Τα δεδομένα για Ευρώπη

Τι απάντηση πήρε ο Γιάννης Αλαφούζος στην πρώτη του απόπειρα να πείσει την UEFA πως ο Παναθηναϊκός αξίζει να πάρει μια δεύτερη ευκαιρία και να αγωνιστεί στα Κύπελλα Ευρώπης από το καλοκαίρι του 2020 αντί αυτού του 2021; Το δεδομένο είναι πως δεν άκουσε ένα κατηγορηματικό «όχι». Και αυτή είναι μία πρώτη νίκη στη μεγάλη «μάχη» που ξεκίνησε ο Παναθηναϊκός για να πείσει την UEFA. Δεν ήταν καθόλου δεδομένο πως η ευρωπαϊκή ομοσπονδία θα του επιτρέψει να συνεχίσει την κουβέντα που ξεκίνησε.

Ναι μεν η απάντηση ήταν άκρως επιφυλακτική και πράγματι δεν αφήνει πολλές πιθανότητες, όμως η πόρτα παραμένει ανοιχτή. Και η διοίκηση του Παναθηναϊκού διατηρεί το δικαίωμα να εξαντλήσει αυτές τις πιθανότητες. Με μια προϋπόθεση: να ανοίξει η UEFA την κουβέντα για όλες τις ομάδες που θα προχωρήσουν σε αυτό το αίτημα.

Για να καταλάβει και ο κόσμος, η ευρωπαϊκή ομοσπονδία ποδοσφαίρου δεν πρόκειται να προχωρήσει σε καμία «φωτογραφική» διάταξη για τα… μάτια του Παναθηναϊκού. Ακόμα και αν αύριο το πρωί πήγαινε ένας ζάπλουτος Αραβας και έλεγε ότι πήρε τις μετοχές της ελληνικής ομάδας, η UEFA θα του έλεγε να κάνει υπομονή ακόμα ένα χρόνο. Αν στη Νιόν ανοίξουν τη συγκεκριμένη κουβέντα, θα το κάνουν για όλους τους συλλόγους και όχι μονάχα για έναν.

Αυτό είναι και το μεγάλο, όσο και δύσκολο, στοίχημα για τον Παναθηναϊκό. Να ανοίξει η κουβέντα για όλες τις ομάδες και μέσω αυτής της κουβέντας να προσπαθήσει ο Αλαφούζος να αλλάξει την κατάσταση. Σε αυτή την περίπτωση οι πιθανότητες θα είναι υπέρ του Παναθηναϊκού. Πού ποντάρουν οι Πράσινοι;

Κατ’ αρχάς στο ότι έχει συνετιστεί απόλυτα στις οικονομικές του υποχρεώσεις, έχει διορθώσει το πρόβλημά του και έχει μετατρέψει το χρέος του σε απόλυτα βιώσιμο. Με λίγα λόγια, η τιμωρία από την UEFA τον… συνέτισε, έπιασε τόπο και τον «ανάγκασε» να εξυγιανθεί οικονομικά. Εξίσου σημαντικά, ωστόσο, είναι δύο ακόμα στοιχεία στα οποία ο Παναθηναϊκός καλείται να φανεί συνεπής. Το πρώτο είναι ο φάκελος που θα καταθέσει η ΠΑΕ στην επιτροπή αδειοδοτήσεων. Θα πρέπει να είναι πληρέστατος και… αψεγάδιαστος. Αν συμβεί οτιδήποτε διαφορετικό, τότε δεν μπορεί και να προχωρήσει τίποτα.

Ηπια στάση

Το δεύτερο και εξίσου σημαντικό έχει να κάνει με τη συμπεριφορά του στα χρόνια που η FIFA και η UEFA είχαν την επιτροπεία του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο Παναθηναϊκός, όχι τυχαία, ακολούθησε μια πολύ ήπια στάση. Σε σημείο που ακόμα και οι ίδιοι οι οπαδοί του αναρωτιόνταν πολλές φορές γιατί η διοίκηση δεν αντιδρά σε φάσεις που αδικούνταν η ομάδα. Το έκανε στοχευμένα. Προκειμένου να δείξει καλή διάθεση συνεργασίας με τους απεσταλμένους των διεθνών ομοσπονδιών, να μη δυναμιτίσει το κλίμα και να εκφράζει τα όποια παράπονα είχε θεσμικά. Κυρίως με επιστολές πότε στον Χούμπελ και πότε στον Περέιρα. Ακόμα και στη συνάντηση των Big 4, ο Αλαφούζος ήταν εκείνος που είχε την πιο ήπια στάση, προσπάθησε να κατευνάσει πολλές φορές τα πνεύματα και έκανε λόγο για ένα ποδόσφαιρο που αλλάζει από τότε που ήρθαν εδώ η UEFA και η FIFA.

Φυσικά, το τελευταίο δεν αλλάζει πολλά στην ουσία του θέματος. Ομως ετούτη η στάση του Παναθηναϊκού, στη «μεγάλη εικόνα» μιας υποτιθέμενης κουβέντας γύρω από την άρση της ποινής του ένα χρόνο νωρίτερα, θα μπορούσε να παίξει ρόλο στη σχέση που προσπάθησε και εν μέρει κατάφερε να δομήσει η ΠΑΕ Παναθηναϊκός με την ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ομοσπονδία τα τελευταία χρόνια. Αν πάντως θέλουμε να μιλήσουμε με ρεαλιστικές πιθανότητες, αυτές είναι λίγες. Κυρίως διότι ποτέ στο παρελθόν η UEFA δεν έφερε στο τραπέζι της μια τέτοια συζήτηση και οι ποινές της δεν έμπαιναν σε διαπραγμάτευση.