Ποδόσφαιρο χωρίς ψυχή
Στην εποχή της επιδημίας του Covid-19, νοσούν και οι ομάδες, {LF}καθώς ο 12ος παίκτης τους, η πηγή της ενέργειάς τους, μένει {LF}έξω από το γήπεδο και οι κερκίδες είναι άδειες, σαν στοιχειωμένες
FILE PHOTO: Soccer Football - Serie A - Juventus v Inter Milan - Allianz Stadium, Turin, Italy - March 8, 2020 Juventus' Aaron Ramsey celebrates scoring their first goal with team mates in front of empty seats with the match played behind closed doors REUTERS/Massimo Pinca/File Photo (File: 2020-03-11T150419Z_1978079833_RC2RHF9WOU31_RTRMADP_5_HEALTH-CORONAVIRUS-SOCCER.JPG )
«Σε κάθε ποδοσφαιρικό σύλλογο υπάρχει η αγία τριάδα – οι παίκτες, ο προπονητής και οι φίλαθλοι. Οι παράγοντες δεν μπαίνουν στην εξίσωση. Υπάρχουν μόνο για να υπογράφουν τις επιταγές». Λόγια του μυθικού προπονητή της Λίβερπουλ Μπιλ Σάνκλι με τα οποία προσπάθησε να υπογραμμίσει την τεράστια σημασία των φιλάθλων στο ποδόσφαιρο.
Είναι η αιτία για τους οποίους, όπως είπε πρόσφατα και ο Πεπ Γκουαρντιόλα, κλωτσούν οι ποδοσφαιριστές την μπάλα. Είναι ο 12ος παίκτης της ομάδας. Αυτοί που δίνουν ζωή στα τσιμέντα, πλημμυρίζουν με πάθος την ατμόσφαιρα, βάζουν φτερά στα πόδια των παικτών, γεμίζουν τα πνευμόνια τους με οξυγόνο και τους κάνουν να νιώθουν ανίκητοι τη στιγμή που κινδυνεύουν να χάσουν τα κουράγια τους.
Οι αγώνες χωρίς θεατές είναι παιχνίδια χωρίς ψυχή. Τι θα έλεγε άραγε σήμερα ο Μπιλ Σάνκλι αν έβλεπε την απουσία του τρίτου μέλους της αγίας τριάδας του ποδοσφαίρου από τα γήπεδα;
Ζωντανά γήπεδα
Στη διάρκεια της μεγάλης πορείας της η Λίβερπουλ έχει γράψει χρυσές σελίδες με τη βοήθεια που της έδωσαν απλόχερα οι οπαδοί της στο Ανφιλντ. Η δύναμη που προσφέρει η συγκεκριμένη έδρα στους Κόκκινους είναι μία από τις αιτίες που ο σύλλογος ακύρωσε τα σχέδιά του για να χτίσει ένα υπερσύγχρονο γήπεδο. Ο Αρσέν Βενγκέρ εξήγησε πως η κατάρρευση της Αρσεναλ προκλήθηκε γιατί όταν μετακόμισε στο Εμιρέιτς ξέχασε την ψυχή της στο Χάιμπουρι.
Στις 3 Μαΐου 2005 η Λίβερπουλ υποδέχτηκε την Τσέλσι του Ζοζέ Μουρίνιο στον επαναληπτικό ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Στο Στάμφορντ Μπριτζ δεν είχε σημειωθεί γκολ.
Ο εμβληματικός αμυντικός και αρχηγός τότε των Μπλε, Τζον Τέρι, κατέγραψε στην αυτοβιογραφία τις στιγμές που έζησε εκείνο το βράδυ στο Ανφιλντ:
«Δεν είχα ακούσει ποτέ κάτι τέτοιο προηγουμένως και δεν νομίζω πως θα ακούσω ξανά. Ηταν η καλύτερη ατμόσφαιρα στην οποία έχω αγωνιστεί. Βγήκα έξω στο καζάνι και άκουσα να τραγουδούν με τόσο πάθος που ανατρίχιασα. Ηταν κάτι το εκπληκτικό. Δευτερόλεπτα πριν ο διαιτητής σφυρίξει την έναρξη του αγώνα όλο το γήπεδο έλεγε αυτό το σπουδαίο τραγούδι σαν να επρόκειτο να δώσουν δύναμη στη Λίβερπουλ για τη νίκη».
