Η επιτυχία των πλέι οφ

Κι όμως, η Γη γυρίζει. Κι όμως, τα πλέι οφ με τη μορφή που διεξάγονται από φέτος στη Σούπερ Λίγκα παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον παρά το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έχει ουσιαστικά εξασφαλίσει τον τίτλο.

Παρά τις δυσκολίες λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, της απουσίας του κόσμου από τα γήπεδα αλλά και της μεγάλης βαθμολογικής διαφοράς που είχαν χτίσει οι Ερυθρόλευκοι από τον δεύτερο ΠΑΟΚ στην κανονική διάρκεια της περιόδου, οι αγώνες διατηρούν υψηλά τον δείκτη ενδιαφέροντος για πολλαπλούς λόγους.

ΠΑΟΚ και ΑΕΚ θα διεκδικήσουν μέχρι την τελευταία αγωνιστική τη δεύτερη θέση που οδηγεί στον δεύτερο γύρο των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο Ολυμπιακός διατηρεί το κίνητρο για το αήττητο και δεν πρόκειται να παίξει χαλαρά σε κανένα παιχνίδι.

Η αλλαγή φρουράς στην τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού και οι δρομολογημένες αλλαγές στο ρόστερ έχουν πεισμώσει τους Πράσινους που θέλουν να αποδείξουν την αξία τους.

Ο Αρης παραμένει πάντοτε επικίνδυνος, ενώ ο ΟΦΗ μαθαίνει στην τριβή με τους μεγάλους του αντιπάλους παίρνοντας μαθήματα για την επόμενη σεζόν.

Βεβαίως παραμένει το επιχείρημα πως ο καλύτερος στην κανονική διάρκεια της σεζόν είναι καλύτερος και στα πλέι οφ οπότε μάλλον πρόκειται για πλεονασμό, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, ο επιπλέον αριθμός αγώνων.

Το συγκεκριμένο επιχείρημα θα καταρριφθεί μόνο στην περίπτωση που τον τίτλο κατακτήσει ομάδα η οποία τερμάτισε στη δεύτερη ή την τρίτη θέση στην κανονική διάρκεια.

Μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Οι υπέρμαχοι των πλέι οφ απαντούν «ναι». Οι επικριτές τους λένε ένα ξερό «όχι».

Ο μόνος τρόπος να το μάθουμε είναι να αφήσουμε το υπάρχον concept να λειτουργήσει για μια πενταετία. Τότε μόνο θα μπορέσουμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα ως προς την ανταγωνιστικότητα και τη χρησιμότητά του στο πρωτάθλημα.

Το διακύβευμα του τίτλου αποδεικνύεται ωστόσο ένα ισχυρό κίνητρο στα πλέι οφ, έστω για τις δύο-τρεις πρώτες αγωνιστικές και είναι το βασικό συστατικό που έλειπε από προηγούμενες παρόμοιες προσπάθειες.