Απόδραση από το Περιστέρι, αλλά…

Το παιχνίδι στο Περιστέρι είχε μπει στις καθυστερήσεις. Ο Ολυμπιακός έπαιζε με δέκα παίκτης εξαιτίας της αποβολής του Ομάρ Ελαμπντελαουί και ο Ατρόμητος υπερασπιζόταν τη λευκή ισοπαλία με νύχια και με δόντια. Το ματς θύμιζε πολύ το πρόσφατο παιχνίδι του πρωτοπόρου με την ΑΕΚ – ίσως κι εκείνο με την Ξάνθη, που είχε λήξει με 0-0. Σε μια από τις τελευταίες φάσεις του ματς ο δραστήριος Βαλμπουενά πήρε την μπάλα και σημάδεψε τον πιο ψηλό παίκτη στην αντίπαλη περιοχή, δηλαδή τον Χασάν. Ο Αιγύπτιος έπιασε μια ωραία κεφαλιά κι ο Ολυμπιακός χωρίς να ενθουσιάσει πέρασε από το Περιστέρι με νίκη. Γιατί σε σχέση με τα παιχνίδια που έδωσε στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ και στα Πηγάδια με την Ξάνθη είχε ένα φορ, που ήρθε από τον πάγκο κι έδωσε λύση.

Επιμονή

Πολλοί οπαδοί δεν καταλαβαίνουν την επιμονή του Πέδρο Μαρτίνς με τον Χασάν. Ο Αιγύπτιος είναι αλήθεια πως δεν κάνει κάτι το θεαματικό με την μπάλα στα πόδια και είναι γεγονός πως δεν έχει την έκρηξη του Ελ Αραμπί. Αλλά ο Μαρτίνς τον ήθελε για να μπορεί όποτε χρειαστεί να αγωνιστεί στη θέση του Ελ Αραμπί και κυρίως για να πάρει στο ρόστερ τη θέση του Γκερέρο. Για ένα πολύ απλό τρόπο: γιατί έχει χαρακτηριστικά που ταιριάζουν με αυτά του Ελ Αραμπί – πράγμα που ο Γκερέρο δεν είχε.

Ανάλογα

Σας μπέρδεψα; Θα σας το εξηγήσω. Ο ευκολότερος τρόπος για να είναι αποδοτική μια ομάδα στην επίθεση είναι να μην αλλάζει πολύ το παιχνίδι της ανάλογα με το ποιος είναι ο σέντερ φορ της. Ο Γκερέρο με τον Ελ Αραμπί δεν έμοιαζαν καθόλου: όταν αγωνιζόταν ο Ισπανός, ο Ολυμπιακός έπρεπε να παίζει ολότελα διαφορετικά, αφού καθαρό φορ περιοχής δεν είχε – ο Γκερέρο είχε άλλες αρετές. Ο Ελ Αραμπί και ο Χασάν μοιάζουν, δηλαδή παίζουν στη θέση του φορ με τον ίδιο περίπου τρόπο. Απόλυτα δεν μοιάζει κανείς με κανένα, αλλά ο Ελ Αραμπί κι ο Χασάν έχουν κάμποσα κοινά στοιχεία. Και οι δύο είναι «φορ περιοχής» και οι δύο για να σκοράρουν πρέπει να τους «ταΐσουν» καλά τα χαφ και τα εξτρέμ. Και οι δύο μπορούν να παίξουν με την πλάτη στην αντίπαλη εστία και οι δύο έχουν συνηθίσει να παίζουν στην κορυφή της επίθεσης μόνοι τους. Φυσικά ο Ελ Αραμπί είναι καλύτερος ποδοσφαιριστής γιατί είναι πιο τεχνίτης και πιο δυνατός, αλλά ο Χασάν είναι νεότερος, και όπως είδαμε και πέρυσι, τα περιθώρια βελτίωσής του είναι μεγάλα. Κυρίως είναι κι αυτός ψηλός και ικανός στο ψηλό παιχνίδι (κάτι που δεν ήταν ο Ισπανός) κι αυτό οι συμπαίκτες του το γνωρίζουν: χθες στις καθυστερήσεις του αγώνα ο Βαλμπουενά σηκώνει την μπάλα σαν να παίζει ακόμα ο Ελ Αραμπί. Δεν παίζει. Παίζει στη θέση του ο Αιγύπτιος. Που σκοράρει.

