Το τέλειο έγκλημα

Τι συμβαίνει με τον VAR και ξαφνικά εκφράζουν όλοι παράπονα; Τις τελευταίες ημέρες ο βιντεοδιαιτητής αναδεικνύεται σε αρνητικό πρωταγωνιστή σε Ισπανία και Αγγλία. Αιτία, η διαφορετική αντιμετώπιση πανομοιότυπων φάσεων. Στη μία περίπτωση μπορεί να δοθεί πέναλτι που θα κρίνει το αποτέλεσμα του αγώνα και ίσως τον τίτλο και στην άλλη να μη γίνει ούτε επανέλεγχος της φάσης.

Το Σαββατοκύριακο ο φανατικός οπαδός της Ρεάλ και επικεφαλής της Λα Λίγκα Χαβιέρ Τέμπας παραδέχτηκε δημόσια το πρόβλημα.

Οσασούνα, Χετάφε, Μπέτις, Θέλτα, Μπαρτσελόνα, Σοσιεδάδ, Βαλένθια, όλες εξέφρασαν παράπονα για τη διαφορετική αντιμετώπιση που έτυχαν από τον διαιτητή που βρίσκεται πίσω από τις οθόνες.

Πρόκειται για μια αναμενόμενη εξέλιξη στη χρήση του VAR. Μπορεί να μιλάμε για χρήση τεχνολογίας, επαναλήψεις φάσεων, κάμερες, οθόνες, ωστόσο ο Video Assistant Referee δεν είναι ηλεκτρονικός υπολογιστής που μπορεί να βγάζει από μόνος του αποφάσεις. Είναι κι αυτός ένας ακόμα διαιτητής που υποκύπτει στην ανθρώπινη υποκειμενικότητα και βεβαίως σε λάθη.

Ο VAR αποτελεί ένα εργαλείο που βοηθά τον διαιτητή του αγώνα να λαμβάνει τη σωστή απόφαση σε μια δύσκολη φάση. Δεν συμβαίνει όμως πάντα. Το πρώτο και βασικότερο πρόβλημα είναι το πώς αντιλαμβάνεται ο ρέφερι που βρίσκεται στο δωματιάκι την αμφισβητούμενη φάση. Το δεύτερο πρόβλημα έχει σχέση με τον ίδιο τον διαιτητή του αγώνα. Εχοντας πλέον το «μαξιλαράκι» του VAR αρκετοί ρέφερι επαναπαύονται και νίπτουν τας χείρας τους σε φάσεις που δεν είναι ξεκάθαρες. Περιμένουν λοιπόν την ειδοποίηση του συναδέλφου τους από το μόνιτορ για να προστρέξουν στις οθόνες κοντά στο πλάγιο. Αν δεν τους ειδοποιήσει ούτε αυτός τότε το βάρος της ευθύνης πέφτει στις πλάτες του VAR. Ο βιντεοδιαιτητής ωστόσο δεν εμφανίζεται δημόσια και επομένως αποφεύγει την άμεση αποδοκιμασία. Σε πολλές περιπτώσεις ο VAR είναι η μάσκα που καλύπτει νόμιμα τα λάθη του διαιτητή και στο τέλος κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Πρόκειται για το τέλειο ποδοσφαιρικό έγκλημα.