Ο Στραβίνσκι της Μπάους {LF}σε παραλία της Σενεγάλης

Χορός στη λευκή άμμο μιας παραλίας στη Σενεγάλη, στα μέσα Μαρτίου. Η «Ιεροτελεστία της άνοιξης», η πρωτοποριακή χορογραφία της Πίνα Μπάους πάνω στη μουσική του Ιγκόρ Στραβίνσκι, ετοιμάζεται να παρουσιαστεί σε μια νέα έκδοσή τηε με χορευτές από την Αφρική, ξεκινώντας από το Ντακάρ και συνεχίζοντας στο Λονδίνο, στο θέατρο του Σάντλερς Γουέλς, και μετά στο Βούπερταλ, στην έδρα του Χοροθεάτρου Πίνα Μπάους. Ενα κινηματογραφικό συνεργείο από τη Γερμανία κατέγραφε την τελευταία γενική πρόβα που έκαναν οι χορευτές της École des Sables στο Toubab Dialaw της Σενεγάλης. Ηταν η ημέρα της γενικευμένης απαγόρευσης λόγω του COVID-19.

Μπορεί από τότε ο κόσμος να άλλαξε, όμως ο χορός δεν σταμάτησε. Αυτό που έμεινε είναι η ταινία της «Ιεροτελεστίας» πάνω στην άμμο με τίτλο «Dancing at dusk». Και η οποία ανέβηκε στην πλατφόρμα του Σάντλερς Γουέλς, δίνοντας τη δυνατότητα στο κοινό να δει – με ένα ελάχιστο αντίτιμο ενοικίασης – αυτήν τη συνεργασία μεταξύ του Ιδρύματος Pina Bausch και της École des Sables. Αυτό δηλαδή που αποκαλούν «πρόγραμμα μετάβασης», καθώς στηρίζεται στην ιδέα τα μέλη της ομάδας χορού να προέρχονται από χώρες της αφρικανικής ηπείρου. Για τη Ζερμέν Ακονί, συνιδρύτρια της École des Sables, ενός κέντρο για τη διδασκαλία και την ανάπτυξη του παραδοσιακού και σύγχρονου αφρικανικού χορού, το «Dancing at dusk» αποτυπώνει μια ισχυρή ερμηνεία για την οποία αν ζούσε η Πίνα Μπάους θα ήταν ικανοποιημένη. «Ενιωσα ότι υπήρχε συνέργεια ανάμεσα σε αυτό που κάναμε και οι δύο» λέει η Ακονί. «Για μένα, η “Ιεροτελεστία της άνοιξης” πρέπει να χορεύεται από αφρικανούς χορευτές γιατί είναι κάτι καθολικό. Οταν άκουσα για πρώτη φορά τη μουσική του Στραβίνσκι, ένιωσα ότι ήταν μια αφρικανική τελετή».

«Το να φέρεις αυτό το έργο στην παραλία και να το γυρίσεις αμέσως μετά το ηλιοβασίλεμα ήταν μια αυθόρμητη αντίδραση στις συνέπειες της πανδημίας COVID-19. Ηταν η τελευταία στιγμή που ήμασταν μαζί σε μια κρίση που περιβάλλεται από αβεβαιότητα» λέει ο Σάλομον Μπάους, γιος της θρυλικής χορογράφου και εκτελεστικός διευθυντής του Ιδρύματος Pina Bausch, ο οποίος αναφέρει ότι η ταινία που προκύπτει δείχνει την άμμο να αντικαθιστά την τύρφη στην οποία συνήθως παρουσιαζόταν η παράσταση του Χοροθεάτρου και να ακολουθεί αρμονικά το πνεύμα της Πίνα Μπάους.

ΣΚΑΝΔΑΛΟ. Η «Ιεροτελεστία της άνοιξης» ήταν το έργο που συνέθεσε ο Ιγκόρ Στραβίνσκι µεταξύ 1912-1913 για τα Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ σε χορογραφία του Βασίλι Νιζίνσκι. Η πρεµιέρα πραγµατοποιήθηκε στις 29 Μαΐου 1913 στο Παρίσι προκαλώντας σκάνδαλο, αφοί οι καινοτόµες τεχνικές που εισήγαγε ο συνθέτης, τα καινούργια ηχοχρώµατα και ο πρωτόγνωρος ρυθµικός δυναµισµός, που αποτελεί κινητήρια δύναµη σε όλη τη διάρκεια της σύνθεσης, διαµόρφωσαν µια καινούργια πραγµατικότητα για τη μουσική της εποχής. Πολλά χρόνια μετά, το 1975, η Πίνα Μπάους θέλησε να προσεγγίσει το έργο με τον δικό της τρόπο.

Η χορογραφία της βασίστηκε στην εσωτερικότητα του θέματος. Η Μπάους έθετε το ερώτημα στην ομάδα της «πώς θα χόρευες αν ήξερες ότι θα πεθάνεις;» όταν προσπαθούσε να βρει τα σωστά βήματα και τις κινήσεις για να τα ταιριάξει με τη στοιχειώδη δύναμη της μουσικής. Η Ζοζεφίν Αν Εντικότ, που είχε χορέψει την πρώτη εκδοχή μαζί της και συνεργάστηκε με τους σημερινούς αφρικανούς χορευτές, επαναλαμβάνει την απάντηση στο ερώτημα εργασίας: «Τρέχετε με την καρδιά σας και ξεχνάτε όλα όσα έχετε μάθει στο παρελθόν. Απλά βγαίνετε και είστε ο εαυτός σας. Πρέπει να είναι πραγματικό. Εάν δεν είστε εξαντλημένοι στο τέλος, δεν το έχετε χορέψει σωστά».

INFO{CR}Το «Dancing at dusk» προβάλλεται στο {LF}https://www.sadlerswells.com/whats-on/2020/dancing-at-dusk-a-moment-with-pina-bauschs-the-rite-of-spring/ έως τις 31 Ιουλίου. {LF}Και τα έσοδα από την ενοικίαση (5,5 ευρώ) {LF}θα διατεθούν για την υποστήριξη {LF}των συντελεστών της παραγωγής του