«Ο Μιχάλης της ΑΕΚ»

Περίοδος ’94-’95. Η ΑΕΚ κάνει πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ, δίνει τις πρώτες της σοβαρές μάχες στη σημαντική διοργάνωση που τότε έκανε τα πρώτα της βήματα. Στα ταξίδια, ένας μεσήλικος οπαδός πραγματοποιούσε την εμφάνισή του στο ξενοδοχείο των δημοσιογράφων. Οι περισσότεροι δεν τον θυμούνταν από το παρελθόν. Αλλά συγκράτησαν τη φιγούρα και τον τεκμηριωμένο λόγο που έκανε εντύπωση, όταν χρειαζόταν να τοποθετηθεί αυτός ο φίλος της ομάδας. Ποιος ήταν; Ο Μιχάλης Τροχανάς.

Ναι, στην Τεργέστη και αλλού, ο Μιχάλης Τροχανάς, που στα 84 χρόνια του έφυγε από τη ζωή την περασμένη Πέμπτη, συστήθηκε εκείνο τον καιρό στην κοινωνία της ΑΕΚ. Προσιτός, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ζητούσε να λάβει μέρος στις κουβέντες, έδειχνε ζέση μεγάλη όταν αναφερόταν στην Ενωση. Θυμίζουμε ότι ναι μεν η σεζόν κυλούσε καλά αγωνιστικά και με αντιπάλους κολοσσούς της Ευρώπης, αλλά στο διοικητικό κομμάτι τα πάντα ήταν ρευστά. Οι φήμες της εποχής ήθελαν τους Μελισσανίδη – Καρρά, στον τρίτο χρόνο της συνύπαρξής τους στην ΑΕΚ, να μη μιλούν καν. Με αποτέλεσμα τις αναταράξεις. Και κάπως έτσι, μπήκε στη ζωή μας ο Τροχανάς.

Ανάσες

Αργότερα και πάντως πολύ πριν από το Πάσχα, οι γνωρίζοντες επιμένουν ότι έδωσε κοντά στο ποσό των 80.000.000 δρχ. προκειμένου να καλυφθούν τρύπες και να πληρωθούν χρωστούμενα πριμ στους ποδοσφαιριστές της ομάδας. Φυσικά, η κίνησή του έγινε δεκτή. Στον τελικό του Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό, όπου η ΑΕΚ ηττήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο με 1-0 και όλοι τα έριξαν στον ρέφερι Μπάκα για ένα τουλάχιστον αυστηρό πέναλτι στην παράταση, ξανά παρών. Τότε ήταν που άρχισαν να σκάνε οι φήμες περί ζωηρού ενδιαφέροντος για τα διοικητικά. Τι έκανε ο νιόφερτος στην ΑΕΚ που ονειρευόταν να διοικήσει και να βοηθήσει; Ηταν ιδρυτής του SoE, ενός επενδυτικού μοντέλου που στηριζόταν σε μικρομετόχους και κατασκεύαζε κατοικίες στην Αττική και τη Σητεία. Μικρά χωριά. Επαιρνε λίγα από πολλούς, κάτι σαν… πυραμίδα, επενδύονταν ξανά τα χρήματα και γινόταν ένας κύκλος. Τίποτα το τρομερό δεν συνέβη στην πορεία, περιουσίες εξανεμίστηκαν όπως επιμένουν όσοι θυμούνται εκείνες τις εποχές και μάλλον με την κατάρρευση του Χρηματιστηρίου μπήκε και φρένο στο όλο πλάνο…

Αυθεντικός

Επιστροφή στα της ΑΕΚ: είμαστε στις τελευταίες ημέρες του Μαΐου του ’95. Καφές με τον Μιχάλη Τροχανά και τον αείμνηστο αξέχαστο φίλο, Γιάννη Ξενάκη, σε στέκι της Καππαδοκίας. Λίγο πριν από το ματς με τον Ιωνικό. Ο Τροχανάς ανέλυε τα σχέδιά του για τη λατρεμένη του (όπως έλεγε και δεν το αμφισβητούσε κανείς) ΑΕΚ. Ηταν ενθουσιασμένος. Παρθενική κουβέντα διά ζώσης. Το ματς κεκλεισμένων των θυρών λόγω τιμωρίας, ο ήλιος λαμπύριζε, αλλά ο νέος ιδιοκτήτης της ΠΑΕ απολάμβανε να τρώει σουβλάκια στις θέσεις των επισήμων. Αυθεντικός και όντως ακομπλεξάριστος. Πόσο έδωσε στο δίδυμο για να πάρει τα ηνία της εταιρείας; Οσοι έζησαν εκείνες τις στιγμές, λένε από 630 εκατ. δρχ. Σε Δημήτρη Μελισσανίδη και Γιάννη Καρρά. Και έγινε επίσημα το αφεντικό!

Η πορεία του στα κοινά δεν εξελίχθηκε ανέφελα. Το καλοκαίρι του ’95 απέσπασε τον Μαλαδένη μέσα από τα χέρια του Παναθηναϊκού, επανέφερε στη Νέα Φιλαδέλφεια τον σπουδαίο Ντανιέλ Μπατίστα, πήρε και τον ταλαντούχο Παυλόπουλο χωρίς αυτός να του βγει. Εδωσε χρήματα. Επένδυσε. Μάλιστα, κυνηγούσε και σπουδαίες μεταγραφές από το εξωτερικό. «Ελα Ντούσκο, πάμε να δούμε παίκτες», έλεγε στον Μπάγεβιτς. Επιβιβάζονταν στο λίαρ τζετ μεγαλοστελέχους του δημόσιου βίου και είτε βρίσκονταν στη Νορβηγία για κουβέντες με τον Μπράντμπακ, είτε στη Σερβία για να συζητήσουν για τον Μιλόσεβιτς. Τον παικταρά που πήγε στην Αστον Βίλα με απλησίαστα νούμερα χρηματικά για την Ελλάδα. Ο Τροχανάς, ωστόσο, ήθελε το καλύτερο. Μιλούσε και έλεγες «αυτός έχει όραμα». Ή «είναι σε κάθε του ενέργεια υπερβολικός».

