Αδιαφορεί για τις εκκλήσεις o Ερντογάν

Επισήμως, το πρώτο κρούσμα του κορωνοϊού στην Τουρκία καταγράφηκε στις 11 Μαρτίου – αργότερα από ό,τι στις περισσότερες χώρες. Και ο πρώτος θάνατος, καταγράφηκε στις 17 Μαρτίου. Η χώρα όμως έχει πλέον ξεπεράσει τα 24.000 κρούσματα και τους 500 θανάτους και εφόσον οι απολογισμοί αυτοί είναι αληθινοί – γιατί χωρίς διαφάνεια, αρκετοί τους αμφισβητούν – δείχνουν ότι το ποσοστό της θνησιμότητας είναι μεν χαμηλότερο από εκείνο της Ιταλίας ή της Ισπανίας αλλά ο ρυθμός αύξησης των κρουσμάτων είναι ένας από τους υψηλότερους παγκοσμίως, τα χειρότερα λοιπόν έρχονται. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ωστόσο, αρνείται το lockdown που του ζητεί επίμονα, προκειμένου να αποφευχθεί μια εκατόμβη νεκρών, ο Εκρέμ Ιμάμογου, ο αντιπολιτευόμενος δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, της χειρότερα δοκιμαζόμενης τουρκικής πόλης. Κι ενώ δρομολογεί, για προληπτικούς λόγους, την απελευθέρωση 70.000 από τους συνολικά 300.000 κρατούμενους της Τουρκίας, εξαιρεί από την αμνηστία όλους τους πολιτικούς κρατούμενους – δημοσιογράφους, πολιτικούς, διανοούμενους που έριξε μαζικά στη φυλακή μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016.

Ο θάνατος της Χελίν Μπολέκ, την περασμένη Παρασκευή, δεν θα συμπεριληφθεί στους νεκρούς εξαιτίας του κορωνοϊού, θα συμπεριληφθεί όμως στους νεκρούς εξαιτίας του Ερντογάν: τραγουδίστρια ενός δημοφιλούς, πλην όμως απαγορευμένου στην Τουρκία από το 2016 συγκροτήματος, γνωστού για τα τραγούδια διαμαρτυρίας του, του Grup Yorum, η Μπολέκ πέθανε έπειτα από 288 ημέρες απεργίας πείνας – την είχε ξεκινήσει, μαζί με ένα ακόμα μέλος του συγκροτήματος, τον Ιμπραήμ Γκιοκτσέκ, διαμαρτυρόμενη για τον αυταρχισμό της κυβέρνησης Ερντογάν, τις διώξεις και τις φυλακίσεις μελών του συγκροτήματός τους. Την ίδια εκείνη μέρα του θανάτου της, ο τούρκος πρόεδρος ανακοίνωσε κάποια επιπλέον περιοριστικά μέτρα για τη συγκράτηση της επιδημίας του κορωνοϊού. Οι Αρχές είχαν ήδη απαγορεύσει την έξοδο από το σπίτι σε όσους είναι άνω των 65 χρόνων ή έχουν χρόνια νοσήματα· είχαν επίσης ήδη απαγορεύσει διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις, και κλείσει εστιατόρια, καφέ και άλλους δημόσιους χώρους συναθροίσεων. Την Παρασκευή, ο Ερντογάν ανακοίνωσε επιπλέον απαγόρευση εξόδου από το σπίτι για όσους είναι κάτω των 20 χρόνων· όπως επίσης και την απαγόρευση, αρχικά για 15 ημέρες, της εισόδου και της εξόδου σε 30 μητροπολιτικές πόλεις της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της Κωνσταντινούπολης, καθώς και στην πόλη Ζόγκουλταγ, στη Μαύρη Θάλασσα.

Στο διάγγελμά του, ο Ερντογάν εξήρε το υγειονομικό σύστημα της χώρας του και ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία απέφυγε τα χειρότερα αντιδρώντας νωρίς στην κρίση. Κατά τα λοιπά, επέμεινε σε αυτό που είχε δηλώσει την περασμένη Δευτέρα: «Η Τουρκία είναι μία χώρα όπου η παραγωγή πρέπει να συνεχιστεί και τα γρανάζια πρέπει να συνεχίσουν να γυρίζουν όποιες και αν είναι οι συνθήκες». Δημοσιογράφος του περιοδικού New Yorker ζήτησε από τον Εμρά Αλτιντίς, έναν καθηγητή βιολογίας στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης που μελετά την επιδημία στην Τουρκία, από όπου και κατάγεται, να επιχειρήσει μια εξήγηση: γιατί δεν προχωρά η κυβέρνηση Ερντογάν ούτε σε μαζικά διαγνωστικά τεστ στους πολίτες, όπως έκανε η Νότια Κορέα, ούτε σε lockdown, όπως έκαναν δεκάδες άλλες χώρες ανά τον κόσμο; «Υπάρχουν δύο διαφορετικές θεωρίες», απάντησε ο Αλτιντίς. «Η πρώτη βασίζεται σε αυτό που λέει, ότι η τουρκική οικονομία δεν μπορεί να αντέξει ένα lockdown. Αυτή είναι η μία θεωρία – ότι δεν μπορούν να το κάνουν. Η άλλη θεωρία αφορά την ανοσία της αγέλης. Δεν έχουν μιλήσει ποτέ για αυτό, αλλά θα μπορούσε να υπάρχει εδώ μία κρυφή ατζέντα ανοσίας της αγέλης. Εχουμε ούτως ή άλλως να κάνουμε με ένα καθεστώς ενός ανδρός. Δυστυχώς, είναι ένας αυτός που αποφασίζει και δεν μπορούν να τον πείσουν να βάλει γενικό λουκέτο στις πόλεις».