Ενας νέος αντισυστημισμός{CR}

Οσα συμβαίνουν στη Μόρια της Λέσβου αποδεικνύουν ότι το Προσφυγικό/Μεταναστευτικό δεν είναι πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με διακηρύξεις ή με την επίκληση της Ευρώπης – που, όντως, τα περισσότερα κράτη της αποφεύγουν να εμπλακούν, για να μη χρεωθούν οι κυβερνήσεις τους τις συνέπειές του. Είναι μια συνεχής πρόκληση στην ψυχραιμία μας, που αν διαταραχτεί μπορεί να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα ενός νέου αντισυστημισμού, ακροδεξιού αλλά και αριστερού, με τα όρια στην ιδεολογική ταυτότητα του τρόπου που εκφράζεται ξανά συγκεχυμένα.

Ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κωνσταντίνος Μουτζούρης, για παράδειγμα, με ένσημα προοδευτισμού, χρησιμοποιεί τη γλώσσα της συνωμοσιολογίας για να περιγράψει ένα ζήτημα που το ζει καθημερινά. Ταυτόχρονα, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που με τους χειρισμούς τους συνέβαλαν στη διόγκωση του προβλήματος, ανακουφισμένοι από την ανευθυνότητα που τους εξασφαλίζει η απομάκρυνση από την εξουσία, επιβαίνουν ακόμα μια φορά στο αγριεμένο άλογο του προοδευτισμού για να βαφτίσουν ακροδεξιούς τους πολιτικούς αντιπάλους τους. Αλλά και στη βαθιά ΝΔ, εκεί όπου καλλιεργούνται φοβικά σύνδρομα και καραδοκεί η παραδοσιακή ξενοφοβική εθνικοφροσύνη, ονειρεύονται εσωτερική αναδιάταξη και ρεβάνς από τους μεταρρυθμιστές.

Η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να κλείσει την κερκόπορτα του Μεταναστευτικού – για να μην μπει από εκεί το δηλητήριο του νέου αντισυστημισμού.