Ξορκίζει τώρα τον Καραμανλή και αναζητεί παπανδρεϊκούς

Η πραγματική ενόχληση του ΣΥΡΙΖΑ με το Κίνημα Αλλαγής ξεκίνησε από την κεντροαριστερή στάση τις μέρες που βγήκαν στην επιφάνεια οι αποκαλύψεις για «παρακράτος», «μαγαζιά» και προσπάθεια ελέγχου του μιντιακού τοπίου. Με τον πιο επίσημο τρόπο, από τα χείλη της Φώφης Γεννηματά, το Κίνημα Αλλαγής τοποθέτησε στο κάδρο των πολιτικών ευθυνών τον Αλέξη Τσίπρα. Το κεντροαριστερό ερώτημα δεν ήταν αν ο πρώην πρωθυπουργός γνώριζε ή όχι, αλλά «αν τα κατεύθυνε ή δεν είχε τη δύναμη να τα σταματήσει». Αυτή η σκληρή επιλογή, όπως είναι φυσικό, ήχησε άσχημα στην Κουμουνδούρου, η οποία επιστράτευσε επικοινωνιακά τόσο το «βρώμικο ’89» όσο και το αφήγημα του «παλιού πολιτικού συστήματος». Από αυτό που τόσο καιρό εξαιρούσε τη Χαριλάου Τρικούπη, ως ένδειξη καλής θέλησης. Στελέχη, δε, που μεταπήδησαν από την Κεντροαριστερά στον ΣΥΡΙΖΑ «προειδοποιούσαν» στο παρασκήνιο πως αν το Κίνημα Αλλαγής επιμείνει στη στάση του, τότε δεν αποκλείεται να έχει και κοινοβουλευτικό πρόβλημα.

ΑΠΟΜΟΝΩΘΗΚΕ. Το νομοσχέδιο για τις δημόσιες συναθροίσεις ήταν αυτό που ξεχείλισε το ποτήρι: το Κίνημα Αλλαγής με τη στάση του επί της ουσίας απομόνωσε τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς μόνο ο εισηγητής της αξιωματικής αντιπολίτευσης υιοθέτησε φράσεις εξομοίωσης της σημερινής κυβέρνησης με χούντα. Στοχεύοντας ουσιαστικά στο ίδιο κοινό, τα δύο κόμματα ακολούθησαν χωριστούς δρόμους. Στην Κουμουνδούρου ήταν κάθετα αντίθετοι ακόμα και στη συζήτηση για την αναγκαιότητα ενός ρυθμιστικού πλαισίου, ενώ το Κίνημα Αλλαγής διεκδίκησε και κέρδισε συγκεκριμένες αλλαγές στον νόμο ως «θεσμικές εγγυήσεις». Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η πιο σκληρή αντιπαράθεση δεν έγινε ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση, αλλά ανάμεσα στον Τσίπρα και τη Γεννηματά.

Σε υψηλούς τόνους, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε και δημόσια την αλλαγή τακτικής απέναντι στο Κίνημα Αλλαγής. Οχι μόνο επιτέθηκε στη Γεννηματά («μεγαλύτερη ντροπή είναι να το ψηφίζετε εσείς, κυρία Γεννηματά, αυτό το νομοσχέδιο»), αλλά μίλησε για στελέχη «που ζήλεψαν τη διαδρομή Χρυσοχοΐδη», θυμίζοντας τη συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Κυρίως, απηύθυνε κάλεσμα στο παπανδρεϊκό μπλοκ, όχι μόνο μιλώντας για τη ΝΔ ως «την παράταξη που άφησε απροστάτευτη τη χώρα το 2009, με ένα έλλειμμα 15%, και την οδήγησε στη χρεοκοπία και στα Μνημόνια», αλλά επικαλούμενος την «ιστορική παράδοση» του ΠΑΣΟΚ και τονίζοντας πως η συνέχεια της δημοκρατικής παράταξης στην Ελλάδα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τσίπρας ρίχνει τα δίχτυα του προς αυτό το κόμματι του ΠΑΣΟΚ, όμως είναι η πρώτη φορά που αυτό γίνεται σε τέτοιο ύφος. Η απάντηση της Γεννηματά, που μέτρησε τις «ντροπές» του ΣΥΡΙΖΑ (ανάμεσα στις οποίες η συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ, οι αποκαλύψεις για τα «μαγαζιά» και η κάλυψη, επί δεκαετίας, των ευθυνών Καραμανλή) και η υπεράσπιση του ΠΑΣΟΚ, δημιούργησε ανάμεσα στα δύο κόμματα μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή – «εκεί φάνηκε πως έχουμε εντελώς διαφορετική άποψη για τη σοσιαλδημοκρατία», σχολίαζε έμπειρο κεντροαριστερό στέλεχος. «Αν κάποιος μένει κολλημένος στο παρελθόν, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι εμείς», επεσήμανε. Θα μπορούσε να θεωρείται δικαιωμένος καθώς, απαντώντας στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Τσίπρας έκανε ξανά βουτιά στο παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, μιλώντας για το συμβόλαιο με τον λαό «από τη γενιά της πολιτικής αλλαγής το ’81», ξεκινώντας την κριτική του στον χώρο από την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ – από την περίοδο, δηλαδή, του Κώστα Σημίτη. Μπροστά στις δυνατότητες που του προσφέρει το κεντροαριστερό κοινό, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να δείξει πως εγκαταλείπει την καραμανλική πτέρυγα. Παίζοντας, παράλληλα, πάνω σε χρόνιες διαφορές εντός του ΠΑΣΟΚ, προσπαθώντας να προσεγγίσει κυρίως το ακροατήριο με αναφορές στην οικογένεια Παπανδρέου.