Ελεύθεροι σκοπευτές

Με πορεία σε πυκνό δάσος το οποίο είναι γεμάτο από ελεύθερους σκοπευτές μοιάζει η προσπάθεια του ελληνικού ποδοσφαίρου να ανακτήσει κάποια από τα ψήγματα κανονικότητας.

Υποβολιμαίες γραφίδες έχουν συντάξει ήδη τους τίτλους και τους προλόγους και περιμένουν με το δάχτυλο στη σκανδάλη για να αποτελειώσουν την ειδεχθή πράξη τους.

Οι ποδοσφαιριστές και τα μέλη των προπονητικών σταφ υποβάλλονται αυτές τις μέρες σε εξετάσεις ανίχνευσης του νέου κορωνοϊού. Είναι πιθανό να βρεθούν κάποια θετικά δείγματα. Στη Γερμανία, στον πρώτο γύρο εξετάσεων εντοπίστηκαν δέκα κρούσματα. Στην Ισπανία, που ξεκίνησε τη Δευτέρα τη διαδικασία των εξετάσεων, πιστεύουν πως θα βρεθούν 25-30 κρούσματα. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στη χώρα μας.

Οι επιτροπές επιστημόνων θεώρησαν σχεδόν δεδομένο ότι θα υπάρχουν πολλοί ασυμπτωματικοί αθλητές που φέρουν τον ιό και γι’ αυτόν τον λόγο προχώρησαν στη σύνταξη των περίφημων πια πρωτοκόλλων.

Δεν είναι παντού τα ίδια, αλλά πάνω – κάτω είναι ίδιοι οι κανόνες υγιεινής που προτείνονται.

Για τον ίδιο λόγο οι ποδοσφαιριστές προπονούνται σε ολιγομελείς ομάδες και σε απόσταση ο ένας από τον άλλον. Δεν κάνουν ντους στα αποδυτήρια, έρχονται από το σπίτι τους ντυμένοι με τα ρούχα της προπόνησης, παίρνουν μαζί τους το φαγητό ή το σνακ που τους προσφέρει η ομάδα.

Για τους «ελεύθερους σκοπευτές» ωστόσο αυτοί οι κανόνες και τα πρωτόκολλα δεν υφίστανται. Γιατί το μόνο που επιδιώκουν είναι να προκαλέσουν πανικό, αρνητική δημοσιότητα και να ανοίξουν τον κύκλο της συζήτησης για το πόσο αναγκαίο είναι να ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας.

Στην επίθεση που θα εξαπολύσουν η αντίδραση θα πρέπει να έρθει από την επιστημονική κοινότητα και όχι από την ηγεσία της διοργανώτριας Αρχής ή τις ομάδες που στηρίζουν το εγχείρημα. Διαφορετικά, το ποδόσφαιρο θα κινδυνεύσει να πιαστεί αιχμάλωτο του φανατισμού και της μικροπολιτικής που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αφεντικών των «ελεύθερων σκοπευτών».