Δύο κάλπες που μπορούν να δημιουργήσουν νέα δεδομένα

Μήνας εκλογικών αναμετρήσεων ο Απρίλιος για τη Βόρεια Μακεδονία αλλά και για την κατεχόμενη Κύπρο. Το αποτέλεσμα της κάλπης τόσο στα Σκόπια όσο και στο ψευδοκράτος έχει ιδιαίτερη σημσία για την Αθήνα, με την ελληνική διπλωματία να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και τις δημοσκοπήσεις.

Οι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας θα ψηφίσουν για νέα κυβέρνηση στις 12 Απριλίου, με το αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται δύσκολο να προβλεφθεί. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αναξιόπιστες και η αποχή είναι η μεγαλύτερη απειλή για τα δύο μεγάλα κόμματα τη «Σοσιαλδημοκρατική Ενωση» (SDSM) του Ζόραν Ζάεφ και του εθνικιστικού VMRO-DPMNE του Χρίστιαν Μίτσκοσκι. Πεδίο αντιπαράθεσης ενόψει των εκλογών είναι η Συμφωνία των Πρεσπών. Το κόμμα του Ζάεφ είναι αυτό που ως κυβέρνηση υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών, ανοίγοντας τον δρόμο της χώρας για το ΝΑΤΟ, ενώ το γαλλικό βέτο στην έναρξη διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, τον περασμένο Οκτώβριο, έγινε η αφορμή για προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Το εθνικιστικό VMRO αντίθετα εμφανίζεται ως ο μεγαλύτερος πολέμιος της Συμφωνίας, δηλώνοντας ότι εάν εξασφαλίσει πλειοψηφία στη Βουλή «θα μπορούσαν να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για να γίνει ένα βήμα προς τα πίσω σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών». Η Αθήνα επισήμως δεν παίρνει θέση, ωστόσο δεν επιθυμεί και παραβίαση της Συμφωνίας. Το συμφέρον της Ελλάδας δείχνει σαφώς Ζάεφ που δηλώνει υπέρ της ανάληψης ηγετικού ρόλου από την Ελλάδα, τάσσεται υπέρ της στρατηγικής συνεργασίας και της απαρέγκλιτης τήρησης της Συμφωνίας…

ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ. Ιδιαίτερα κρίσιμες για το μέλλον του Κυπριακού, αλλά και για τις εξελίξεις στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, σε μία ρευστή περίοδο με κλιμακούμενη την τουρκική προκλητικότητα είναι και οι εκλογές στα Κατεχόμενα στις 26 Απριλίου για την ανάδειξη του επόμενου τουρκοκύπριου ηγέτη. Ο Μουσταφά Ακιντζί,  persona non grata για την Τουρκία πλέον, λόγω των θέσεων που έχει εκφράσει υπέρ μίας ομόσπονδης λύσης και ενάντια στη μετατροπή του ψευδοκράτους σε «τουρκική επαρχία» μέσω της κατοχής αναμετράται με ισχυρούς αντίπαλους που έχουν και ανοιχτούς διαύλους με την Αγκυρα.

Μεταξύ των αντιπάλων του ο κατοχικός «πρωθυπουργός» και απόλυτος εκφραστής της τουρκικής πολιτικής, Ερσίν Τατάρ, αλλά και ο κατοχικός «ΥΠΕΞ» Κουντρέτ Οζερσάι. Στις επιλογές της Τουρκίας θα μπορούσε να είναι και ο υποψήφιος του σοσιαλδημοκρατικού ρεπουμπλικανικού τουρκοκυπριακού κόμματος, Τουφάν Ερχιουμάν. Τον Ακιντζί στηρίζουν όλες οι προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις, ακόμα και έποικοι που δυσανασχετούν με το κατοχικό καθεστώς. Το αποτέλεσμα κρίνεται ότι θα είναι αποφασιστικής σημασίας για το μέλλον της Κύπρου και για τις προσπάθειες για μία δίκαιη λύση του Κυπριακού…

Και οι δύο κάλπες κρίνουν εξελίξεις απέναντι στις οποίες η Ελλάδα δεν είναι αδιάφορη καθώς συνδέονται με ζητήματα εθνικής σημασίας. Η τήρηση της Συμφωνίας των Πρεσπών, αλλά και ο ρόλος της Αθήνας στα Βαλκάνια, τον οποίο η Βόρεια Μακεδονία, υπό τον Ζάεφ μπορεί να υποστηρίξει, όσο και ένας πιο διαλλακτικός τουρκοκύπριος ηγέτης, όπως ο Ακιντζί στην Κύπρο είναι σίγουρα ζητούμενα για την ελληνική διπλωματία.