«Αντίο» σε έναν θρύλο της αμερικανικής κωμωδίας
FILE PHOTO: Master of Ceremonies for the night Carl Reiner arrives at the 62nd Annual Directors Guild of America Awards in Los Angeles January 30, 2010. REUTERS/Danny Moloshok/File Photo (File: 2020-06-30T150900Z_1933686907_RC2RJH9GJJT7_RTRMADP_5_PEOPLE-REINER.JPG )
Είχε φτάσει 98 ετών και εξακολουθούσε να κάνει τον κόσμο να γελάει – ίσως τελικά αυτό να ήταν το μυστικό της μακροζωίας του. Σκηνοθέτης, ηθοποιός και κειμενογράφος, υπήρξε θρύλος της αμερικανικής κωμωδίας τόσο στο σινεμά όσο – κυρίως – στην τηλεόραση με κωμικές σειρές όπως το «The Dick Van Dyke Show» και το «Caesar’s hour».
Ηθοποιό μπορούμε να τον θυμηθούμε σε κωμωδίες που έγραψαν ιστορία στη δεκαετία του 1960, από το «Ενας τρελός, τρελός, τρελός κόσμος» μέχρι το «Ερχονται οι Ρώσοι». Αργότερα, όταν άρχισε ο ίδιος να σκηνοθετεί για τον κινηματογράφο, οι ταινίες του έβγαζαν πάντα μια παράνοια, ή μάλλον τη χιουμοριστική εκδοχή της αμερικανικής παράνοιας την οποία σατίρισε σε ταινίες όπως το «Βλακόμουτρο», «Dead men don’t wear plaid» και «Κανείς δεν είναι τέλειος». Σε όλες αυτές τις ταινίες πρωταγωνιστής είναι ο Στιβ Μάρτιν.
Ο Καρλ Ράινερ ήταν πατέρας του σκηνοθέτη (και ηθοποιού) Ρομπ Ράινερ, που έχει επίσης κάνει θαυμάσια καριέρα γυρίζοντας διαφορετικές μεταξύ τους ταινίες, από το «Οταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι» μέχρι το «Μίζερι» και το «Στάσου πλάι μου». Από τις τελευταίες μεγάλες επιτυχίες του Καρλ Ράινερ ήταν η «Συμμορία των 11» του Στίβεν Σόντερμπεργκ, ενώ η τελευταία ταινία που σκηνοθέτησε ο ίδιος είναι το «That Old Feeling» (1997) με τους Μπετ Μίντλερ, Ντένις Φαρίνα. Δεν προτάθηκε ποτέ για Οσκαρ, όμως είχε προταθεί πάρα πολλές φορές για το ΕΜΜΥ κερδίζοντας 8 βραβεία – κυρίως ως σεναριογράφος.














