Ημερολόγιο τοίχου για την καραντίνα

Το περασμένο Σάββατο τα «Πρόσωπα» δημοσίευσαν ορισμένα από τα έργα και τα καλλιτεχνικά πρότζεκτ που αναμένονται την επόμενη σεζόν. Στο πλαίσιο αυτό ανήκει και η Ρένα Παπασπύρου, που αυτή την περίοδο εργάζεται σε μια πρωτότυπη αποτοίχιση στο Παγκράτι.

Το έργο της έτσι κι αλλιώς βασίζεται σε λεπτά φύλλα επιφάνειας με ξεβαμμένο χρώμα από το δέρμα του τοίχου, πάνω στα οποία παρεμβαίνει με μολύβι ζωγραφίζοντας ένα ίχνος από μια εικόνα που τη βλέπει να διαγράφεται κοιτάζοντάς το. Με τη χειρονομία αυτή υπονοείται η σχέση του χρόνου με την ύλη, αλλά και η παρατήρηση της εικαστικού  για το πώς το αστικό τοπίο μεταβάλλεται στον χρόνο. Μοιάζει, λοιπόν, η φθορά της ύλης να είναι η αφετηρία για τη σειρά των αποτοιχίσεών της.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. Η εγκαταλειμμένη μονοκατοικία σε έναν δρόμο του Παγκρατίου που εντόπισε η Ρένα Παπασπύρου αποτελεί ένα από τα τελευταία δείγματα από το παρελθόν αυτής της κεντρικής περιοχής της Αθήνας. Για την ίδια τη δημιουργό, η διαδικασία αυτή αποτελεί το δικό της ημερολόγιο, καθώς στη διάρκεια της καραντίνας κάθε μέρα περνούσε από το κτίσμα και διακριτικά εφήρμοζε τη μέθοδό της, προετοιμάζοντας το επόμενο στάδιο του έργου της, που θα αποτελέσει περιεχόμενο έκθεσής της με βίντεο και εγκατάσταση. Οπως λέει στο «ΝΣυν»: «Θεωρώ το ημερολόγιο ένα είδος ψυχολογικής τεχνικής και πάντα εκτιμούσα τους καλλιτέχνες που διατηρούν με το έργο τους ένα ημερολόγιο, καταγράφοντας με αυτή τη διαδικασία τον χρόνο. Χρειάζεται να υπάρξει μια σημαντική στιγμή που σε αφορά (όπως ο COVID-19) για να καταλάβεις ότι αυτό που κάνουν δεν είναι ανούσιο. Καθώς βιώνεις μια κοινή πραγματικότητα – στην περίπτωσή μας η καραντίνα -, νομίζω ότι μπορείς να αισθανθείς την αξία του χρόνου».

Εφη Φαλίδα