Με το Ιντλίμπ δεν θα τελειώσει το αιματοκύλισμα στη Συρία

Κάποιοι μπορεί να έχουν κουραστεί από τον πόλεμο στη Συρία. Αλλωστε η βία εκεί διαρκεί σχεδόν μια δεκαετία και τα χειρότερα κεφάλαια – για τους εκτός, τουλάχιστον – ήρθαν και παρήλθαν: οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους κατέλαβαν σχεδόν τη μισή χώρα, μαζί με το 1/3 του Ιράκ, και ξεκίνησαν ένα παγκόσμιο δίκτυο τρόμου το 2014. Αλλά αυτή η απειλή προς το παρόν αντιμετωπίστηκε. Οι πρόσφυγες κατέκλυσαν την Ευρώπη πριν από μερικά χρόνια, όμως τώρα τα πράγματα, για τις περισσότερες χώρες, δείχνουν καλύτερα. Το μεγαλύτερο μέρος της χώρας βρίσκεται υπό τον έλεγχο ή της κυβέρνησης ή της Τουρκίας ή των κουρδικών δυνάμεων στα ανατολικά που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ.

Ομως, τα γεγονότα στο Ιντλίμπ, το τελευταίο προπύργιο αντικυβερνητικών ανταρτών, αξίζουν την προσοχή. Οχι μόνο επειδή λόγω της επίθεσης που κάνει η κυβέρνηση Ασαντ με την αεροπορική στήριξη των Ρώσων έχει δημιουργηθεί μια νέα ανθρωπιστική κρίση, αλλά διότι οι επιπτώσεις θα διαμορφώσουν τα γεγονότα για τα επόμενα χρόνια. Το Ιντλίμπ ξεχωρίζει για δύο λόγους. Πρώτον, λόγω του ρόλου του στη διάρκεια της συριακής σύγκρουσης, όταν κατευθύνθηκαν εκεί οι σκληροπυρηνικοί μαχητές που αρνήθηκαν να παραδοθούν στην κυβέρνηση. Ο δεύτερος λόγος πάει πολύ πιο πίσω, καθώς οι περιοχές γύρω από το Ιντλίμπ ήταν εκεί όπου ξεκίνησε η εξέγερση εναντίον του πατέρα του σημερινού προέδρου, στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 – δεν είναι τυχαίο ότι έπαιξε παρόμοιο ρόλο μετά το 2011.

Η ρωσική υποστήριξη δεν λύνει ένα βασικό πρόβλημα της κυβέρνησης Ασαντ, ότι δηλαδή μόνη της δεν έχει τις δυνάμεις να διατηρήσει τον έλεγχο τόσο μεγάλων περιοχών. Αρα η εξέλιξη της κατάστασης στη Συρία θα κριθεί καιρό αφότου τελειώσουν οι ένοπλες συγκρούσεις. Υπάρχει ένα μεγάλο κεφάλαιο ακόμα που μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμο.