«Θων-Θησείον»

Επειδή το προηγούμενο «Γλωσσίδι» ήταν αρκούντως «τοπικιστικό», αφιερωμένο στην ευρύτερη γειτονιά μου, θεώρησα σκόπιμο σήμερα να επεκταθώ. Ορισμένα απ’ όσα ακολουθούν είναι ίσως ήδη γνωστά σε κάποιους αναγνώστες (δεν κομίζω γλαύκα εις… Αθήνας, για να παίξουμε και λίγο με λέξεις και εκφράσεις). Πιθανότατα όμως, όχι σε όλους. Οπότε…

Το Γιουσουρούμ λοιπόν, στο οποίο όλοι έχουμε κάνει κατά καιρούς τις βόλτες μας ή/και τις αγορές μας, οφείλει την ονομασία του στον εβραίο Ελίας Γιουσουρούμ, ο οποίος στα τέλη του 19ου αιώνα είχε ανοίξει εκεί παλαιοπωλείο, το πρώτο πιθανότατα της Αθήνας.

Λίγο πιο κάτω απ’ το Γιουσουρούμ ήταν και το τέρμα της θρυλικής λεωφορειακής γραμμής «Θων-Θησείον» (αριθμός 16, αν δεν κάνω λάθος).

Με αυτό το λεωφορείο πήγαινα στα εφηβικά μου χρόνια στο Ηρώδειο, καθώς έκανε στάση σχεδόν έξω από το αρχαίο θέατρο ‒ η Διονυσίου Αρεοπαγίτου έγινε πεζόδρομος πολύ αργότερα. Πόθεν, όμως, το Θων;

Θων, λοιπόν, λεγόταν η περιοχή στη διασταύρωση της λεωφόρου Αλεξάνδρας με τη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, στο τέρμα Αμπελοκήπων.

Όφειλε την ονομασία της στον Νικόλαο Θων (N. Thon, 1850-1906), όπως είχε εξελληνιστεί ο βαυαρικής καταγωγής μεγαλοεπιχειρηματίας, μεγαλοϊδιοκτήτης ακινήτων και αυλικός του Γεωργίου Α’.  Όσο για την περιώνυμη έπαυλη που διέθετε εκεί ο Thon/Θων, σχεδιασμένη από τον Τσίλερ, αυτή πυρπολήθηκε κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, το 1944 ‒ σώζεται μόνο το εκκλησάκι της.