«Αρχίζει να ονειρεύεται πάλι ο ΟΦΗ»

Ο πιο ασφαλής δρόμος για την υστεροφημία στον αθλητισμό είναι η κατάκτηση τίτλων. Οταν μάλιστα καταγράφονται υπερβάσεις, ο μύθος γιγαντώνεται. Για τον ΟΦΗ – εν προκειμένω – αποτελεί παράσημο ζωής η στέψη στον θεσμό του Κυπέλλου το 1987.

33 χρόνια συμπληρώνονται αύριο από τη βραδιά – ορόσημο στην ιστορία των Κρητικών. Αγέννητοι ήταν όλοι οι σημερινοί ποδοσφαιριστές της ομάδας, όταν στις 21 Ιουνίου 1987 ο ΟΦΗ νίκησε 3-1 στα πέναλτι τον Ηρακλή (1-1 η κανονική διάρκεια του αγώνα). Υπάρχουν όμως συνδετικοί κρίκοι με εκείνη την εποχή. Τέσσερα στελέχη της σημερινής ΠΑΕ είχαν αγωνιστεί στον τελικό του ΟΑΚΑ: Γιάννης Σαμαράς (διευθυντής ποδοσφαίρου), Νίκος Νιόπλιας (συντονιστής ποδοσφαίρου), Γρηγόρης Τσινός (τιμ μάνατζερ), αλλά και ο αντίπαλος τότε Σάββας Κωφίδης (συντονιστής τμημάτων υποδομής), ο οποίος μάλιστα είχε χριστεί σκόρερ.

«Η ομάδα επιστρέφει ύστερα από 20 χρόνια στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Υστερα από τόσα δύσκολα χρόνια είναι η πρώτη επέτειος που δεν ισχύει το «…διηγώντας τα να κλαις». Ο ΟΦΗ αρχίζει να ονειρεύεται και πάλι» επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο Μύρων Σηφάκης. Ο τερματοφύλακας δηλαδή που με δύο επεμβάσεις (απέναντι σε Χρήστο Ζήφκα και Δημήτρη Αδάμου) έβαλε φαρδιά πλατιά την τζίφρα του στον μοναδικό πανελλήνιο τίτλο του ηρακλειώτικου συλλόγου.

«Είχα μελετήσει κυρίως τις εκτελέσεις του Βασίλη Χατζηπαναγή και του Σάκη Αναστασιάδη, ο οποίος σταματούσε πριν σουτάρει. Ο Χατζηπαναγής όμως έγινε αλλαγή πριν από τη διαδικασία των πέναλτι και ο Αναστασιάδης δεν πρόλαβε να εκτελέσει» διηγείται ο Σηφάκης ο οποίος δεν νικήθηκε ούτε από τον Τομ Ζούντμπι (ο Νορβηγός έστειλε την μπάλα άουτ). Δεν λησμονεί δε πως «…στα δικά μας πέναλτι ευστόχησαν τρεις Γρηγόρηδες (Χαραλαμπίδης, Τσινός, Παπαβασιλείου)». Παρεμπιπτόντως, ο Χαραλαμπίδης είχε ισοφαρίσει (34′) στην κανονική διάρκεια του αγώνα το γκολ του Σάββα Κωφίδη (30′).

«Φόρο τιμής στους δημιουργούς»

Ποιοι όμως ενέπνευσαν τους ποδοσφαιριστές του ΟΦΗ; «Οφείλουμε όλοι έναν φόρο τιμής στους δύο δημιουργούς εκείνης της ομάδας: στον Θεόδωρο Βαρδινογιάννη και τον Εγκεν Γκέραρντ» υπογραμμίζει ο Σηφάκης. «Ο Βαρδινογιάννης εξέπεμπε κύρος, σεβασμό και έτρεφε μεγάλη αγάπη για τον ΟΦΗ. Είναι από τους σπουδαιότερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει».

Ο Γκέραρντ από την άλλη «…ήξερε και τις ικανότητες και την ψυχοσύνθεση του κάθε παίκτη. Επί εβδομάδες πριν από τον τελικό εκτελούσαμε πέναλτι στις προπονήσεις. Εβλεπε την απόδοσή μου και μου είχε εκμυστηρευτεί ότι θα έπαιζα στον τελικό, παρότι ήταν τότε βασικός ο Βαγγέλης Χοσάδας, μετά τον τραυματισμό του Γιώργου Μητσέα. Θυμάμαι ακόμη πως μετά τον τελικό φτάσαμε ξημερώματα στο Ηράκλειο με το αεροπλάνο και ο Γκέραρντ δεν πήγε σπίτι του, αλλά μετέβη στο λιμάνι. Είχε και το Κύπελλο μαζί του για να υποδεχτεί και να ευχαριστήσει τους ταξιδιώτες φιλάθλους που είχαν βρεθεί στο ΟΑΚΑ και επέστρεφαν ακτοπλοϊκώς».

«Δάσκαλος ο Σαμαράς»
Σε διεθνή ύδατα όμως επιστρέφει και ο ΟΦΗ για πρώτη φορά μετά το 2000 (εξαιρουμένου του Κυπέλλου Ιντερτότο). «Είναι ευλογία για τον σημερινό ΟΦΗ να έχει σήμερα στις τάξεις του πρόσωπα που γνωρίζουν την ατμόσφαιρα της εποχής του Θεόδωρου Βαρδινογιάννη και του Εγκεν Γκέραρντ. Είχε κάτι το μαγικό τότε η ομάδα. Το ξέρει καλά ο Γιάννης Σαμαράς που διαθέτει και πολλές γνώσεις. Είναι δάσκαλος σε όλη τη δομή του ποδοσφαίρου και έχει τους κατάλληλους συνεργάτες δίπλα του. Είναι διασφαλισμένη και η φερεγγυότητα με τον ιδιοκτήτη Μιχάλη Μπούση. Ο ΟΦΗ αρχίζει πάλι να ονειρεύεται και δείχνει έτοιμος να προσθέσει νέες σελίδες επιτυχιών στην ιστορία του. Γι’ αυτό είναι διαφορετική η φετινή επέτειος από την κατάκτηση του Κυπέλλου» διαπιστώνει ο Σηφάκης.

Σε αυτό το νέο, υγιές περιβάλλον του ΟΦΗ βρίσκεται μάλιστα και ο τρίτος τερματοφύλακας της οικογένειάς του. Ο γεννηθείς στις 27-10-2001 Βασίλης Σηφάκης επέλεξε το 87 στη φανέλα (όπως και ο μεγαλύτερος αδερφός του) που παραπέμπει στο επίτευγμα του πατέρα του. «Ετυχε να ακολουθήσει τα χνάρια μου και να με ξεπεράσει ο Μιχάλης. Εύχομαι τώρα να μας ξεπεράσει και τους δύο ο Βασίλης. Είναι τυχερός, γιατί ζει υγιείς καταστάσεις με τον ΟΦΗ σε αντίθεση με τον Μιχάλη» αναφέρει ο Μύρων εκθειάζοντας σε κάθε ευκαιρία τη σημερινή διοίκηση που φωτίζει ξανά τον δρόμο της ομάδας.