Οι Κόκκινοι νίκησαν τελικά 1-0, πήγαν στον τελικό και με τη συμπαράσταση των χιλιάδων φίλων τους πέτυχαν την πιο εντυπωσιακή ανατροπή στην ιστορία των τελικών των Κυπέλλων Ευρώπης, νικώντας στα πέναλτι τη Μίλαν.
Επιστημονική τεκμηρίωση
Το 2018 μία από τις χορηγούς του Τσάμπιονς Λιγκ απέδειξε επιστημονικά το πόσο βοηθούν οι οπαδοί την ομάδα τους και γιατί θεωρούνται δικαίως ως «12ος παίκτης».
Οι φωνές των οπαδών μπορούν να αυξήσουν τις προσπάθειες των παικτών της ομάδας του κατά 7% και να μπλοκάρουν την κούρασή τους.
Η εμφανής προσπάθεια υποστήριξης με σημαίες, συνθήματα, πανό αυξάνουν την ώθηση προς τους παίκτες κατά 8%. Πρόκειται για το επιπλέον όφελος που θα είχε μία ομάδα αν έπαιζε με 12 παίκτες.
Τα χαμόγελα των οπαδών, τα ευτυχισμένα τους πρόσωπα, η περηφάνεια αυξάνουν την ένταση των ποδοσφαιριστών μέχρι και 12%.
Αλλη έρευνα του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ που έβαλε στο μικροσκόπιο τους αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ που διεξήχθησαν μεταξύ 1992 και 2006 και τους διαιτήτευσαν 50 διαφορετικοί ρέφερι κατέληξε στο συμπέρασμα πως για κάθε 10.000 φιλάθλους στις εξέδρες η γηπεδούχος ομάδα έχει πιθανότητα να σημειώσει 0,1 περισσότερα γκολ.
Διαπιστώθηκε επίσης πως οι διαιτητές που είχαν διευθύνει τουλάχιστον 200 ματς στην καριέρα τους επηρεάζονταν λιγότερο από τους φιλάθλους σε σχέση με τους συναδέλφους τους που είχαν διευθύνει 50 παιχνίδια.
Η απόφαση της Αργεντινής το 2013 να απαγορεύσει τις μετακινήσεις των οπαδών λόγω των πολλών επεισοδίων που προκαλούσαν αποτέλεσε αφορμή για μία ακόμα πανεπιστημιακή έρευνα.
Τρεις οικονομικοί ερευνητές, οι Φαμπρίτσιο Κολέγια, Πατρίσιο Ντάλτον και Τζιοβάνι Τζιούστι άδραξαν την ευκαιρία και ασχολήθηκαν με το θέμα.
Συγκρίνοντας τα στοιχεία 1.320 αγώνων στα οποία βρίσκονταν μόνο οπαδοί της γηπεδούχου ομάδας με τα παιχνίδια στα οποία υπήρχαν και οπαδοί της φιλοξενούμενης οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως αυξάνεται κατά 20% η πιθανότητα να ηττηθεί η φιλοξενούμενη ομάδα αν δεν έχει στο πλευρό της τους οπαδούς της.
Είναι βέβαιο πως το ποδόσφαιρο στην εποχή του κορωνοϊού και των άδειων εξεδρών θα μας προσφέρει κι άλλα χρήσιμα συμπεράσματα για την καταλυτική επίδραση των φιλάθλων, μέσω της απουσίας τους.














