Διπλωματικό {LF}πόκερ έξι μηνών

Ενα σκληρό διπλωματικό πόκερ που βρισκόταν σε εξέλιξη από τις αρχές του έτους και κορυφώθηκε τις τελευταίες μέρες προηγήθηκε των τελικών υπογραφών του Νίκου Δένδια και του Λουίτζι Ντι Μάιο για την ελληνοϊταλική ΑΟΖ. Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε συμφωνία για τα όρια της υφαλοκρηπίδας με την Ιταλία από το 1977, οι συνομιλίες για τις θαλάσσιες ζώνες έδειχναν να «κολλάνε» στα αλιευτικά δικαιώματα. Προσπάθειες επανεκκίνησης του ζητήματος είχαν γίνει και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο, το θέμα τέθηκε πιο αποφασιστικά μετά και την υπογραφή του «ανυπόστατου» – όπως έχει χαρακτηριστεί – τουρκολιβυκού μνημονίου.

Ο πρώτος γύρος των συναντήσεων μεταξύ των τεχνικών κλιμακίων των ΥΠΕΞ Ελλάδας – Ιταλίας είχε ξεκινήσει στις 30 Δεκεμβρίου 2019 με τα πρώτα αποτελέσματα να χαρακτηρίζονται «θετικά». Η δημοσίευση των νεών αιτημάτων της τουρκικής ΤΡΑΟ στην εφημερίδα της κυβερνήσεως της Τουρκίας, για άδειες έρευνας και εκμετάλλευσης περιοχών που βρίσκονται εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, επέσπευσε της διαδικασίες.

Στο παρά πέντε. Με τα βασικά να έχουν ήδη συμφωνηθεί, αλλά να εκκρεμούν κρίσιμες λεπτομέρειες, Δένδιας και Ντι Μάιο συζήτησαν το ζήτημα σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την 1η Ιουνίου. Στα ζητήματα που εκτιμάται ότι «μέτρησαν» σε πολιτικό επίπεδο ήταν και η εξομάλυνση της έντασης στο πεδίο του τουρισμού, με την Ελλάδα να ανακοινώνει ότι σταδιακά μέχρι το τέλος του μήνα αίρονται οι περιορισμοί που είχαν επιβληθεί και απέναντι στην Ιταλία λόγω της πανδημίας. Οι διαπραγματεύσεις του γ.γ. του ΥΠΕΞ, Θεμιστοκλή Δεμίρη, με την ιταλίδα ομόλογό του, Ελιζαμπέτα Μπελόνι, συνεχίστηκαν και την περασμένη εβδομάδα, όντας μεταξύ κατάληξης ή «ναυαγίου», τουλάχιστον ως προς το χρονοδιάγραμμα της Αθήνας. Την περασμένη Παρασκευή ένα προσωπικό ζήτημα που κράτησε την Μπελόνι εκτός συνομιλιών δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Τη Δευτέρα η εικόνα της αισιοδοξίας επανήλθε με τη θετική κατάληξη να «κλειδώνει» λίγο πριν από τα μεσάνυχτα.