Η εξέγερση των ασπρομάλληδων αρχίζει να φουντώνει

Ο Πολ Τέιλορ σπούδασε στην Οξφόρδη, εργάστηκε για δεκαετίες ως ανταποκριτής του Reuters, κατόπιν της «International Herald Tribune», σήμερα διατηρεί τη δική του στήλη στο «Politico», γράφει πρωτίστως για ευρωπαϊκά θέματα και μοιράζει κανονικά τον χρόνο του μεταξύ Παρισιού και Σεν-Ρεμί-ντε-Προβένς. Μέχρι τις αρχές Μαρτίου ήταν ένας υγιής, δυναμικός «65χρονος και κάτι», που έβλεπε μπροστά του τουλάχιστον δύο δεκαετίες ακόμη ενεργής ζωής, μερικής απασχόλησης, ταξιδιών και εξερευνήσεων μαζί με την «70 και κάτι» σύζυγό του, μιας εβδομαδιαίας παρτίδας τένις, συναυλιών και θεατρικών παραστάσεων, ενασχόλησης με παιδιά και εγγόνια και ατελείωτων συζητήσεων για την πορεία του κόσμου, συνοδεία κρασιού και φαγητού, παρέα με φίλους.

Ο όρος «ηλικιωμένος» τον έκανε να καγχάζει: «Εγώ, ηλικιωμένος; Αν είναι δυνατόν». Ξαφνικά, όμως, έγινε «ευπαθής ομάδα» – η σύζυγός του, ακόμα «ευπαθέστερη». Ενας από τα εκατομμύρια των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν δυνητικά μήνες ολόκληρους περαιτέρω απομόνωσης, «για το καλό τους», ακόμα και όταν χαλαρώσουν τα περιοριστικά μέτρα για την υπόλοιπη κοινωνία. Και ένας από τους πολλούς που συμμερίζονται την πρόβλεψη του 71χρονου γάλλου επιχειρηματία και πολιτικού συμβούλου Αλέν Μινκ: «Θα δείτε μια εξέγερση των ηλικιωμένων να φουντώνει τις επόμενες εβδομάδες, μία εξέγερση των ασπρομάλληδων».

Ο Μινκ σχολίασε με τον τρόπο αυτό μία δήλωση του Εμανουέλ Μακρόν στο τελευταίο του διάγγελμα: «Για τη δική τους προστασία, θα ζητήσουμε από τους πιο ευάλωτους, τους ηλικιωμένους, τους ανθρώπους με σοβαρές αναπηρίες, με χρόνια νοσήματα, να παραμείνουν περιορισμένοι ακόμα και μετά την 11η Μαΐου, τουλάχιστον για μία αρχική περίοδο». Αρχικά, ο Πολ Τέιλορ νόμισε πως αναφερόταν πρωτίστως στους ενοίκους των οίκων ευγηρίας και τους πλέον αδύναμους, την επομένη, ωστόσο, ο επικεφαλής του επιστημονικού του συμβουλίου για τον Covid-19 Ζαν-Φρανσουά Ντελφρεσί είπε στη Γερουσία ότι 18 εκατομμύρια «άνθρωποι μιας κάποιας ηλικίας – άνω των 65 ή 70» θα έπρεπε να μείνουν σπίτι και μετά την έναρξη της χαλάρωσης του γαλλικού lockdown, στις 11 Μαΐου. Οταν μάλιστα ρωτήθηκε μέχρι πότε, απάντησε «δεν ξέρω. Ισως μέχρι να βρούμε κάποιο προληπτικό φάρμακο». Μόνο μετά την εξέγερση γνωστών baby boomers της Γαλλίας και τις απειλές αγωγών για αντισυνταγματική στέρηση ατομικών ελευθεριών έκανε πίσω ο Μακρόν, διαβεβαιώνοντας πως δεν θα υπάρξουν ηλικιακές διακρίσεις.

Ο Πολ Τέιλορ παραδέχεται στο «Politico» πως οι δυτικοί baby boomers – στατιστικά, όσοι γεννήθηκαν μεταξύ 1946 και αρχών της δεκαετίας του 1960 – είναι «η πιο κακομαθημένη γενιά της ανθρωπότητας»: για αυτούς εφηύρε ο οικονομολόγος Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ τον όρο «Η Κοινωνία της Αφθονίας». Και προσπαθεί σκληρά να δει «τη μεγαλύτερη εικόνα», να ξεφύγει από το εγωιστικό αίσθημα ματαίωσης που του προκαλεί το γεγονός ότι αυτή την εβδομάδα θα έπρεπε κανονικά να εξερευνά μαζί με (συνομήλικους) φίλους του τα τιρκουάζ τεμένη και τα πολύβουα παζάρια του Ουζμπεκιστάν, και αντ’ αυτού υπομένει τις φωνές που του βάζουν τα παιδιά του – από αγάπη και ανησυχία φυσικά – αν πάει σουπερμάρκετ. Αντίθετα με εκατομμύρια άλλους, αναγνωρίζει, δεν έχει χάσει εξαιτίας του κορωνοϊού ούτε τη δουλειά, ούτε το εισόδημά του, ούτε τη ζωή του, ούτε την υγεία του. Και ξέρει πως η γενιά του θα πρέπει να συμμετάσχει στις οικονομικές θυσίες που θα απαιτήσει η πανδημία.

«Αλλά σας παρακαλώ», καταλήγει, «μην προσπαθήσετε να μας κάνετε να θυσιάσουμε την ελευθερία μας να ταξιδεύουμε και, δεδομένου του ότι είναι η δική μας υγεία αυτή που κινδυνεύει, αφήστε μας να ζυγίσουμε μόνοι μας την ισορροπία των ρίσκων ανάμεσα στην τρυφερότητα και τη μόλυνση – ανάμεσα στο να δούμε τους φίλους και τα εγγόνια μας και το να μείνουμε σπίτι. Κλειδώστε μέσα τους ηλικιωμένους σας με δική σας ευθύνη. Θα σας τιμωρήσουν την ώρα των εκλογών».