Διοίκησε στα δύσκολα

Στη συνέχεια, κάπου τα πράγματα άρχισαν να μην κυλούν καλά. Βλέπετε, διοίκησε σε δύσκολες περιόδους για την ΑΕΚ. Από τη μια το τέλος της κυριαρχίας Βαρδινογιάννη, από την άλλη το δυνάμωμα του Ολυμπιακού, έφερναν προβλήματα-βουνό για τον παράγοντα. Ο κόσμος δεν τον πολυσυμπαθούσε. Ο Μπάγεβιτς κρατούσε αποστάσεις, ίσως και να μην τον καταλάβαινε. «Σε θέλω για υπερπρόεδρο, το πρόσωπο της ΑΕΚ θα είσαι», θρυλείται ότι του έλεγε. Του Μπάγεβιτς τα μάτια γυρνούσαν. «Εγώ είμαι προπονητής», απαντούσε.

Ο Μιχάλης Τροχανάς ήταν παρεμβατικός και όχι μόνο μέσω δηλώσεων ή ανακοινώσεων που έφταναν στα γραφεία των εφημερίδων κοντά στα μεσάνυχτα! Και είχαν για υπογραφή είτε το «Ο Μιχάλης της ΑΕΚ», είτε το «Εμείς οι ΑΕΚτζήδες».

Αρχές Σεπτεμβρίου του ’97 οι ρεπόρτερ συγκεντρώνονταν και ξεροστάλιαζαν έξω από το ξενοδοχείο Ανδρομέδα στην Πλατεία Μαβίλη. Και μετά τις μακρόσυρτες συζητήσεις, ο Μιχάλης Τροχανάς έπιανε έως το ξημέρωμα συζήτηση μαζί τους, είτε για να τους γράψει σε χαρτοπετσέτα (!) συστήματα αγωνιστικά, είτε για να σημειώσει το τίμημα της πώλησης των μετοχών του στην ξένη εταιρεία. Είδαν καλά ορισμένοι τα 2,4 δισ. δραχμές;

Το φινάλε

Πώς έφυγε από τη θέση του ιδιοκτήτη; Ποιo ήταν το τελευταίο του ταξίδι ως επικεφαλής της ομάδας; Στη Ρίγα της Λετονίας. Αντίπαλος η Ντίναμπουργκ. Πολύ αδύναμη. Το 5-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια μαρτυρούσε τα πάντα. Αλλά ο Τροχανάς δεν σκέφθηκε τα έξοδα. Τρεις ημέρες διήρκεσε η… εκστρατεία! Από Τρίτη έως Πέμπτη. Με καλεσμένο όλο τον Τύπο της εποχής. Και με ένα δείπνο-απολογισμό που άφησε εποχή. Δεν σταμάτησε να λέει. Ακόμη και στον δρόμο έψαχνε τους δημοσιογράφους με στόχο να υπερασπιστεί τη θητεία του, τα πεπραγμένα του στην ομάδα. Είχε τον τρόπο, το λέγειν, την κατάρτιση, τα επιχειρήματα. Οπως όταν ανακοίνωσε την απόκτηση της πλειοψηφίας των μετοχών της ΑΕΚ στη Νέα Χαλκηδόνα, στα γραφεία του SoE. Την έδρα του. Στο δεύτερο σπίτι του. Ενιωθε εκεί δυνατός.

Προσωπικότητα

Κοντά δύο χρόνια και κάτι διήρκεσε η θητεία του στα κοινά. Εδωσε. Είχε προσωπικότητα. Ταυτότητα. Αγαπούσε την ομάδα με έναν τρόπο δικό του, μάλλον διαφορετικό σε σχέση με όσα είχε συνηθίσει ο απλός κόσμος και κυρίως οι οπαδοί της δεκαετίας του ’90. Μπορεί και να έβλεπε μπροστά… Ρηξικέλευθος. Τολμηρός. Δεν δίστασε να χτυπά το μαχαίρι στο κόκαλο. Κάνοντας και λάθη. Σοβαρά. Πολλά που κόστισαν τόσο στον ίδιο όσο και στην ΑΕΚ. Ανοιγε μέτωπα με τη συχνότητα που άλλοι ανοίγουν ένα μπουκάλι κρασί. Αμφιλεγόμενος ως παράγοντας και πολλοί του προσάπτουν πολλά. Και λάνσαρε τη φράση «αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι». Την έλεγε γελώντας, το απολάμβανε, γνώριζε πως δεν απηχούσε την πραγματικότητα, αλλά τσίγκλιζε τους πάντες…

Αυτός ήταν ο Μιχάλης Τροχανάς. Ο Μιχάλης της ΑΕΚ. Θα τον θυμόμαστε. Θα τον θυμάμαι με νοσταλγία και σεβασμό στη μνήμη του. Ηταν χαμογελαστός όταν σου μιλούσε. Τύπος αλλιώτικος. Που και στο μακρύ ταξίδι ήθελε τη σημαία της ΑΕΚ να τον τυλίξει…