Καθήκον

Καθήκον

Δεν έχει την παραμικρή σημασία με πόσες ψήφους τελικά διευρύνθηκε το κατηγορητήριο κατά του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου. Και δεν έχει σημασία, διότι η κοινή γνώμη με όσα ανατριχιαστικά ακούστηκαν στη Βουλή, είναι απολύτως πεπεισμένη ότι ο Παπαγγελόπουλος και όσοι τον συνέδραμαν στο «έργο» του, λειτούργησαν με όρους συμμορίας ή εγκληματικής οργάνωσης. Επ’ αυτού δεν υπάρχει η παραμικρή αμφισβήτηση. Και όσο και αν προσπάθησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας ή ο ίδιος ο Παπαγγελόπουλος να εμφανίσουν την υπόθεση ως πολιτική δίωξη, η ελληνική κοινωνία γνωρίζει ότι στα τεσσεράμισι χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ ένα πλήθος ανθρώπων κυνηγήθηκε γιατί ήταν απέναντι στην κυβέρνηση Τσίπρα. Γιατί κρατούσε κριτική στάση. Γιατί επισήμαινε τα λάθη και τις παραλείψεις του. Και πάνω απ’ όλα ότι έπαιξε τις τύχες της χώρας στα ζάρια το 2015…

Και επειδή όλα κανείς μπορεί να τα δεχθεί στον βωμό των σκοπιμοτήτων, αλλά όχι να τον περνάνε για βλάκα, η τακτική ανάκριση που θα προηγηθεί της αναμενόμενης παραπομπής του Παπαγγελόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο, οφείλει να απαντήσει στο ερώτημα: όσα έκανε ή κατηγορείται ότι έκανε ο Παπαγγελόπουλος, τα έκανε προς ίδιον όφελος; Ή για να στηρίξει τον Αλέξη Τσίπρα και τη διαιώνιση της παραμονής του στην εξουσία;

Επειδή όλα συνηγορούν για το δεύτερο, θέλω να ελπίζω ότι η τακτική ανάκριση θα κάνει το καθήκον της, και δεν θα υπακούσει σε πολιτικά παζάρια και μεθοδεύσεις σχετικά με τον ηθικό αυτουργό στις σκοτεινές δραστηριότητες του Παπαγγελόπουλου…

Εχω σεβασμό και εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη, ότι θα κάνει αυτό που πρέπει…

Αμετανόητος

Η στάση του Αλέξη Τσίπρα κατά τη συζήτηση στη Βουλή, σε συνδυασμό με όσα είπε στη διάρκεια της ομιλίας του προχθές, νομίζω ότι είναι ένα καλό μάθημα για όσους από το ΚΙΝΑΛ ονειρεύονται συμπόρευση μαζί του, τώρα ή στο μέλλον. Ο τύπος έδειξε ότι είναι αμετανόητος. Οτι δεν ορρωδεί μπροστά σε τίποτε. Και πως χρησιμοποιεί το σταθερό αντιδεξιό αίσθημα της ελληνικής κοινωνίας προκειμένου να καταφέρει να επανέλθει στην εξουσία.

Αυτό τον κινητοποιεί και τίποτε άλλο. Οι δε προτάσεις φιλίας που κάνει προς το ΚΙΝΑΛ και το ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου, στόχο έχουν να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι είναι έτοιμος να μετακινηθεί προς τα δεξιά του και να εκπροσωπήσει την Κεντροαριστερά. Θέλω να πιστεύω ότι τα όσα είπε, ο τρόπος που συμπεριφέρθηκε στη Βουλή, θα συγκρατήσουν εκείνα τα στελέχη του ΚΙΝΑΛ που αλληθωρίζουν προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ…

(Ο φίλος μου ο Γιαννάκης ο Ραγκούσης, πάντως, το πήρε το μήνυμα που του έστειλα. Στην ομιλία του στη Βουλή υπερασπίστηκε τον Παπαγγελόπουλο, περισσότερο από τον καθένα βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Εδωσε εξετάσεις και τις πέρασε με άνεση, νομίζω. Τώρα κινδυνεύει μόνο αν επέλθει η σύμπλευση ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝΑΛ. Το ΚΙΝΑΛ δεν τον θέλει με τίποτε…)

Θέ(α)μα

Θέμα (και θέαμα) στη χθεσινή ψηφοφορία για τον Παπαγγελόπουλο στη Βουλή, η εμφάνιση του ντεμέκ Καραμανλή, του Κώστα, ο οποίος εμφανίστηκε με κοστούμι, αδυνατισμένος και με γένια – απόκτημα της 40ήμερης καραντίνας. Τα φλας των φωτογράφων όμως άστραψαν την ώρα που χαμογελαστός πήγε στην κάλπη να ψηφίσει. Τι ψήφισε; Δεν μπορώ να γνωρίζω μετά βεβαιότητος, αλλά αν μου πρότεινε κάποιος να βάλω στοίχημα επί του συγκεκριμένου, δεν θα χαράμιζα ούτε σεντ στην πιθανότητα να ψήφισε υπέρ της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας. Και ας διατείνονται πολλοί και διάφοροι ότι δεν υπάρχει πια η σχέση Καραμανλή – Παπαγγελόπουλου. Ακόμη και αυτό να συμβαίνει, δύσκολα ξεχνάει ο άλλος τις υπηρεσίες που του πρόσφερε ο Μίμης ως εισαγγελέας (ενάμιση χρόνο στο συρτάρι κράτησε το σκάνδαλο με τις παρακολουθήσεις της Vodafone – έτσι για να θυμηθώ κάτι πρόχειρα…) και ως υπουργός του Τσίπρα, όταν επιχειρούσε για λογαριασμό του να πάρει τη ρεβάνς της ήττας του 2009…

