Οι άγνωστες ηρωίδες του κινηματογράφου σε 14ωρο ντοκιμαντέρ

Μια ασυνήθιστη κινηματογραφική πρόταση προσφέρει η περιοριστική πραγματικότητα που στην προγενέστερη συνθήκη θα απευθυνόταν στο ειδικό κοινό εκείνων που ασχολούνται με τις φεμινιστικές σπουδές. Ομως ένα ντοκιμαντέρ 14 ωρών στη συνδρομητική κινηματογραφική πλατφόρμα BFI Player από τις 18 Μαΐου απονέμει δάφνες τιμής στις αφανείς σκηνοθέτριες και στον «κινηματογράφο του δεύτερου φύλου».

Το ντοκιμαντέρ «Women Make Film – Α New Road Movie Through Cinema», με αφηγήτριες την Τίλντα Σουίντον και τη Θάντι Νιούτον ανάμεσα σε άλλες, αποτελεί ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του κινηματογράφου με την υπογραφή του ιστορικού Μαρκ Κάζενς και έχει ως στόχο να ανοίξει μια συζήτηση σχετικά με τη χαμένη κληρονομιά των γυναικών οι οποίες βρέθηκαν πίσω από την κινηματογραφική κάμερα. Είναι επίσης ένα αρχειακό υλικό για τους σπουδαστές του κινηματογράφου οι οποίοι ενδιαφέρονται να διευρύνουν το ερευνητικό τους πεδίο πέρα από το τρίγωνο των θρυλικών σκηνοθετών Σκορσέζε – Ταρκόφσκι – Φελίνι.

Η ματιά του δημιουργού του ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες σκηνοθέτριες δεν χάνει χρόνο για να αποδείξει τους λόγους που οι γυναίκες έχουν παραγκωνιστεί από τον εμπορικό κινηματογράφο. Οι απαντήσεις άλλωστε είναι γνωστές πολύ πριν από το #MeToo.

Αλλωστε το «Women Make Film» δεν προβάλλεται ως το χτύπημα κατά της πατριαρχικής βιομηχανίας του κινηματογράφου αλλά ως ένα ευχάριστο ταξίδι μέσα από το έργο των γυναικών στην οθόνη. Τα επεισόδια προσεγγίζουν τις θεματικές και το παρασκήνιο δημιουργίας των ταινιών που αφορούν μιούζικαλ και τρυφερές κομεντί αλλά και ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Τα γυρίσματα καλύπτουν έξι ηπείρους, 13 δεκαετίες και 183 γυναίκες σκηνοθέτριες, από την πρώιμη εποχή του βωβού κινηματογράφου και τα έργα της ιδιοκτήτριας του στούντιο Alice Guy Blaché, της ρωσίδας σκηνοθέτριας Κίρα Μουράτοβα, τις πιο γνωστές Αμερικανίδες Ντόροθι Αρτζνερ και Κάθριν Μπίγκελοου, τη Γουάνγκ Πινγκ από την Κίνα της εποχής του Μάο.

Ο Κάζενς απέκτησε αυτή την προσέγγιση, να σκεφθεί πάνω στην αιτία που απουσιάζουν οι γυναικείες ταινίες στα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν επιμελήθηκε μια εκπομπή για σημαντικά ντοκιμαντέρ και συνειδητοποίησε ότι είχε συμπεριλάβει αποσπάσματα μόνο από μία γυναίκα σκηνοθέτρια. Ηταν η ιστορία των εξορύξεων στο Χάρλαν Κάουντι της Μπάρμπαρα Κοπλ του 1976. «Σκέφτηκα ότι αυτό είναι gunk». (Gunk είναι ένας όρος της Βόρειας Ιρλανδίας που σημαίνει «το σοκ της απογοήτευσης”.) Ο Κάζενς συγκέντρωσε μια ομάδα στο Hopscotch Films στη Γλασκώβη για να διορθώσει την κατάσταση. Ξεκίνησε ως μια μη αμειβόμενη εργασία από αγάπη που έμεινε για χρόνια στα σκαριά. «Ηθελα να είμαι σύμμαχος με τις μεγάλες γυναίκες ακτιβίστριες που πιέζουν για αλλαγή στην κινηματογραφική βιομηχανία σήμερα» εξηγεί στην επίσημη ιστοσελίδα του ντοκιμαντέρ.

info

«Women Make Film», {LF}από τις 18 Μαΐου στο {LF}https://player.bfi.org.uk/