Πρόεδρος

Αν δεν προκύψει κάποιο μείζον απρόοπτο, η Βουλή θα εκλέξει σήμερα την πρώτη ελληνίδα Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Μας αρέσει.
Ο Μητσοτάκης επέλεξε μια καλή υποψήφια. Απόδειξη ότι θα την ψηφίσουν όχι μόνο η ΝΔ αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ. Εκ των πραγμάτων, η καλή υποψήφια οδηγεί σε μια καλή πλειοψηφία.
Χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά ότι μια καλή υποψήφια και μια καλή πλειοψηφία συνεπάγονται απαραίτητα και μια καλή Πρόεδρο. Η νέα Πρόεδρος θα δοκιμαστεί στην άσκηση των καθηκόντων της, θα κριθεί από αυτό και γι’ αυτό.
Ο Τσίπρας αναγκάστηκε σε μια μεγάλη αλλά κυρίως περιττή κωλοτούμπα. Δεν είχε κανέναν λόγο να συνταχθεί με τόσο φανατισμό υπέρ της επανεκλογής Παυλόπουλου πριν ανοίξει τα χαρτιά του ο Μητσοτάκης.
Το μόνο που κατάφερε είναι να κάψει τον Παυλόπουλο (αν χρειαζόταν να βοηθήσει κάποιος για να καεί…) και να αναδιπλωθεί εκ των υστέρων σε μια υποψηφιότητα που του επέβαλε ο αντίπαλός του.
Τελικά έπραξε σωστά. Για δυο λόγους.
Πρώτον, επειδή δεν είχε την πολυτέλεια να καταψηφίσει μια υποψήφια που ούτως ή άλλως θα εκλεγεί. Χρειάζεται κάποιον να του σηκώνει το τηλέφωνο στην Ηρώδου Αττικού.
Δεύτερον, επειδή σε αντίθεση με τον Μητσοτάκη ο Τσίπρας έχει την τελευταία του ευκαιρία στην πολιτική. Αν χάσει τις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, θα μας αποχαιρετήσει. Αν μάλιστα χάσει διπλές εκλογές, τότε δεν χρειάζεται καν να μας αποχαιρετήσει.
Ο Τσίπρας έχει λοιπόν κάθε προσωπικό συμφέρον να ενταχθεί σε κάποιο σύστημα διαπραγμάτευσης της εξουσίας. Δεν ξέρω αν συμφέρει και το κόμμα του, αλλά δικό τους θέμα.
Η υπόθεση της Προεδρίας εξελίσσεται τελικά με τον καλύτερο τρόπο. Δεν είναι η μέρα σήμερα να μιλήσουμε για νικητές και ηττημένους. Αλλωστε όσοι έχουν μάτια βλέπουν.
Είναι όμως χρήσιμο (όχι απαραίτητο) για τη δημοκρατία μας να εκλέξει μια Πρόεδρο με την πλειοψηφία που προδιαγράφεται.
Από εκεί και πέρα θα πρέπει η ίδια να αποδείξει ότι αυτήν την πλειοψηφία τη δικαιούται και μπορεί να την τιμήσει στα εύκολα και στα δύσκολα.
Εχω κάθε λόγο να πιστεύω ότι η Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα το πράξει, τουλάχιστον θα το προσπαθήσει.
Ούτως ή άλλως, κι ακριβώς επειδή προέρχεται από το δικαστικό σώμα, είναι σε θέση να γνωρίζει πως η Βουλή δεν εκλέγει σήμερα δικαστή. Συνακόλουθα δεν εκλέγει ούτε διαιτητή, ούτε παιδονόμο, ούτε υπουργό Εξωτερικών, ούτε Πρωθυπουργό Β’. Ακόμη λιγότερο δεν εκλέγει νταραβεριτζή μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων.
Εκλέγει τον ρυθμιστή του πολιτεύματος. Τίποτα άλλο.













