Γεννιέσαι ή γίνεσαι, γυναίκα είσαι…

Η γαλλίδα συγγραφέας, φιλόσοφος και φεμινίστρια Σιμόν ντε Μποβουάρ που έγραψε κιόλας το περίφημο βιβλίο «Το δεύτερο φύλο» άφησε παρακαταθήκη μια μεγάλη κουβέντα: Γυναίκα, λέει, δεν γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι!

Οτιδήποτε και από τα δυο κι αν συμβαίνει, έστω και αν το φιλοσοφικό δόγμα στο οποίο όμνυε η σύζυγος του Ζαν Πολ Σαρτρ πρέσβευε ότι η ύπαρξη προηγείται της ουσίας, η Αναστασία Κωστάκη θέτει το ζήτημα σε διαφορετική βάση.

«Η γυναίκα είναι γυναίκα» τονίζει εμφατικά η πρώτη Ελληνίδα η οποία εισέδυσε στο WNBA (το 2006 με τις Χιούστον Κόμετς) και εδώ και έναν μήνα αναγορεύθηκε πρέσβειρά του, όπως συμβαίνει στο ΝΒΑ και με τον Ευθύμη Ρεντζιά. Η 42χρονη πρώην διεθνής μπασκετμπολίστρια με τη μεγάλη καριέρα εντός και εκτός ελληνικών συνόρων είναι μόλις η τρίτη Ευρωπαία στην οποία επιδαψιλεύθηκε αυτή τη μεγάλη τιμή (μετά την Ισπανίδα Αμάγια Βαλντεμόρο και την Πορτογαλίδα Τίσα Πενισέιρο) και εκτός από το να την καρπώνεται, την απολαμβάνει κιόλας δεόντως.

«Πρόκειται για μια μεγάλη τιμή που με έκανε πολύ υπερήφανη. Δεν είναι θέμα ματαιοδοξίας, αλλά έχει να κάνει με το γεγονός ότι κάποιοι αναγνώρισαν την προσπάθειά μου και μου δίνουν την ευκαιρία να μεταλαμπαδεύσω τις γνώσεις και τις εμπειρίες μου σε διάφορες εκδηλώσεις, που απευθύνονται ως επί το πλείστον στα παιδιά, μέσω διαφόρων εκδηλώσεων. Αυτό ήρθε και έδεσε στο κατάλληλο timing διότι η γέννηση του γιου μου πριν από δύο χρόνια με έφερε πάλι κοντά στα παιδιά».

Ο Αγγελος κλείνει σε ένα μήνα τα δύο χρόνια του, αλλά τόσο η Αναστασία, όσο και ο σύζυγός της, ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής (ΑΕΚ, Παναθηναϊκός, Κόρινθος) και προπονητής, Βαγγέλης Βλάχος, δεν βιάζονται να τον σπρώξουν σώνει και καλά στα δικά τους χωράφια…

«Προς το παρόν του αρέσει να πηγαίνουμε στις κούνιες, τα υπόλοιπα θα τα βρούμε αργότερα» σχολιάζει η μαμά, της οποίας η ατζέντα είναι γεμάτη. Είναι κι ελόγου της «μια εργαζόμενη μητέρα, μια καλή νοικοκυρά», που δεν λέγεται Μαίρη Παναγιωταρά (όπως συστηνόταν η Αφροδίτη Μάνου στο τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη), αλλά Αναστασία Κωστάκη.

Πολυπράγμων

Από τον περασμένο Νοέμβριο βρίσκεται στο πλάι της Ελένης Καπογιάννη, στον πάγκο του Παναθηναϊκού, παράλληλα προπονεί παιδιά από άπορες οικογένειες και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες στην Ακαδημία των αδελφών Αντετοκούνμπο, ενώ ανήκει και στο επιτελείο των ομοσπονδιακών τεχνικών με παρουσία ως assistant coach σε Ευρωμπάσκετ κορασίδων, νεανίδων και νέων γυναικών…

Πώς τα προλαβαίνει όλα αυτά; «Ολα βρίσκονται στο μυαλό και είναι θέμα σωστής διαχείρισης του χρόνου, αλλά εδώ παίζει ρόλο και ο Βαγγέλης. Είμαι πολύ τυχερή που έχω έναν τέτοιο άνθρωπο δίπλα μου να με στηρίζει και να με καθοδηγεί» απαντά, δηλώνοντας ενθουσιασμένη από την καθημερινότητά της. «Στον Παναθηναϊκό γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια και η κατάσταση δεν έχει καμιά σχέση με εκείνη που είχα βιώσει ως παίκτρια της ομάδας στο παρελθόν. Βρισκόμαστε στη δεύτερη θέση πίσω από τον Ολυμπιακό και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έχει μεγάλες φιλοδοξίες στις οποίες θέλω να πιστεύω ότι θα ανταποκριθούμε. Το κακό είναι ότι δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει ενδιαφέρον για το μπάσκετ γυναικών και ο ανταγωνισμός βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο».

Κάθε Σάββατο η Κωστάκη βιώνει μια εμπειρία ζωής με τα παιδιά (Ελληνόπουλα και μετανάστες) που εκπαιδεύονται στην AntetokounBros Academy, η οποία λειτουργεί στα ανοικτά γήπεδα της Λαμπρινής και των Αμπελοκήπων. «Εκεί ανακαλύπτω πάλι τον εαυτό μου, αλλά και τις αξίες της ζωής που πολύ συχνά λησμονούμε ή τις προσπερνάμε αδιάφορα. Τα παιδιά που έρχονται για προπόνηση φεύγουν χαρούμενα, αλλά η δική μου χαρά είναι ακόμη μεγαλύτερη. Νιώθω ότι κάνω κάτι αγνό και δημιουργικό, που ταυτόχρονα είναι πολύ σπουδαίο».

«Να είσαι, όχι να φαίνεσαι»

Υστερα από τόσα χρόνια στο μπασκετικό κουρμπέτι η Κωστάκη αποκρυστάλλωσε μια φιλοσοφία και «χαίρομαι πολύ που έχω την ευκαιρία να τη μεταδίδω». Σε τι συνίσταται αυτή; «Επαιξα σε υψηλό επίπεδο και επειδή συγχρωτίσθηκα με σπουδαίους ανθρώπους έμαθα τι σημαίνει να είσαι και όχι να φαίνεσαι ή να νομίζεις ότι είσαι μια προσωπικότητα. Είχα πάντοτε ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά μου, ρούφαγα σαν σφουγγάρι τις στιγμές και τις φίλτραρα. Τα παιδιά πρέπει να αποκτήσουν σωστή προσέγγιση στο μπάσκετ και στη ζωή τους γενικότερα: να δείχνουν σεβασμό, αγάπη, πάθος, αφοσίωση και συντροφικότητα, να μην έχουν φθόνο και ατομισμό και να είναι σκληρά».

Μπορεί άραγε να διδάξει τη σκληράδα μια γυναίκα; «Αμέ!» απαντά χωρίς δισταγμό. «Οι γυναίκες είναι πιο σκληρές από τους άνδρες. Συν τοις άλλοις έχουμε πιο περίπλοκο μυαλό, δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στις λεπτομέρειες και είμαστε πιο καταφερτζούδες»!

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η Κωστάκη αποδεικνύει ότι συμβαίνουν και τα δύο για τα οποία μίλησε κάποτε η Σιμόν ντε Μποβουάρ: Γυναίκα και γεννιέσαι και γίνεσαι!