«Ρικ, χάσαμε», αλλά όχι ακόμα!

Ενα σχετικώς άγνωστο παρατσούκλι που κουβαλάει ο Ρικ Πιτίνο από την Αμερική είναι το «inverter», που σημαίνει αντιστροφέας (καταστάσεων), αλλά και αυτό στην προκειμένη περίπτωση παίζεται μαζί με όλα τα άλλα… Παίζεται η πρόκριση του Παναθηναϊκού στα πλέι οφ, καθώς μετά τις τέσσερις απανωτές ήττες και τις έξι στα τελευταία επτά ματς, ψάχνει per mare per terram τρεις με τέσσερις νίκες έχοντας να αντιμετωπίσει στο ΟΑΚΑ τη Χίμκι και τη Μακάμπι και εκτός έδρας τη Φενέρμπαχτσε, την Αλμπα, την Εφές και την Μπασκόνια…

Παίζεται επίσης η υπόληψή του που καταρρακώνεται συστηματικά τον τελευταίο καιρό και προχθές τον έκανε εύκολη λεία στα δόντια της ρωσικής αρκούδας…

Κατόπιν όλων αυτών παίζεται πλέον και πάντως τίθεται εν αμφιβόλω η δυνατότητα του αμερικανού προπονητή να παρέμβει επιδραστικά και αποτελεσματικά στα δρώμενα της ομάδας: η κτητική αντωνυμία παραλείπεται, διότι πέρυσι κοουτσάρισε την ομάδα του Τσάβι Πασκουάλ και φέτος εκείνη του Αργύρη Πεδουλάκη, αλλά προφανώς έπειτα από τρεισήμισι μήνες η υπόθεση παραπέμπει σε χρησικτησία!

Ο Πιτίνο κοκορεύεται ότι σε όλη την καριέρα του ανεβαίνει βουνά και διαψεύδει τις προβλέψεις, αλλά φαίνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση ακόμη και ο ίδιος σηκώνει τα χέρια ψηλά!

Το δήλωσε ευθαρσώς, τιμίως και ειλικρινώς, όντας κιόλας απελπισμένος μετά τον… στραγγαλισμό που υπέστη ο Παναθηναϊκός από την ΤΣΣΚΑ: «Χρειάζεται να διορθώσουμε όχι ένα, αλλά επτά στοιχεία του παιχνιδιού μας. Είμαι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος, αλλά δεν μπορώ να πω ότι πιστεύω πως θα διορθωθούν. Απλά ελπίζω ότι θα διορθωθούν»!

Αυτή η δήλωση ακούσθηκε ως μια στυγνή ομολογία αποτυχίας, χώρια η δημόσια παραδοχή του ότι «από τότε που γύρισα ούτε μια μέρα δεν είμαι χαρούμενος με τον τρόπο που παίζουμε»!

Προφανώς ο Πιτίνο δεν είναι μάγος, ούτε θαυματοποιός, ενώ στην παρούσα φάση βλέπει τον Παναθηναϊκό να νοσεί σοβαρά και να ξαναβγαίνουν κιόλας στην επιφάνεια οι παθογένειες που χαντάκωσαν τους προκατόχους του.

Τη δεδομένη χρονική στιγμή ο «Fabulous Rick» δείχνει ανήμπορος να παρέμβει (όχι δραστικά, αλλά έστω και στοιχειωδώς) στα δρώμενα της ομάδας όχι μόνο από αγωνιστικής πλευράς, αλλά ούτε καν στον πνευματικό, ψυχολογικό και συναισθηματικό τομέα, που αποτελεί κιόλας την ειδικότητά του.

Η ακριβότερη ομάδα επί ημερών Δημήτρη Γιαννακόπουλου (ο οποίος παρεμπιπτόντως τις προάλλες ζήτησε τρεις νίκες απέναντι στον Ολυμπιακό, την ΤΣΣΚΑ και τη Φενέρμπαχτσε και απαίτησε από τους παίκτες «να ματώνετε τη φανέλα») βρίσκεται σε ελεύθερη κάθετη πτώση με ό,τι αυτό συνεπάγεται: όχι μόνο στο διακύβευμα των πλέι οφ, αλλά και στην ποσόστωση των ευθυνών…

Ο Παναθηναϊκός δεν στρίβει και χάνει λάδια στην επίθεση, όσο για την άμυνα, δεν κόβει ούτε με… βαλέ, εξού και οι 97 πόντοι που δέχθηκε από τους Μοσχοβίτες. Τα ανακλαστικά στα μετόπισθεν είναι νεκρωμένα, ενώ η επιλογή του Πιτίνο να παίξει με ένα ψηλό σχήμα (επιδιώκοντας τις αλλαγές στα σκριν ώστε να αναχαιτίσει τα mismatches της ΤΣΣΚΑ) έπιασε στην αρχή, αλλά δεν ευοδώθηκε σε βάθος χρόνου.

Ο αμερικανός προπονητής επικαλείται διαρκώς το έλλειμμα της ομάδας σε μέγεθος και αθλητικότητα, τον επιρρεπή στα λάθη χαρακτήρα και το έλλειμμα στα ριμπάουντ και στις τάπες. Την ίδια στιγμή ο ίδιος αποφάσισε να περιστείλει το rotation (βάζοντας σε καραντίνα και τον Νίκο Παππά και παρκάροντας στον πάγκο τον Τζέικομπ Γουάιλι), ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζεται ευνουχισμένος ο Τζίμερ Φριντέτ και γενικώς η λειτουργία της ομάδας και στις δυο άκρες του γηπέδου είναι προβλέψιμη και εξόχως ευάλωτη.

Πέρυσι ο Σον Κιλπάτρικ και ο Εϊντριαν Πέιν που αποκτήθηκαν μεσούσης της σεζόν δεν έκαναν τη διαφορά. Το ίδιο συμβαίνει τώρα και με τον Αντι Ράουτινς, η απόκτηση του οποίου έμοιαζε εξ υπαρχής να είναι εκ του περισσού. Ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να ζει και να πεθαίνει με τον Νικ Καλάθη, του λείπει η σταθερή οντότητα μέσα στη ρακέτα και ο Πιτίνο βρίσκεται στη φάση που ανάγκασε στις 19 Ιανουαρίου του 1996 τον Γεράσιμο Αρσένη να πει μια ατάκα η οποία έμεινε στην πολιτική ιστορία του τόπου…

«Γιώργο, χάσαμε»!