Η δεκαετία της ζωής του

Ηταν η κίνηση που άλλαξε τον χάρτη του ευρωπαϊκού μπάσκετ και μαζί και του Ολυμπιακού.

Ο ερχομός του Βασίλη Σπανούλη στον Ολυμπιακό, ακριβώς σαν σήμερα πριν από μία δεκαετία, ήταν η κίνηση ματ των αδελφών Αγγελόπουλων από τότε που ανέλαβαν εξ ολοκλήρου (το 2009) την ομάδα της καρδιάς τους.

Η υλοποίηση του πιο τρελού τους ονείρου έφερε την επανάσταση στην ομάδα που όχι μόνο επανήλθε στην κορυφή, αλλά έγραψε χρυσές σελίδες στην ιστορία της και πήρε δικαίως τον τίτλο της κορυφαίας της δεκαετίας στην Ευρώπη.

Ο παίκτης – φαινόμενο του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που είναι πολύ πιθανό σήμερα, στην επέτειο του πρώτου ερχομού του, να ανακοινωθεί η επέκταση της συνεργασίας τους για μία ακόμα χρονιά, που ήρθε νικητής στους Ερυθρόλευκους και τους θύμισε και πάλι πώς να κατακτούν μεγάλους τίτλους.

Το ωραιότερο δώρο που έκαναν οι αδελφοί Αγγελόπουλοι στον κόσμο του Ολυμπιακού και στην ομάδα (την οποία έφεραν ξανά στον αφρό από τα πέτρινα χρόνια) ήταν η έλευση του Βασίλη Σπανούλη εκείνη τη ζεστή νύχτα της 11ης Ιουλίου του 2010.

Στο Soccer City του Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, η Ισπανία και η Ολλανδία διεκδικούσαν το Παγκόσμιο Κύπελλο και για πρώτη φορά μία από τις δύο χώρες θα στεφόταν παγκόσμια πρωταθλήτρια.

Ολη η αθλητική υφήλιος (και η Ελλάδα) ήταν «καρφωμένη» στους τηλεοπτικούς δέκτες, εκτός του Παναγιώτη και του Γιώργου Αγγελόπουλου, που «έπαιζαν» τον δικό τους τελικό εξασφαλίζοντας την υπογραφή του κορυφαίου παίκτη που πέρασε ποτέ από τον σύλλογο.

Στο ημίχρονο του τελικού ανακοινώθηκε η απόκτηση του Βασίλη Σπανούλη από τον Ολυμπιακό και δεν ήταν λίγοι οι φίλοι των Ερυθρολεύκων που… μπέρδεψαν στην παράταση του τελικού το γκολ του Αντρές Ινιέστα στο 116′ (που χάρισε στους Ισπανούς το τρόπαιο) νομίζοντας ότι σκόραρε τρίποντο ο Σπανούλης!

Εικόνες από το μέλλον

Απλά έβλεπαν εικόνες από το μέλλον, καθώς ο Kill Bill άρχισε αμέσως τη συλλογή τίτλων, αν και δεν πρόλαβε να παίξει στον πρώτο του «ερυθρόλευκο» τελικό καθώς ήταν τραυματίας στον τελικό Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό στο Ελληνικό (2011), αλλά έπαιξε και για αυτόν ο Μίλος Τεόντοσιτς σε έναν επικό τελικό.

Ομως από τότε που άρχισε να παίζει στους τελικούς άρχισε και το πάρτι!

Οπως στην Κωνσταντινούπολη το 2012, στο επικό πεταχτάρι του Πρίντεζη στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην ανατροπή του αιώνα. Τότε που όλοι έψαχναν να δουν πώς θα επιχειρήσει το τελευταίο σουτ για τη νίκη ο Σπανούλης, και αυτός είχε ήδη δει τον κολλητό του σε θέση βολής και του έκανε την τέλεια πάσα.

Η οποία στατιστικά προστέθηκε στις ασίστ του από την Ευρωλίγκα κάποια χρόνια αργότερα, ενώ ήταν αναμφίβολα η κορυφαία της καριέρας του.

