Η καραντίνα βλάπτει σοβαρά τον ΣΥΡΙΖΑ

Η πανδημία δεν είναι μια εύκολη κατάσταση ούτε για τους πολιτικούς ούτε για τους δημοσκόπους – γι’ αυτό τα γκάλοπ αυτής της περιόδου είναι, κατά κύριο λόγο, αναγνωριστικά των νέων δεδομένων. Ολα, ωστόσο, καταλήγουν σε δύο κοινά συμπεράσματα: αφενός, στη μεγάλη αποδοχή της κυβέρνησης, που φαίνεται πως βγήκε κερδισμένη από τους χειρισμούς της εν μέσω πανδημίας. Και αφετέρου, σε έναν αυξανόμενο αριθμό αναποφάσιστων, ο οποίος πλέον περνάει τον διψήφιο. Μια ματιά στην πρόθεση ψήφου δείχνει και την πολιτική προέλευσή τους. Πολλοί εξ αυτών στις προηγούμενες εκλογές έχουν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.

Οι ίδιες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η αξιωματική αντιπολίτευση χάνει ένα κομμάτι της δύναμής της μετά την καραντίνα – η τελευταία πρόθεση ψήφου από την Alco (Open), με αναγωγή επί των εγκύρων, έστειλε τον ΣΥΡΙΖΑ μόλις στο 22,6%, περίπου 9 μονάδες κάτω από το εκλογικό του ποσοστό. Ενα ποσοστό εξ αυτών φαίνεται πως έχει μετακινηθεί κατευθείαν προς τη ΝΔ. Το μεγαλύτερο κομμάτι τους, όμως, έχει μπει στη δεξαμενή των αναποφάσιστων. Δεν αποκλείεται μέχρι τις επόμενες κάλπες κάποιοι να έχουν γυρίσει πίσω. Οσο όμως ο δείκτης δεν πέφτει και το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιστρέφει στα όρια του περασμένου Ιουλίου, τα επιτελεία των κομμάτων της υπόλοιπης αντιπολίτευσης βλέπουν ξαφνικά μπροστά τους μια καινούρια δεξαμενή, η οποία μπορεί να ανακατέψει την τράπουλα.

Η ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ. Οι εκτιμήσεις, ειδικά στο Κίνημα Αλλαγής – το κόμμα που επωφελείται περισσότερο από την πιθανότητα ο ΣΥΡΙΖΑ να πέσει στο 20% – βασίζονται στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει (και θα συνεχίσει να πληρώνει) τη διγλωσσία του, η οποία, όπως φάνηκε στο τελευταίο Πολιτικό Συμβούλιο, αποτελεί πηγή προβληματισμού και μέσα στο ίδιο το κόμμα. Οσο η Κουμουνδούρου πατάει με το ένα πόδι σε θέσεις που θυμίζουν περισσότερο την αντιπολίτευση της περιόδου 2012 – 2014, τόσο λιγότεροι θα πείθονται από τη «στροφή» στα κεντροαριστερά. Και εκεί το Κίνημα Αλλαγής μπορεί να βρει χώρο παρέμβασης, ώστε να κερδίσει ένα μέρος των απογοητευμένων προοδευτικών πολιτών – θεωρούν, δε, πως αυτό έχουν αντιληφθεί και στον ΣΥΡΙΖΑ, γι’ αυτό εντείνουν το φλερτ τους προς το κόμμα. Η τακτική της Χαριλάου Τρικούπη βασίζεται στη στοχευμένη κριτική προς τη ΝΔ, η οποία ωστόσο έχει και αντιδεξιά χαρακτηριστικά: στην ανάρτησή της, η Φώφη Γεννηματά μίλησε για κεντρώο προσωπείο της κυβέρνησης, τονίζοντας πως εμφανίζει «όλο και περισσότερες τάσεις αλαζονείας και αυταρχισμού». Παράλληλα, προσπαθεί να προβάλει ως «μοναδική σοβαρή προοδευτική λύση», ταυτίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ με τις επιλογές που «δεν θα έκανε ποτέ η δημοκρατική παράταξη». Από το ύφος Πολάκη έως την απουσία του Αλέξη Τσίπρα από την τελετή της Μαρφίν, που δημιούργησε αρνητικές εντυπώσεις στο πιο μετριοπαθές προοδευτικό ακροατήριο.

Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά που, αν παίξει σωστά τα χαρτιά της, μπορεί να έχει κι αυτή μερίδιο από τους αναποφάσιστους του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ έχει κερδίσει τη μάχη της συστημικής ανυπακοής ήδη από την συγκέντρωση στο Σύνταγμα – σε αντίθεση με τον Γιάνη Βαρουφάκη και το ΜέΡΑ25, που δεν αγγίζει το όριο του 3% σε καμία από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Η προσπάθεια «μεταστροφής» του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω των πασοκογενών, ακόμα κι αν δεν πετυχαίνει, μπορεί να απομακρύνει και τους πιο αριστερούς ψηφοφόρους, που θα εξετάσουν και άλλες επιλογές στο «κόκκινο» κάδρο. Εκεί η δεξαμενή είναι σαφώς μικρότερη, μιας και είναι σαφές εδώ και χρόνια (το αναγνώρισε και ο Τσίπρας στις περασμένες εκλογές) πως το μεγαλύτερο κομμάτι των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και ένα μικρό ποσοστό, όμως, μπορεί τη δεδομένη στιγμή να δημιουργήσει ζημιά στην Κουμουνδούρου, που ψάχνει να βρει τον πιο κατάλληλο τρόπο να ανεβάσει τη συσπείρωση του κόμματος.