Μάθημα

Οποιος νομίζει ότι ξεμπερδέψαμε με τον Ερντογάν γελιέται. Εχει φάει πολλές ήττες για να κάτσει ήσυχος στην άκρη του.

Στη Συρία, στον Εβρο, στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο, μάλλον ακολουθεί κι η Λιβύη…

Θα αντιδράσει; Πολλά μπορούμε να υποθέσουμε. Σίγουρα όμως δεν μπορεί να βάλει έτσι απλά την ουρά κάτω από τα σκέλια.

Οι επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών εκδηλώνουν πλέον το άγχος μιας χώρας που αισθάνεται ότι βρίσκεται σε άμυνα. Και σχεδόν θεωρεί ότι εξυφαίνεται μια διαβολική συνωμοσία για να την αποκλείσει από κυριαρχικά της δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.

Φυσικά κάτι τέτοιο δεν ισχύει, ούτε κανείς έχει τέτοια πρόθεση – αν δεχτούμε ότι υπάρχουν τέτοια δικαιώματα…

Απλώς η Τουρκία τα έβαλε με περισσότερους από όσους μπορούσε, με μια διασταλτική αντίληψη της ισχύος της και με μια υπερφίαλη εκτίμηση των απαιτήσεών της. Προς το παρόν δεν της βγαίνει.

Εφεξής ακόμη κι αν επιχειρήσει κάποιο «θερμό επεισόδιο» (δεν το πολυπιστεύω αλλά ποτέ δεν ξέρεις…) δυσκολεύομαι να δω πώς θα την ωφελήσει.

Οποια κι αν είναι όμως τελικά η εξέλιξη έχουμε ένα κατ’ αρχήν αποτέλεσμα.

Η κατευναστική σχολή στην Ελλάδα ηττήθηκε και μάλιστα καθαρά.

Ξέρετε γιατί; Επειδή αποδείχτηκε ότι μια χώρα όπως η Τουρκία του Ερντογάν που νομίζει ότι το μέγεθος συνιστά στρατηγική δεν καταλαβαίνει από χειροφιλήματα.

Φυσικά δεν έχω αυταπάτες ότι το μάθημα είναι μόνιμο. Και οι «να τα βρούμε!» θα επανέλθουν. Και η Τουρκία δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια. Και η παράταση της έντασης κοστίζει. Και το Μεταναστευτικό παραμένει ανοιχτό. Και ο διεθνής παράγων θα επιδιώξει συμβιβασμούς. Και η Ευρώπη είναι ένα μπάχαλο.

Αλλά αυτά θα τα δούμε στην ώρα τους και με τη σειρά τους.

Προς το παρόν μάθαμε τα βασικά. Οταν σε πιέζουν δεν ενδίδεις διότι μετά θα σε πιέσουν και άλλο. Ούτε ξεκινάς να προτείνεις συμβιβασμό όταν οι άλλοι δεν έχουν καν δεχτεί τη διαπραγμάτευση.

Εκτός βεβαίως κι αν θυελλώδεις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα ανατρέψουν τα πάντα.

Αν δηλαδή η τηλεκατάρτιση ανακηρυχθεί «δεύτερο μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους».

Αν καταρρεύσει ο Μητσοτάκης μπροστά στην αγανάκτηση του Χαρίτση και του Αντώναρου. Αν πέσει η κυβέρνηση. Αν γίνουν εκλογές. Αν ανατραπούν όλα τα δημοσκοπικά δεδομένα. Αν κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κι αν ο Τσίπρας γίνει ξανά πρωθυπουργός.

Αλλά τι θα κερδίσει; Μια κυβέρνηση χωρίς τον Καμμένο. Και τότε ποιον θα φοβάται ο Ερντογάν;