Επειτα από 15 χρόνια, και πάλι με τον Ντούσαν Ιβκοβιτς στον πάγκο, αλλά και με έναν αφηνιασμένο Σπανούλη στο παρκέ, ο Ολυμπιακός επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης αλλά και της Ελλάδας αποκαθηλώνοντας τον Παναθηναϊκό στα τελευταία παιχνίδια του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Του ανθρώπου με τον οποίο ο Βασίλης Σπανούλης χάλασε τη σχέση του με αυτή τη μεταγραφή.

Το ισχυρότερο κίνητρο

«Πάντα είχα κίνητρο να παίζω σε μια ομάδα που προσπαθεί να φτάσει από πιο χαμηλά στην κορυφή. Αυτό με ιντριγκάρει» είχε πει για τη μετακίνησή του στον Ολυμπιακό.

Καθώς θυμίζουμε από τον Παναθηναϊκό δεν έφυγε ως ένας παίκτης ρολίστας, αλλά στα ντουζένια του.

MVP στο δυσκολότερο φάιναλ φορ όλων των εποχών (2009) ξεχωρίζοντας ανάμεσα σε συμπαίκτες όπως ο Διαμαντίδης και ο Γιασικεβίτσιους.

Και εάν το 2012 έκανε ήρωα τον Πρίντεζη, έναν χρόνο αργότερα στη Μαδρίτη θύμισε γιατί είναι παίκτης – φαινόμενο με το κρεσέντο του δεύτερου ημιχρόνου (με τα έξι τρίποντα) στον τελικό με τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα έβαλε 100 πόντους στη Βασίλισσα της Ευρώπης και παραμένει η μοναδική ομάδα που έκανε το back to back στους τίτλους της Ευρωλίγκας την τελευταία 15ετία.

Τα συνεχόμενα καλάθια (και χουνέρια) στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας σε τελικούς (2012) και ημιτελικούς (2013, 2015, 2017) έμοιαζαν με sequel!

Οι τελικοί και τα buzzers

Και όμως, οι εκπλήξεις που επεφύλασσε στους φίλους του Ολυμπιακού αλλά και του αθλήματος δεν τελείωναν εκεί.

Οι τελικοί πρωταθλήματος του 2016 αποτέλεσαν μια ασύλληπτη παράσταση («Σπανουλιάδα»)
που όμοιά της δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία της Basket League από τότε που υπάρχουν πλέι οφ (1986-87).

Εκρινε δύο τελικούς στο ΟΑΚΑ με τρίποντο buzzer beater και ενώ τον περίμενε όλη η άμυνα του Παναθηναϊκού. Την πρώτη φορά μπροστά στον Καλάθη και τη δεύτερη (στο παιχνίδι που έδωσε στον Ολυμπιακό το πρωτάθλημα) μπροστά στον κορυφαίο αμυντικό της Ευρωλίγκας που τελείωνε εκείνο το βράδυ την καριέρα του (Διαμαντίδης).

«Δεν το χάνεις, ρε Βασίλη, σκέφτηκα, αλλά αυτός το έβαλε. Τεράστιος παίκτης» του απέδωσε τα εύσημα μετά τον αγώνα ο Διαμαντίδης.

Ενδιάμεσα, στον κρίσιμο τρίτο τελικό του ΣΕΦ (με το σκορ στο 1-1), ο Σπανούλης πέτυχε στα κρίσιμα λεπτά προς το φινάλε τούς 14 από τους 22 πόντους του και καθάρισε το παιχνίδι.

Τρία πρωταθλήματα και δύο Ευρωλίγκες καθώς και άλλες δύο συμμετοχές σε τελικούς Ευρωλίγκας είναι τα πιο σημαντικά επιτεύγματα για τον πρώτο σκόρερ (και πρώτο σε ασίστ) στην ιστορία της Ευρωλίγκας.

Ομως ο Βασίλης Σπανούλης δεν τελειώνει εδώ και όσο το πάθος του ξεχειλίζει από μέσα του, τόσο θα δίνει και άλλες αξέχαστες παραστάσεις.

Οπως σε αυτή τη χρυσή δεκαετία του.