Τουλάχιστον να αποδείξει ότι αγαπάει το ποδόσφαιρο…

Την επόμενη εβδομάδα θα έχουμε μεγάλες αφίξεις στην Ελλάδα: θα μας επισκεφτούν ο πρόεδρος της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν και ο αντιπρόεδρος της FIFA Γκρεγκ Κλαρκ. Και οι δυο, και όσοι τους συνοδεύουν, θα συναντηθούν με τον υπουργό Επικρατείας και Ποδοσφαίρου Γιώργο Γεραπετρίτη και θα μιλήσουν για το ελληνικό ποδόσφαιρο – βασικά για το περίφημο μνημόνιο που θα πρέπει οι διεθνείς συνομοσπονδίες να υπογράψουν με την ελληνική κυβέρνηση. Τι θα εμπεριέχει αυτό το μνημόνιο; Τι θα πουν οι σπουδαίοι καλεσμένοι με τους ανθρώπους της κυβέρνησης; Πραγματικά το αγνοώ. Θυμάμαι, πριν από χρόνια είχε έρθει στην Ελλάδα ο τότε πρόεδρος της FIFA, ο μακαρίτης Ζαόο Χαβελάνζε. Είχε μείνει στον Αστέρα της Βουλιαγμένης και είχε συναντηθεί με τον τότε υπουργό Αθλητισμού – τα χρόνια πέρασαν και δεν θυμάμαι καν ποιος ήταν. Θυμάμαι όμως την κάλυψη του ρεπορτάζ της επίσκεψής του από έναν κορυφαίο έλληνα αθλητικογράφο: «οι δύο άντρες», είπε μιλώντας σε ένα από τα πρώτα αθλητικά ραδιόφωνα της εποχής, «έφαγαν, ήπιαν και συμφώνησαν ότι το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ»! Κανείς δεν διέψευσε ποτέ τη συγκεκριμένη αποκλειστική είδηση.

Δέσμευση

Αν κάτι βγήκε πολύ γρήγορα στην επιφάνεια μετά την περίφημη δέσμευση του Πρωθυπουργού στη Βουλή για την ανάγκη ύπαρξης ενός ποδοσφαιρικού μνημονίου, είναι ότι, παρά τις όποιες καλές προθέσεις, ένα μέρος της κυβέρνησης (υποθέτω αυτό που κατοικοεδρεύει στου Μαξίμου…) φάνηκε εξαρχής να μη γνωρίζει κάποια πολύ βασικά πράγματα. Το ότι οι συγκεκριμένοι δεν γνώριζαν ότι οι διεθνείς συνομοσπονδίες δεν έχουν κάπου πρόχειρα στα συρτάρια τους μερικά ποδοσφαιρικά μνημόνια για να τα υπογράψουμε, το κατανοώ: δεν ξέρουν όλοι πώς λειτουργούν η FIFA και η UEFA. Aλλά οι άνθρωποι της κυβέρνησης που ασχολήθηκαν ξαφνικά με τα προβλήματα (;) του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν γνώριζαν και τι ισχύει στην Ελλάδα – κι αυτό δεν είναι καθόλου κολακευτικό. Δεν ήξεραν π.χ. ότι οι διεθνείς συνομοσπονδίες έχουν τοποτηρητές στο ελληνικό ποδόσφαιρο ήδη από το 2016 – μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι συγκεκριμένοι τοποτηρητές τα περνάνε υπέροχα. Δεν γνώριζαν, τέλος, πως εντός του υφυπουργείου Αθλητισμού έχει δημιουργηθεί από έναν υφυπουργό της κυβέρνησης, τον υφυπουργό Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη, μια επιτροπή στην οποία συμμετέχουν έλληνες και ξένοι άνθρωποι του ποδοσφαίρου, με σκοπό να προκύψουν ιδέες και λύσεις που αφορούν το ποδόσφαιρο από τη συνεργασία τους. Αν αυτά ο Γεραπετρίτης και οι συν αυτώ τα γνώριζαν, θα μπορούσαν να τα παρουσιάσουν ως πρόβλημα, γιατί πρόβλημα είναι. Πρόκειται για κινήσεις και των συνομοσπονδιών (επιτήρηση) και των αρμόδιων ελληνικών οργάνων (επιτροπές) που, μολονότι διαφημίστηκαν ως βήμα μπροστά για το ποδόσφαιρό μας, δεν απέδωσαν το παραμικρό. Η μελέτη της αποτυχίας τους θα μπορούσε να βοηθήσει τον υπουργό να αποφύγει λάθη ανάλογα. Και να τον βοηθήσει να κάνει συγχρόνως και κατανοητό τι μέλλει γενέσθαι.

