«Αναβολή; Σε καμία περίπτωση!»
Παρά τους φόβους του κορωνοϊού {LF}οι Γάλλοι θα προχωρήσουν κανονικά {LF}την επόμενη Κυριακή {LF}στις δημοτικές εκλογές
Les Republicains (LR) party candidate Rachida Dati, Socialist party's outgoing mayor Anne Hidalgo, independant Cedric Villani, Rassemblement National (RN)'s Serge Federbusch, Socialist party's outgoing mayor Anne Hidalgo, La Republique En Marche (LaREM) candidate Agnes Buzyn, La France Insoumise (LFI) candidate Danielle Simonnet and Europe Ecologie Les Verts (EELV) party's candidate David Belliard pose for a group photograph prior to a debate between seven of the eight candidates running for Paris' city mayor, broadcasted by French public TV and radio news outlet France Info, public TV channel France 3 and public radio station France Bleu Paris, in Paris, March 10, 2020. Christophe Archambault/Pool via REUTERS
Η Γαλλία έχει εκατοντάδες κρούσματα, δεκάδες θανάτους. Η εξάπλωση του ιού επιταχύνεται διαρκώς (κι) εκεί. Ομως καμία πολιτική φωνή δεν υψώθηκε προκειμένου να ζητήσει αναβολή των δημοτικών εκλογών που έχουν προγραμματιστεί για αυτή και την επόμενη Κυριακή, στο όνομα του υγειονομικού κινδύνου. Αντιθέτως, κάθε φορά που ετίθετο το ερώτημα, η απάντηση ήταν: «Αναβολή; Σε καμία περίπτωση!». «Εχει μεγάλη σημασία να διασφαλίσουμε τη συνέχεια της δημοκρατικής μας ζωής», δήλωσε προχθές στο έκτακτο διάγγελμά του ο Εμανουέλ Μακρόν. Οπως λέει και η Φρανσουάζ Φρεσόζ στη «Monde», «παράξενη χώρα, τόσο έτοιμη για διχασμό σε πολλά θέματα, και εντούτοις ικανή να επιδείξει σε άλλα μια απίστευτη ενότητα απόψεων».
Παράξενη χώρα, παράξενες εκλογές. Οι κουρτίνες στα παραβάν των εκλογικών κέντρων, «επιφάνειες που ευνοούν τη μετάδοση του ιού», θα μείνουν ανοιχτές. Τα παραβάν θα βλέπουν στον τοίχο, ώστε να διασφαλίζεται η μυστικότητα της ψήφου. Οι ψηφοφόροι μπορούν να φέρουν το δικό τους στιλό, αρκεί να είναι μπλε ή μαύρο και διαρκείας. Θα πρέπει να πλύνουν τα χέρια τους πριν και μετά την ψήφο – στις τουαλέτες ή με τα αντισηπτικά που θα υπάρχουν παντού. Τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής (αν δεν προσέλθουν αρκετά, θα επιστρατευτούν εθελοντές επιτόπου) καλούνται επίσης να απολυμαίνουν τα χέρια τους τακτικά, να αποφεύγουν κάθε σωματική επαφή με τους ψηφοφόρους και να μην αγγίζουν τις ταυτότητές τους. Παντού πρέπει να τηρούνται αποστάσεις ασφαλείας ενός μέτρου. Και όσοι ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες μπορούν φυσικά να ψηφίσουν δι’ αντιπροσώπου.
Ακόμα ένα παράδοξο όμως: παρότι οι ηλικιωμένοι είναι εκείνοι που κινδυνεύουν περισσότερο, είναι παράλληλα η ηλικιακή ομάδα που εμφανίζεται περισσότερο αποφασισμένη να ψηφίσει – όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Μόλις ένα 11% των συμμετεχόντων άνω των 65 χρόνων είπαν σε πρόσφατη δημοσκόπηση της IFOP ότι σκοπεύουν να απόσχουν λόγω του κορωνοϊού, ενώ ένα 12% είπε ότι ενδεχομένως να απόσχει: σύνολο 23%. Τα αντίστοιχα ποσοστά στην ηλικιακή ομάδα 18-24 ήταν 19% και 21% αντίστοιχα, σύνολο 40%. Κάποιοι βέβαια μπορεί να είχαν ήδη αποφασίσει να μην ψηφίσουν και να επικαλέστηκαν τον κορωνοϊό ως ένα καλό άλλοθι, δύσκολο να γνωρίζει κανείς. Γεγονός παραμένει ότι ένα 28% των Γάλλων ενδεχομένως να απόσχει «λόγω του κορωνοϊού». Στο Παρίσι, μάλιστα, το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 36%. Και οι ειδικοί είναι σαφείς: οι κεντρώοι ψηφοφόροι είναι μια ομάδα περισσότερο ασταθής από τους ψηφοφόρους που στέκονται γερά στα δεξιά ή στα αριστερά. Τι σημαίνει αυτό; Οτι η απόφαση διεξαγωγής των δημοτικών εκλογών εν μέσω κρίσης λόγω κορωνοϊού μπορεί να φέρει στο κόμμα του Εμανουέλ Μακρόν, το LREM, ακόμα πιο άσχημα αποτελέσματα από εκείνα που ούτως ή άλλως ανέμενε.
Είναι ένα κόμμα νέο, δεν έχει την εδραιωμένη τοπική στήριξη άλλων κομμάτων – και το ξέρει. Γι’ αυτό και κατεβάζει υποψηφίους μόλις σε μία στις τέσσερις πόλεις άνω των 10.000 κατοίκων. Επιπλέον, ο γάλλος πρόεδρος δεν έχει περάσει και την καλύτερη χρονιά από πλευράς δημοφιλίας – αρκεί να θυμηθεί κανείς τα Κίτρινα Γιλέκα και πιο πρόσφατα την απόφαση της κυβέρνησης να επιβάλει την αμφιλεγόμενη συνταξιοδοτική μεταρρύθμισή του με διάταγμα, παρακάμπτοντας την Εθνοσυνέλευση. Προφανώς, όμως, το ρίσκο της διεξαγωγής δημοτικών εκλογών σε συνθήκες υγειονομικής κρίσης κρίθηκε χαμηλότερο από την πολιτική καταιγίδα που θα είχε προκαλέσει μια απόφαση για αναβολή χωρίς πολιτική ομοφωνία: η κυβέρνηση θα κατηγορούνταν αυτομάτως ότι θέλησε να αναβάλει τις εκλογές για ίδιον πολιτικό όφελος. Και από την πλευρά τους, οι πάσης φύσεως και παντός στρατοπέδου αντίπαλοί της δεν βλέπουν κανένα ίδιον πολιτικό όφελος στην αναβολή τους.














