«Μea culpa» Παπανδρέου για τη διαγραφή Σημίτη

Το παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ έγινε πολύ σαφές στα στελέχη του Κινήματος Αλλαγής που παρακολούθησαν τον διάλογο Τσίπρα – Γεννηματά. Γι’ αυτό η ενόχληση με την παρέμβαση του Γιώργου Παπανδρέου και την επιλογή τόσο του πρώην πρωθυπουργού όσο και του Χάρη Καστανίδη να διαφοροποιηθούν από το κόμμα τους ήταν διπλή: δεν ήταν μόνο πως δεν σεβάστηκαν την πλειοψηφική απόφαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά και πως, με τη στάση τους, έδωσαν πάτημα στον ΣΥΡΙΖΑ να ποντάρει σε εσωτερικές διαμάχες. Στη συνεδρίαση της κεντροαριστερής Κοινοβουλευτικής Ομάδας, που έγινε σε έντονο κλίμα, οι περισσότεροι βουλευτές αναφέρθηκαν σε χαμένη ευκαιρία. Σε μια μέρα που η διαφοροποίηση μεταξύ «υπεύθυνης αντιπολίτευσης» και «λαϊκισμού» ήταν πιο έντονη από ποτέ, την πρώτη φορά που το Κίνημα Αλλαγής ουσιαστικά εφάρμοσε το μοντέλο «διόρθωσης συντηρητικών νόμων προς όφελος της κοινωνίας», το αυτόνομο στίγμα του κόμματος «θόλωσε» λόγω των διαφοροποιήσεων. Το κλίμα απέναντι στον Παπανδρέου, που ήταν παρών στην αίθουσα, ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο, ωστόσο μόνο η Νάντια Γιαννακοπούλου ζήτησε τη διαγραφή του – ήδη από την Πέμπτη το βράδυ φαινόταν πως κάτι τέτοιο δεν αποτελούσε την επιλογή της ηγεσίας. Οι υπόλοιποι, πάντως, έκαναν παραπάνω από σαφή τη δυσαρέσκειά τους ειδικά προς τον πρώην πρωθυπουργό, θυμίζοντας πως δεν είναι η πρώτη φορά που έχουν δημιουργηθεί προβλήματα με παρόμοιο τρόπο.

Αυτός, με τη σειρά του, κράτησε χαμηλούς τόνους, παρά την κριτική που δέχθηκε. Τόνισε πως το Κίνημα Αλλαγής πρέπει να συζητά περισσότερο σε εσωτερικό επίπεδο τη στάση του και επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας για ένα «παλαιοκομματικό, παλαιοκομμουνιστικό, άκρως συντηρητικό, βαθιά αναχρονιστικό πολιτικό οργανισμό». Μια στάση που ερμηνεύτηκε ως αρνητική απάντηση στα καλέσματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μια προσπάθεια απεμπλοκής του από τα σενάρια που τον θέλουν σε ανοιχτή γραμμή με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το μεγαλύτερο mea culpa που ακούστηκε, όμως, ήταν η φράση του Παπανδρέου πως «τώρα που το σκέφτομαι και έχει περάσει καιρός, ίσως και να έκανα λάθος με τη διαγραφή Σημίτη» το 2008 – αυτή θα μπορούσε να αποτελεί το πρώτο βήμα για μια προσπάθεια ενιαίου αφηγήματος για την πορεία του ΠΑΣΟΚ.

Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση που λήφθηκε είναι πως από εδώ και στο εξής οι βουλευτές που διαφοροποιούνται από την κομματική στάση θέτουν εαυτόν εκτός της κοινοβουλευτικής ομάδας.