι σε αυτήν ο Ολυμπιακός συνδύασε την κατάκτηση των πρωταθλημάτων (8/10 μέσα σε αυτά τα 10 χρόνια) με την εκτόξευση στην Ευρώπη που όμοιά της δεν είχε στο παρελθόν με τέτοια συνέπεια. Καθώς επίσης 8 στις 10 φορές αυτή τη δεκαετία έπαιζε με κοντομάνικο (όπως έλεγαν οι παλαιότεροι) στα ευρωπαϊκά γήπεδα με σπουδαίες νίκες και ακόμα μεγαλύτερες προκρίσεις. Με ξεχωριστά παράσημα σε αυτή τη δεκαετία τις προκρίσεις με μεγάλες μάλιστα ανατροπές επί της Μίλαν και επί της Αρσεναλ (εφέτος).

Με λίγα λόγια ήταν η δεκαετία της εκτόξευσης για τους πρωταθλητές στα χέρια του Βαγγέλη Μαρινάκη που πήρε τα ηνία το καλοκαίρι του 2010. Οικονομική αυτάρκεια, όνειρα χωρίς ταβάνι και συνεχόμενη βελτίωση σε όλους τους τομείς.

Ασφάλεια

Το ευτύχημα για τους Πειραιώτες δεν είναι μόνο αυτά που πέτυχαν αλλά και αυτά που δεν… έζησαν αν αναλογιστεί κανείς ότι επρόκειτο για τη δεκαετία με τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων ετών που φυσικά έπληξε και τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο.

Λίγο πιο δίπλα από τον Ολυμπιακό να κοιτάξει κανείς αυτή τη δεκαετία, θα δει το ελληνικό ποδόσφαιρο σχεδόν στο σύνολό του να περνάει τα πέτρινα χρόνια. Με την ΑΕΚ να πέφτει στην Γ’ Εθνική και να μένει δύο χρόνια μακριά από τη Σούπερ Λιγκ πριν επανέλθει και αρχίσει σιγά σιγά να ξαναβρίσκει τα πατήματά της.

Με τον Παναθηναϊκό, τον αιώνιο αντίπαλο του Ολυμπιακού, να συμπληρώνει αισίως εφέτος που κλείνει αυτή η δεκαετία στην οποία αναφερόμαστε, ακριβώς δέκα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα, αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία του σε επίπεδο Α’ Εθνικής αφού θα πρέπει κανείς να ανατρέξει στα προπολεμικά χρόνια για να βρει τέτοια νούμερα για το Τριφύλλι που έφτασε και μια ανάσα από τον υποβιβασμό και σώθηκε με τις ψήφους άλλων ομάδων μεταξύ των οποίων και του Ολυμπιακού.

Ακόμα και ο ΠΑΟΚ αυτή τη δεκαετία πέρασε δύσκολα στο ξεκίνημα. Μετά κατάφερε να αποκτήσει δυναμική και να γίνει τα τελευταία χρόνια ο δεύτερος ισχυρότερος πόλος του πρωταθλήματος.

Αυτήν ακριβώς τη δεκαετία ο Ολυμπιακός ήταν ισχυρός και δεν ένιωθε στο ελάχιστο ανασφάλεια. Και ας είχε ξεκινήσει το 2010 η εποχή Μαρινάκη από την 5η θέση την προηγούμενη σεζόν, χωρίς τα λεφτά του Τσάμπιονς Λιγκ, με μεγάλο χρέος, αλλά και προεισπραγμένα έσοδα για χρήση των επόμενων χρόνων!

Με το ρόστερ σχεδόν άδειο και τον αιώνιο αντίπαλο νταμπλούχο και με το όραμα της πολυμετοχικότητας να ονειρεύεται να χτίσει τη δική του αυτοκρατορία.

Ευρωπαίος

Και όμως η συλλογή τίτλων ξεκίνησε με την κατάκτηση άμεσα του πρωταθλήματος και επιστροφή στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο Ολυμπιακός που δεν είχε νικήσει από το 1966 έως και το 2015 στην Αγγλία, έχει ήδη δύο νίκες επί της Αρσεναλ, με την τελευταία στην εφετινή περίοδο να συνδυάζεται με μια επική πρόκριση στο Emirates από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του συλλόγου.

Αυτή η δεκαετία είχε και μεγάλες ευρωπαϊκές νίκες όπως αυτές επί της Ατλέτικο Μαδριτης, της Γιουβέντους και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (την οποία λίγο έλειψε να κάνει το θαύμα και να την αποκλείσει), την ισοπαλία με τη μεγάλη Μπαρτσελόνα του Ερνέστο Βαλβέρδε και επίσης και άλλες νίκες επί της Αρσεναλ, της Ντόρτμουντ, της Αντερλεχτ.

Τις απανωτές προκρίσεις εφέτος, σε τρεις προκριματικούς γύρους του Τσάμπιονς Λιγκ και μετά στους «16» του Γιουρόπα. Παράλληλα υπήρχε η απόλυτη σχεδόν κυριαρχία εντός των συνόρων με την κατάκτηση οκτώ πρωταθλημάτων και τριών Κυπέλλων, ενώ την Κυριακή ο Ολυμπιακός θα διεκδικήσει το 4ο σε αυτή τη δεκαετία.

Ο ερχομός σπουδαίων προπονητών με κορυφαίων την επιστροφή του Βαλβέρδε και τον ερχομό του Πέδρο Μαρτίνς, αλλά και ο Ζαρντίμ και ο Σίλβα που μετά είχαν εξαιρετικές προτάσεις στην Ευρώπη.

Μεγάλοι παίκτες επίσης ήρθαν αυτή τη δεκαετία, όπως ο Ριέρα, ο Φουστέρ, ο Ιμπαγάσα, ο Μοντέστο, ο Μιραλάς, ο Ρομπέρτο, ο Ντομίνγκες, ο Σαβιόλα, ο Βαλμπουενά, ο Βαλντές, ο Καρντόσο, ο Μπενίτες, ο Ελαμπντελαουί, ο Αμπιντάλ, ο Αφελάι, ο Ιντέγε, ο Πάρντο, ο Καμπιάσο, ο Σισέ, ο Τουρέ, ο Σα, ο Γκερέρο είναι οι πιο σημαντικοί παίκτες που ήρθαν αυτή τη δεκαετία και άφησαν οι περισσότεροι το στίγμα τους. Ομως και κορυφαίους Ελληνες, όπως και ταλαντούχους ξένους που αργότερα αποκτούν τεράστια αξία μεταπώλησης.

Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάει κανείς πως μέσα σε αυτή τη δεκαετία, η ίδια διοίκηση συνέβαλε καθοριστικά στη μεταμόρφωση γενικότερα του Ολυμπιακού ως ένα από τα σημαντικότερα πολυ-αθλητικά κλαμπ της Ευρώπης (με 6 ευρωπαϊκούς τίτλους και 15 τελικούς σε αυτό το διάστημα σε βόλεϊ και πόλο) είναι η τρανή απόδειξη.