Η Ζααρμπρίκεν γράφει τη δική της ιστορία

«Η μεγαλύτερη αίσθηση μετά τη γέννηση του Χριστού». Ετσι αντιλαμβάνεται ο αντιπρόεδρος της Ζααρμπρίκεν, Ντίτερ Φέρνερ, τη μεγαλειώδη πρόκριση της ομάδας του στα ημιτελικά του Κυπέλλου Γερμανίας.

Για τους κατοίκους του Ζάαρλαντ, του μικρότερου και πιο «γαλλικού» κρατιδίου της Γερμανίας, η αίσθηση ήταν πράγματι μοναδική. Η Ζααρμπρίκεν, η ομάδα της ομώνυμης πρωτεύουσας του Ζάαρλαντ έγραψε ιστορία στο γερμανικό ποδόσφαιρο καθώς έγινε η πρώτη από την τέταρτη κατηγορία που φτάνει μέχρι τους τέσσερις του Κυπέλλου.

Η πλειονότητα των 185.000 κατοίκων της πόλης ξαγρύπνησαν την Τετάρτη πανηγυρίζοντας τη σπουδαία επιτυχία της ομάδας τους. «Είδα μεγάλους ανθρώπους που έχουν υποβληθεί σε σοβαρές επεμβάσεις και δίνουν μεγάλη μάχη για τη ζωή τους να κλαίνε», λέει ο προπονητής Λούκας Κβάσνιοκ.

Το παιχνίδι με την Ντίσελντορφ – πρώτης κατηγορίας – εξελίχθηκε σε θρίλερ. Εληξε ισόπαλο και στη διαδικασία των πέναλτι χρειάστηκαν είκοσι εκτελέσεις από τα 11 μέτρα.

Η Ζααρμπρίκεν επικράτησε με 7-6 χάρη στα τέσσερα πέναλτι που απέκρουσε ο τερματοφύλακάς της Ντάνιελ Μπατς. Στα αρχεία των στατιστικών δεν υπάρχει όνομα τερματοφύλακα που να έχει πετύχει κάτι αντίστοιχο. Στην κανονική διάρκεια του αγώνα ο Μπατς είχε ανοίξει λογαριασμό στις αποκρούσεις των πέναλτι προαναγγέλλοντας ουσιαστικά τα όσα θα ακολουθούσαν.

«Τόσα πέναλτι δεν έχω αποκρούσει σε όλη την καριέρα μου», δήλωσε αργότερα ο 29χρονος κίπερ που έχει παίξει σε ένα ματς της Μπουντεσλίγκα με τα χρώματα της Φράιμπουργκ το 2012.

Ο ομοσπονδιακός υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Χάικο Μας, κατάγεται από το Ζάαρλαντ (έχει διατελέσει αναπληρωτής πρωθυπουργός στο κρατίδιο) και ήταν από τους πρώτους που έσπευσαν να εκφράσουν τον θαυμασμό τους.

«Τρέλα», έγραψε στο Τwitter και ευχήθηκε να δει την αγαπημένη του Ζααρμπρίκεν στον τελικό της 23ης Μαΐου. «Σας περιμένω στο Βερολίνο!».

Στο δρόμο προς την Ιστορία η Ζααρμπρίκεν απέκλεισε την Κολωνία από 4η κατηγορία, τις Ρέγκενσμπουργκ και Καρλσρούη από τη δεύτερη κατηγορία και την Ντίσελντορφ. «Θέλουμε να συνεχίσουμε το ταξίδι μας», λέει ο Κβάσνιοκ και χαμογελά.