Αγνοια

Πώς γίνεται μια κυβέρνηση να αγνοεί ακόμα κι αυτά που η ίδια έχει κάνει για το ποδόσφαιρο; Αν αυτό συμβαίνει, συμβαίνει γιατί έχουμε να κάνουμε με ποδόσφαιρο! Τέτοιου είδους άγνοια δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει για ζητήματα που έχουν να κάνουν με την οικονομία, την άμυνα της χώρας, την ασφάλεια κ.τ.λ. Υποθέτω ότι αν υπήρχαν εδώ άνθρωποι του FBI για να βοηθήσουν την Ελληνική Αστυνομία, ο αρμόδιος υπουργός θα γνώριζε τα πάντα. Και είμαι βέβαιος ότι αν κάποιος συναντά τους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ξέρει πολύ καλά με ποιους μιλάνε στην Ελλάδα κι όχι απλά με ποιους συνεργάζονται. Το ποδόσφαιρο όμως είναι αλλιώς: για τον μέσο άνθρωπο και ίσως για κάθε υπουργό (με την εξαίρεση του υφυπουργού Αθλητισμού που είναι υποχρεωμένος να ασχολείται με τους ανθρώπους του…) είναι ένα παιχνίδι και τίποτε άλλο. Μόνο που δεν είναι έτσι.

Ελαφράδα

Μη νομίζετε ότι αυτή η ελαφράδα με την οποία αντιμετωπίζει κάποιος το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι χαρακτηριστικό μόνο των υπουργών και των βουλευτών: συμβαίνει ακόμα και με δικηγόρους που δεν έχουν στενή σχέση με τον χώρο. Την προηγούμενη εβδομάδα ο Τάκης Μπαλτάκος βγήκε σε μια τηλεοπτική εκπομπή για να μιλήσει για το θέμα της σχέσης της Ξάνθης με τον ΠΑΟΚ. Ο Μπαλτάκος ήταν για πολλά χρόνια δικηγόρος του Παναθηναϊκού και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ – είναι δηλαδή κάποιος σχετικός με τον χώρο κι όχι κάποιος ουρανοκατέβατος ο οποίος επιδιώκει τη δημοσιότητα που ο χρόνος χαρίζει. Είναι επίσης σοβαρός άνθρωπος: ήταν και γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά, θέση που δεν αποκτάς αν είσαι βιαστικός και επιπόλαιος. Κι όμως, όσα είπε για την υπόθεση μαρτυρούσαν μια άγνοια που δεν του ταιριάζει: ο καλός νομικός αγνοούσε ακόμα και το γεγονός ότι η ΕΠΟ τροποποίησε τον κανονισμό της διαγράφοντας το περασμένο καλοκαίρι το άρθρο 30 που αναφέρεται στις ποινές για την πολυϊδιοκτησία. Τον περιέλαβε ένας συνάδελφός του, ο Αλέξης Κούγιας, και του έκανε μια επίθεση χωρίς προηγούμενο. «Ο κ. Μπαλτάκος, πριν αναφερθεί στους νομικούς που μέχρι τώρα έχουν ασχοληθεί με την υπόθεση και να τους χαρακτηρίσει όπως τους χαρακτήρισε, θα έπρεπε πρώτα να έχει διαβάσει τη δικογραφία (…). Θα έπρεπε, δεύτερον, να έχει διαβάσει το σκεπτικό και διατακτικό του πορίσματος – δεσμευτικής εισηγήσεως της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού, το οποίο εξεδόθη με πλειοψηφία τεσσάρων καταδικαστικών έναντι μιας απαλλακτικής ψήφου, και το κυριότερο να γνωρίζει και τον νόμο ο οποίος εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η επίκληση από τον κ. Μπαλτάκο άρθρου του ΚΑΠ, το οποίο έχει καταργηθεί, για να υποστηρίξει τη νομική άποψή του δεν δικαιολογείται ούτε από την είσπραξη μιας αμοιβής (δεν γνωρίζω εάν έχει εισπραχθεί) ούτε από το γεγονός ότι πιθανόν ο Μπαλτάκος, λόγω της ενασχολήσεώς του με την πολιτική, να έχει χάσει τη φόρμα του στο να αξιολογεί δικογραφίες και αποφάσεις» είπε ο Κούγιας που λόγω της ενασχόλησής του με την ΑΕΛ ασχολείται με το ποδόσφαιρο νύχτα – μέρα. Ο Μπαλτάκος δεν απάντησε φυσικά τίποτα: γιατί ο άνθρωπος δεν ασχολείται.

Αγάπη

Πώς μπορείς να δίνεις γνώμες όταν δεν ασχολείσαι και να σχεδιάζεις στρατηγικές παρεμβάσεις όταν με το ποδόσφαιρο υποχρεώθηκες να ασχοληθείς μόλις χθες; Αν αυτά συμβαίνουν, είναι γιατί πιστεύεις πως δεν έχεις μπροστά σου κάτι σημαντικό: όλοι για το ποδόσφαιρο μπορεί να έχουν γνώμη, άποψη, λύσεις κ.τ.λ. Στην πραγματικότητα, κάτι τέτοιο απαιτεί μια ενασχόληση ασταμάτητη, σκληρή και μανιακή, θα έλεγα – μια ενασχόληση που απαιτεί, με τη σειρά της, αγάπη για το ίδιο το σπορ, που λίγοι είχαν. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως όταν αυτές τις μέρες ο Πρωθυπουργός πει στον Τσέφεριν ότι το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ, τουλάχιστον το εννοεί…