Η επικοινωνιακή {LF}συνταγή {LF}του «Μένουμε σπίτι»

Το ρολόι δείχνει έξι το απόγευμα. Τα κανάλια διακόπτουν το πρόγραμμά τους, όλοι κάθονται μπροστά από την τηλεόραση. Ακόμη κι εκείνοι που την έχουν πάντα κλειστή, πατούν το κόκκινο κουμπί και περιμένουν. Το ραντεβού είναι το ίδιο, σχεδόν δύο εβδομάδες τώρα: ο Σωτήρης Τσιόδρας και ο Νίκος Χαρδαλιάς ενημερώνουν για την πορεία της πανδημίας, τα κρούσματα και τα θύματα, τα επιπλέον μέτρα πολιτικής προστασίας. Το ύφος του πρώτου είναι αυτό ενός παλαιάς κοπής επιστήμονα. Είναι ευγενικός, επεξηγηματικός και πολύ προσεκτικός στις διατυπώσεις του. Το ύφος του δεύτερου είναι πιο πολιτικό, ενίοτε αυστηρό – ο καλός και ο κακός «μπάτσος» σε απευθείας μετάδοση. Η προσοχή αποσπάται από την οθόνη μόνο όταν και η τελευταία δημοσιογραφική ερώτηση απαντηθεί.

Η επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης είναι σχεδόν τόσο σημαντική για μια κυβέρνηση όσο και η αντιμετώπιση της ίδιας της κρίσης. Το δίδυμο πολιτικού και επιστήμονα κατάφερε, από τις πρώτες κιόλας ημέρες, να λειτουργεί κατευναστικά για όσους μένουν στο σπίτι. Η παρουσία τους, πάντα στην ίδια θέση, να ακολουθούν την ίδια διαδικασία ενημέρωσης, έχει δημιουργήσει μια ρουτίνα επικοινωνίας που, τελικά, έγινε απαραίτητη. Στο Μέγαρο Μαξίμου το αντιλήφθηκαν γρήγορα, βγάζοντας από το κάδρο τους υπόλοιπους. Το τρίγωνο είναι Τσιόδρας, Χαρδαλιάς και Μητσοτάκης – ο τελευταίος στα σημαντικά, μόνο όταν πραγματικά χρειάζεται. Ηταν αυτός που έκανε το διάγγελμα για τον περιορισμό της κυκλοφορίας, αυτός που (όταν έρθει η ώρα) θα δώσει το σήμα της εξόδου.

ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. Το θέμα, όμως, δεν ήταν μόνο να αποφασιστεί ποια κυβερνητικά στελέχη θα βγουν στο γυαλί. Πώς πείθεις έναν λαό, κατά γενική ομολογία όχι και πολύ πειθαρχημένο, να κλειστεί στο σπίτι του; Οι σταθμοί των λεωφορείων γέμισαν αφίσες, οι πολιτικοί έδωσαν το καλό παράδειγμα, όμως δεν ήταν αρκετό. Το πρώτο σποτάκι του «Μένουμε Σπίτι» είχε ιδανικό πρωταγωνιστή: ο Σπύρος Παπαδόπουλος έχει υψηλά ποσοστά αποδοχής στις ευπαθείς ομάδες, ώστε κανείς να μην τον παρεξηγεί όταν ζητεί «ασπασμούς και Χαιρετισμούς από απόσταση», και ένα αδιόρατο χιούμορ που θυμίζει πάντα «Απαράδεκτους». Και όσο η καμπάνια έτρεχε, γνωστά πρόσωπα που νόσησαν άρχισαν να δημοσιοποιούν την ασθένειά τους, διαφημίζοντας την καραντίνα. Σιγά-σιγά, το «Μένουμε Σπίτι» ξέφυγε ακόμα κι από εκείνους που το δημιούργησαν: τραγουδιστές, όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Κωστής Μαραβέγιας και η Νατάσα Θεοδωρίδου, κάνουν live συναυλίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα θέατρα «άνοιξαν» το διαδικτυακό τους αρχείο, οι stand-up κωμικοί κάνουν τηλεδιασκέψεις στο youtube, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γέμισαν γκρουπάκια. Προφανώς δεν συμμορφώθηκαν όλοι – όμως ο μηχανισμός στήθηκε από στόμα σε στόμα, πετυχαίνοντας (έστω με σημαντική καθυστέρηση) το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Σήμερα η συζήτηση έχει πάει στους αριθμούς: δεν ακούγονται πολλά τα 11 εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύτηκαν για την επικοινωνία; Στον ΣΥΡΙΖΑ 62 βουλευτές αναρωτιούνται πώς «την ώρα που το ΕΣΥ δοκιμάζεται (…), η κυβέρνηση δεσμεύει 11 εκατομμύρια ευρώ για υπηρεσίες επικοινωνίας και ενημέρωσης» και ο Στέλιος Πέτσας απαντάει πως η αξιωματική αντιπολίτευση κάνει μικροπολιτική, καθώς τα χρήματα που δόθηκαν αποτελούν μόλις το 0,23% των δημοσιονομικών παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Ο Σπύρος Παπαδόπουλος, πάντως, ανακοίνωσε πως δεν πήρε αμοιβή για το σποτ – και αυτό που θα μείνει στο τέλος είναι το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών του.