Λύκε, λύκε, είσαι εδώ;

Ακόμη κι αν ο «Λυκάνθρωπος» δεν ήταν η αγαπημένη του ταινία, ο Αργύρης Πεδουλάκης έχει τον λύκο μέσα του! Και τον λύκο και τους λύκους του ποδοσφαίρου…

Πώς προέκυψε αυτή η σχέση; «Οταν ήμουν μικρός οι φίλοι μου με φώναζαν “λύκο” και πες, πες συμπάθησα κιόλας τη Γουλβς, ενώ εντυπωσιάσθηκα κιόλας από την ιστορία και τον ρόλο που έχει διαδραματίσει στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο» αποκαλύπτει ο 56χρονος προπονητής.

Ασφαλώς η επιλογή του ξενίζει, αλλά, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Ρωμαίοι, «de gustibus et coloribus non est disputandum». Τουτέστιν, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα!

«Το λογικό θα ήταν να υποστηρίζω τη Λίβερπουλ ή τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά δεν με εκφράζει μια τέτοια επιλογή. Το έχω φιλοσοφήσει λίγο αυτό και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι εάν πηγαίνεις πάντοτε με το μέρος των ισχυρών, τότε δεν νιώθεις καλά με τον εαυτό σου. Κουβάλαγα λοιπόν από πιτσιρικάς το παρατσούκλι και ήρθε κι έδεσε η συμπάθειά μου στη Γουλβς. Μάλιστα εκείνη την εποχή παίζαμε σε διάφορα τουρνουά ανεξαρτήτων στις γειτονιές και η δική μας ομάδα λεγόταν Γουλβς» εξηγεί.

Ο Πεδουλάκης έχει περί πολλού όχι μόνο τη φερώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα (που τώρα βρίσκεται στον δρόμο του Ολυμπιακού), αλλά και τους κανονικούς λύκους. «Είναι άλλο ζώο. Θηρίο ανήμερο» τονίζει και προς επίρρωσιν τούτου υποβάλλει μια ερώτηση με αυτονόητη απάντηση…

«Εχεις δει ποτέ λύκους σε τσίρκο»;

Ο τέως προπονητής του Παναθηναϊκού είναι φύσει και θέσει μελετητής των πραγμάτων και η υπόθεση της Γουλβς δεν ξέφυγε από τον κανόνα του. «Εχω εντρυφήσει στην ιστορία της που είναι πλούσια και ενδιαφέρουσα. Η Γουλβς μπορεί να μην έχει κατακτήσει κάποιον διεθνή τίτλο, αλλά είναι μια ομάδα η οποία στις αρχές της δεκαετίας του ’50 έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Υπήρξαν δηλαδή οι πιονιέροι και οι πρόδρομοι του σημερινού Champions League»!

Oυδέν αληθέστερον τούτου: ο Αργύρης Πεδουλάκης έχει απόλυτο δίκιο σε σχέση με το ιστορικό αποτύπωμα και την… αυτουργία των Γουόντερερς οι οποίοι έχουν στο παλμαρέ τους τρία Πρωταθλήματα (1954, 1958, 1959), τέσσερα Κύπελλα (1893, 1908, 1949, 1960), δυο Λιγκ Καπ (1974, 1980), τέσσερα Σούπερ Καπ (1950, 1955, 1960, 1961) και έναν τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, το 1972 απέναντι στην Τότεναμ.

Τη σεζόν 1958-59 η Γουλβς στην πρώτη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών αποκλείσθηκε από τη Σάλκε (2-2, 1-2), ενώ την επόμενη χρονιά ξεπέρασε το εμπόδιο του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου (3-0, 1-1), αλλά σκόνταψε πάνω στην Μπαρτσελόνα (2-5, 0-4).

Η απαρχή

Η Γουλβς σημάδεψε το ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι της Αγγλίας στη δεκαετία του ’50, με ηγέτη τον περιβόητο χαφ Μπίλι Ράιτ, ο οποίος έγραψε ιστορία ως ο πρώτος ποδοσφαιριστής με τριψήφιο αριθμό συμμετοχών στην εθνική ομάδα της πατρίδας του (105).

Eκείνη την εποχή η Γουλβς πρωτοπόρησε λανσάροντας τα λεγόμενα «floodlit friendlies» δηλαδή φιλικούς αγώνες απέναντι σε κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης πάνω στους οποίους επένδυσε και από οικονομικής πλευράς.

Στον πιο φημισμένο από αυτούς τους αγώνες, η τωρινή αντίπαλος του Ολυμπιακού νίκησε τη Χόνβεντ Βουδαπέστης που αποτελούσε τον κορμό της Εθνικής Ουγγαρίας, η οποία είχε συντρίψει δυο φορές την αντίστοιχη της Αγγλίας. Μετά από αυτήν την εμφατική νίκη – και στα πρότυπα του ΝΒΑ – πολλοί δημοσιογράφοι αποκάλεσαν τη Γουλβς «πρωταθλήτρια κόσμου» και τότε ακριβώς ρίχτηκε ο σπόρος της γέννησης του Κυπέλλου Πρωταθλητριών!

Επηρεασμένος από τις επιτυχίες και τη φήμη που απέκτησε η Γουλβς, ο διευθυντής της γαλλικής εφημερίδας «L’ Equipe» Γκαμπριέλ Ανό πρότεινε τη θέσπιση του European Cup, που άρχισε να διεξάγεται τη σεζόν 1955-56 και το 1992 μετονομάσθηκε σε UEFA Champions League. Μάλιστα τη σεζόν 1957-58 η Γουλβς αντιμετώπισε την επί πέντε συναπτά έτη (1956-1960) πρωταθλήτρια Ευρώπης Ρεάλ σε δυο φιλικά ματς με απολογισμό μια νίκη με 3-2 και μια ισοπαλία με 2-2.

Οι περίοπτες θέσεις της Γουλβς

Συν τοις άλλοις η Γουλβς είναι τέταρτη σε σύνολο βαθμών (πίσω από Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Λίβερπουλ, Αρσεναλ) και τρίτη σε επιτευχθέντα γκολ στην ιστορία του αγγλικού πρωταθλήματος και όλα αυτά τα κατορθώματα προφανώς δεν είναι λίγα, ούτε ευκαταφρόνητα.