Το ποδόσφαιρο προβλέπει {LF}το μέλλον

Για να προβλέψεις το μέλλον, αρκεί να ρίξεις ένα βλέμμα στο παρόν του ποδοσφαίρου. Ολα όσα συμβαίνουν στο λαοφιλές άθλημα αποτελούν προάγγελο των όσων θα ακολουθήσουν.

Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο, που είχε προσδώσει θεϊκή υπόσταση στο ποδόσφαιρο, πάντοτε συνέδεε τα όσα συνέβαιναν στους αγωνιστικούς χώρους με αυτά που διαδραματίζονταν έξω απ’ αυτούς.

Τις πολιτικές αναταραχές, την οικονομική εξαθλίωση, τις φυσικές καταστροφές. Ακόμα και τα αγωνιστικά συστήματα της κάθε εποχής προσαρμόζονταν στη γενικότερη διάθεση που υπήρχε στον κόσμο.

Το ποδόσφαιρο μοιάζει με ατμομηχανή της Ιστορίας τους δύο τελευταίους αιώνες.

Ηταν σαν χθες, πριν από τριάντα χρόνια, όταν άναψε η πρώτη σπίθα του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας και της μετέπειτα διάλυσής της. Μια κλωτσιά του Ζβόνιμιρ Μπόμπαν σε έναν σέρβο αστυνομικό στο ντέρμπι ανάμεσα στην κροατική Ντιναμό Ζάγκρεμπ και τον σερβικό Ερυθρό Αστέρα έβαλε φωτιά στις εξέδρες που εξαπλώθηκε γρήγορα στα ξερόχορτα των εθνικιστικών αισθημάτων, τα οποία με τη σειρά τους μετατράπηκαν σε πολιτική αναταραχή και στη συνέχεια σε μίσος.

Είναι απλοϊκό να αποδίδεται ένας πόλεμος σε μια κλωτσιά ποδοσφαιριστή σε αστυνομικό. Εδώ όμως ταιριάζει το αριστοτελικό «άνευ αιτίου ουδέν έστι».

Ακολουθώντας το αποτύπωμα του ποδοσφαίρου στην τρέχουσα συγκυρία, γίνεται εύκολα αντιληπτή η διάβρωση στην κοινή πολιτική που υποτίθεται πως θα έπρεπε να ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση απέναντι στην κρίση.

Η Γαλλία βάζοντας λουκέτο στο ποδόσφαιρό της ήθελε να ηγηθεί των εξελίξεων. Το λόμπι που επιχείρησε για να στοιχηθούν πίσω της και οι υπόλοιπες μεγάλες δυνάμεις του αθλήματος έπεσε στο κενό. Το χειρότερο για τον Εμανουέλ Μακρόν, η Γερμανία ακολουθώντας διαφορετική πολιτική μετατρέπεται σε ηγέτιδα – και – του ποδοσφαίρου, αφήνοντας απομονωμένη τη Γαλλία.

Μια επίδειξη ισχύος, μια κραυγή για το ποιος είναι το πραγματικό αφεντικό στην ΕΕ μέσω μιας δερμάτινης σφαίρας. Η ακτινογραφία σε ένα άθλημα που αποκαλύπτει τα κατάγματα στην ενότητα της Ευρώπης, όπως θα έγραφε η πένα του Εδουάρδο Γκαλεάνο.