Κοντσέρτο τζαζ για έναν!
Το παρισινό jazz club La Gare και {CR}οι μοναδικές εμπειρίες που προσέφερε {CR}εν μέσω της πανδημίας
Ενας σολίστ καλλιτέχνης να παίζει μόνος του πάνω στη σκηνή δεν είναι μια ασυνήθιστη εικόνα. Λάιβ όμως για έναν μόνο ακροατή δεν έχει καταγραφεί στα χρονικά της μουσικής ιστορίας. Φαίνεται ότι ήρθε η στιγμή να αλλάξει η συναυλιακή μας εμπειρία, αποτέλεσμα φυσικά των συνθηκών που επέβαλε η παγκόσμια πανδημία.
Το παράδειγμα έρχεται από το τζαζ κλαμπ La Gare, το οποίο βρίσκεται στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό του Παρισιού, βόρεια της πόλης. Η ιδέα των υπευθύνων του χώρου γεννήθηκε από την επιθυμία να συνεχίσουν να προσφέρουν τις χαρές της μουσικής, έστω και αν χρειαστεί να αλλάξουν τους όρους διασκέδασης. Προτείνουν για το μουσικόφιλο κοινό πριβέ συναυλίες. Οι σολίστ παίζουν σόλο για έναν θεατή, για μια μικρή παρέα ή το πολύ για τα μέλη μιας οικογένειας. Ομάδες δηλαδή κοινού που έχουν σχέση μεταξύ τους, για να αποφευχθεί η συγκέντρωση αγνώστων. Ετσι κάθε βράδυ τρεις διαφορετικοί καλλιτέχνες δίνουν σύντομες ατομικές μίνι συναυλίες διάρκειας έως πέντε λεπτών, και μάλιστα δωρεάν.
3.000 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ. Μέχρι αυτή τη στιγμή έχουν πραγματοποιηθεί 3.000 τέτοιες παραστάσεις. Ο υπεύθυνος του χώρου, Ζουλιέ ντε Καζαμπιάνκα, λέει: «Μας αρέσει να καλλιεργούμε μια σχέση μεταξύ των μουσικών και του κοινού εδώ. Στα περισσότερα μέρη ο πελάτης είναι ο βασιλιάς, αλλά στον δικό μας χώρο, στο La Gare, βασιλιάς είναι η μουσική. Γι’ αυτό το κοινό θέλουμε να δώσει προσοχή».
Να σημειωθεί ότι αν και από τις 11 Μαΐου στο Παρίσι έχουν χαλαρώσει τα περιοριστικά μέτρα, εν τούτοις η κίνηση στην πολιτιστική ζωή της πόλης παρέμενε αδρανής. Οσα κλαμπ, κινηματογράφοι και χώροι μουσικής άνοιξαν, έπρεπε να τηρήσουν τα μέτρα τα οποία επέβαλλαν απόσταση μεταξύ των θαμώνων. Και αν αυτό είναι υποφερτό για τα εστιατόρια και τα σινεμά, για τους χώρους της μουσικής είναι αδιανόητο. Ο κ. Καζαμπιάνκα λέει: «Αν κάναμε συναυλίες παίρνοντας τα μέτρα που έχουν εξαγγελθεί, αυτό θα ήταν τελείως καταστροφικό για την ίδια την μουσική. Στην αρχή – όταν ξεκινήσαμε τα λάιβ – νομίζαμε ότι κάναμε παραστάσεις για μερικούς “κοινωνικούς αποστάτες”. Σύντομα όμως είδαμε ότι ακόμα και για πέντε λεπτά αν παίξει ο μουσικός μόνο για έναν θεατή, αυτή η πριβέ συναυλία κάνει τον χρόνο πολύτιμο και τη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ καλλιτέχνη και θεατή πραγματικά μοναδική. Είναι ο ένας απέναντι στον άλλο, πρόσωπο με πρόσωπο, και μπορούν να κοιταχθούν στα μάτια. Υπάρχει ανάμεσά τους μόνο η μουσική. Αυτό δημιουργεί μια μοναδική μαγεία έστω και αν δεν μπορεί να κρατήσει περισσότερο από πέντε λεπτά. Οι άνθρωποι γίνονται πιο συναισθηματικοί».
Πολλοί από τους θεατές, συμπληρώνει ο Καζαμπιάνκα, που είχαν την τύχη να απολαύσουν μια συναυλία μόνο για αυτούς, έβγαιναν από τον χώρο με δάκρυα στα μάτια. Αλλά και για τους μουσικούς η εμπειρία που βιώνουν ήταν μοναδική. Ο μπασίστας και συνθέτης Γκαέλ Πετρίνα είναι ένας από τους μουσικούς που συμμετέχει στο πρότζεκτ. «Στην αρχή δεν ήμουν ενθουσιασμένος γιατί μόλις ξεκινούσε το λάιβ, μόλις άρχιζα να ζεσταίνομαι, έπρεπε να σταματήσω, και αυτό ήταν απογοητευτικό. Τώρα όμως βλέπω τις μίνι συναυλίες σαν μια πρόκληση και κάθε φορά τις “χτίζω” από την αρχή: μια μικρή γρήγορη εισαγωγή, μια αισιόδοξη συνέχεια και ένα δροσερό και ατμοσφαιρικό φινάλε».