Ρουσφέτια

Δεξιά ακατανίκητη, στους αιώνες των αιώνων, αμήν! Ο πρόεδρος Κυριάκος κάνει ό,τι μπορεί να αποδείξει ότι ο φυσικός τους χώρος είναι το Κέντρο εξού και κινείται περισσότερο προς τα εκεί πάρα προς τα δεξιά, αλλά από κάτω του, το σύστημα που διαθέτει PhD στα ρουσφέτια, κάνει πάρτι! Δεν υπάρχει πατενταρισμένος δεξιός ανά την επικράτεια τον οποίο είτε να μην έχουν ήδη διορίσει είτε να αναζητούν θέσεις για να τον διορίσουν. Και όταν δεν υπάρχουν, εφευρίσκουν. Να, ας πούμε η δημιουργία των δομών φιλοξενίας ή «φιλοξενίας» των μεταναστών και των προσφύγων στην ενδοχώρα αποτέλεσε, όπως φάνηκε χθες, μια θαυμάσια ευκαιρία να βολευτούν πρώην πολιτευτές, συνταξιούχοι απόστρατοι – όλος αυτός ο καλός ο κόσμος που συντηρεί τη Δεξιά και συντηρείται από αυτή. Εφτασε στα αφτιά μου, μια τέτοια περίπτωση, τελευταίας εσοδείας. Αφορά τη ΔΟΜ Γρεβενών, όπου διορίσθηκε διοικητής, απόστρατος της αεροπορίας, αποτυχών υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα της χαράς στις εκλογές του 2012 και εν συνεχεία δημοτικός σύμβουλος Γρεβενών με διάφορους δεξιούς συνδυασμούς. Με αυτό το θαυμάσιο «βιογραφικό», αλλά κανένα άλλο ουσιαστικό προσόν γι’ αυτή την κρίσιμη θέση, ο νεοδιορισθείς διοικητής καλείται να διοικήσει μια δομή η οποία μπορεί να φιλοξενήσει ίσως και 2.000 άτομα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εύρυθμη λειτουργία της. Δεν γνωρίζω ποιος είναι υπεύθυνος γι’ αυτά τα «άλλα» κόλπα, αν είναι δηλαδή ο φίλος μου Νότης Μηταράκης ή ευθέως το Μέγαρο Μαξίμου. Μπορεί όμως μετά βεβαιότητος να τονίσω ότι αυτό το πράγμα αξιοκρατία δεν το λες. Οτιδήποτε άλλο, ναι. Αλλά όχι αξιοκρατία…

Καταγγελία

Ευκαιρίας δοθείσης οφείλω να αναφερθώ στην υπόθεση του ξενοδοχείου Γαλαξίας στο Κρανίδι, το οποίο ήρθε προ μηνός με ένταση στην επικαιρότητα εξαιτίας των απανωτών κρουσμάτων κορωνοϊού μεταξύ των φιλοξενουμένων στη δομή αυτή. Ελαβα προ ημερών μια συγκινησιακά φορτισμένη επιστολή της διαχειρίστριας του ξενοδοχείου κυρίας Δανάης Τορτοπίδου, η οποία με γλαφυρότητα μου ανέλυσε το θέμα με τη φιλοξενία των μεταναστών στο ξενοδοχείο, την εχθρότητα που αντιμετώπισε και η ίδια και οι μετανάστες από την τοπική κοινωνία, το πλήθος των προβλημάτων που της δημιούργησαν μερικοί χρυσαυγίτες της περιοχής, και το κυνηγητό που άρχισε να δέχεται από παντού. Με την ίδια επιστολή, την οποία έχω στη διάθεση παντός ενδιαφερομένου, κατηγορεί τον δήμο, ότι παρά τις εκκλήσεις της δεν έκανε αποκομιδή απορριμμάτων από το ξενοδοχείο, καταγγέλλει πως ούτε ο δημοτικός σταθμός βιολογικού καθαρισμού λειτουργεί, κατηγορεί τη ΔΕΗ για το άθλιο δίκτυο ηλεκτροδότησης με το οποίο είναι συνδεδεμένο το ξενοδοχείο και διατείνεται ότι τα λύματα του Γαλαξία δεν διοχετεύονται στη θάλασσα. Αλλά τακτικά τα απομακρύνουν ιδιωτικά βυτιοφόρα. «Ντρέπομαι για λογαριασμό πολλών, όχι πάντως για τον εαυτό μου, εγώ έχω τη συνείδησή μου καθαρή» καταλήγει η κυρία Τορτοπίδου στην επιστολή της, και αν υπάρχει αντίλογος, εδώ είμαστε να τον καταγράψουμε…