Κατοχή

Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να δημιουργήσει ευκαιρίες στο δεύτερο ημίχρονο, παρόλο που είχε στο μεγαλύτερο διάστημα του παιχνιδιού την κατοχή της μπάλας. Οι Ερυθρόλευκοι ήταν καλύτεροι στο πρώτο ημίχρονο, όμως συνολικά στο ματς έκαναν λιγότερα από αυτά που ξέρουν. Εχουν τη δικαιολογία του τραυματισμού του Σουντανί, που βγαίνοντας από το παιχνίδι υποχρέωσε τον Μαρτίνς να αλλάξει αρκετά την επίθεση της ομάδας: ο Ελ Αραμπί έμεινε μόνος, καθώς ο Φορτούνης που αντικατέστησε τον τραυματία συμπαίκτη του αγωνίστηκε πολύ μακριά από την αντίπαλη περιοχή. Ο Ατρόμητος πρόσεξε πάρα πολύ στην άμυνα, πίεσε τον Βαλμπουενά αλλά ήταν επιθετικά ακίνδυνος παίζοντας για την ισοπαλία. Εφτασε κοντά. Πιθανότατα θα την είχε πάρει, όπως η ΑΕΚ και η Ξάνθη, αν ο Μαρτίνς δεν είχε τον Χασάν, δηλαδή ένα φορ ικανό να πλαισιώσει αρχικά και να αντικαταστήσει στη συνέχεια τον βασικό κυνηγό του: ο Ελ Αραμπί χθες δεν βρήκε χώρους και δεν τροφοδοτήθηκε όσο έπρεπε. Ωστόσο η νίκη είναι και καμπανάκι συναγερμού ενόψει των play off. Απαιτείται άλλη απόδοση και άλλα τρεξίματα. Το «παίζω για το 1-0», που τελευταία βλέπουμε, μπορεί να πληρωθεί με βαθμολογικές απώλειες, γιατί είναι πολύ κοντά στο άχαρο 0-0.

Ο ΠΑΟΚ συνεχίζει να κυνηγά τον Ολυμπιακό, αλλά η νίκη του στην Τούμπα με 4-0 επί του ελλιπέστατου ΟΦΗ δεν πανηγυρίστηκε και τόσο εξαιτίας του γκολ του Αιγύπτιου στο Περιστέρι. Ο προπονητής του ΟΦΗ Γιώργος Σίμος άφησε έξι βασικούς εκτός ενδεκάδας για να εκτίσουν ποινές – πιθανότατα πίστευε πως η ομάδα του στην Τούμπα δεν μπορεί να διεκδικήσει τίποτα. Είναι σατανική σύμπτωση αλλά και ο ήρωας του ΠΑΟΚ ήταν ο αναπληρωματικός φορ της ομάδας, ο Ακπομ που πέτυχε δυο γκολ – το πρώτο παίρνοντας το ριμπάουντ ύστερα από εκτέλεση πέναλτι του Μπίσεσβαρ και το δεύτερο εκτελώντας ο ίδιος πέναλτι: ο ΠΑΟΚ κέρδισε δύο. Παρεμπιπτόντως είναι να απορείς γιατί το ματς ανάμεσα στον πρώτο και τον όγδοο της βαθμολογίας το διηύθυνε ξένος διαιτητής (στο Περιστέρι ήταν ο Ελβετός Λιρς Σνάιντερ…) και το ματς ανάμεσα στον δεύτερο και τον έκτο το διηύθυνε ο Φωτιάδης. Που έδινε την εντύπωση πως αν χρειαστεί να δώσει στον ΠΑΟΚ δέκα πέναλτι, θα τα έδινε ευχαρίστως…

Επιτέλους

Το ντέρμπι της ΑΕΚ με τον ΠΑΟ δεν είχε βαθμολογικό ενδιαφέρον και δεν ήταν και ωραίο ματς: η ΑΕΚ κέρδισε επιτέλους ένα ντέρμπι ύστερα από 14 στη σειρά με παρόντες ξένους διαιτητές – το έκανε γιατί σκόραρε πολύ νωρίς με τον Αραούχο. Ο σκόρερ έβαλε ένα γκολ από τα δικά του – με περιστροφή και σουτ εκτός περιοχής που είναι το πρώτο μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα: το πέτυχε νωρίς νωρίς, μόλις στο 9ο λεπτό. Η ΑΕΚ το προστάτευσε παίζοντας πολύ ιταλικά: ο ΠΑΟ δεν κατάφερε να αντιδράσει, ούτε όταν ο Γιώργος Δώνης έριξε στο γήπεδο τρεις βασικούς (τον Μακέδα, τον Ζαχίντ και τον νεοφερμένο Νατζ) που είχε κρατήσει στον πάγκο: η ομάδα του έχει εμφανώς το μυαλό της στο ματς Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Η ΑΕΚ παίζοντας προσεκτικά στην άμυνα κέρδισε δίκαια σε ένα πολύ άδειο ΟΑΚΑ – το κρύο και η βαθμολογική ασημαντότητα του ματς κράτησαν τον κόσμο σπίτι.

Παράξενα

Γενικά τα γήπεδα δεν είχαν πολύ κόσμο αυτή τη φορά. Ηταν μια παράξενη αγωνιστική στην οποία κέρδισαν οι τρεις πρώτοι (ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ) και κανείς άλλος! Ο Αστέρας με τον Αρη, η Λαμία με την ΑΕΛ κι ο Πανιώνιος με την Ξάνθη έφεραν άδοξες ισοπαλίες. Κερδισμένος ο ΟΦΗ που παρέμεινε στην εξάδα παρά τη βαριά του ήττα στην Τούμπα. Στα επόμενα τρία κρίσιμα ματς μπορεί να παίξει με τους βασικούς του…