Η δολοφονία Σουλεϊμανί μπορεί να αλλάξει τις επιλογές των ΗΠΑ

Η τουρκική εισβολή στη Συρία όπως και οι, σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο, πρωτοβουλίες της Αγκυρας με την Τρίπολη, σε συνδυασμό με τις απερίφραστες απειλές της ενάντια σε κράτη της Ανατολικής Μεσογείου που ασκούν τα δικαιώματά τους σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, συμπληρώνονται από την αμφισβήτηση μιας ακόμα διεθνούς συμφωνίας, εκείνης του Μοντρέ για τα Στενά.

Ο Πρωθυπουργός θα θέσει στον Ντόναλντ Τραμπ τα θέματα που ανακύπτουν από την αναθεωρητική τακτική της Τουρκίας. Και αυτό όχι μόνο από την πλευρά της Ελλάδας αλλά και από την οπτική της διαρκώς απειλούμενης από την Αγκυρα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ορθό θα ήταν να προστεθεί η λιτή ανάλυση της τουρκικής τακτικής για τη διάρρηξη του πλέγματος ασφαλείας που δημιούργησε η σύμπηξη τριμερών σχημάτων πολύπλευρης συνεργασίας.

Με την επισήμανση ότι η σύμπραξη Ελλάδας και Κύπρου τόσο με το Ισραήλ όσο και με την Αίγυπτο κινδυνεύει από την αντίληψη της Τουρκίας ότι οι τριμερείς αυτές συνεργασίες στοχεύουν στην απομόνωσή της από την Ανατολική Μεσόγειο. Ο Τραμπ γνωρίζει καλά ότι η Τουρκία θέτει στο τραπέζι μια σειρά θεμάτων προκειμένου να εξασφαλίσει έστω και μερικά από αυτά.

Το ζήτημα είναι αν οι διαρκείς αυτές αμφισβητήσεις και αμφιλαταντεύσεις συντείνουν, τελικά, στην πρόκληση σημαντικής ζημιάς στα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ας μην ξεχνάμε ότι η Αγκυρα, με παραδοσιακή την επιτηδειότητά της σε αλλαγές στρατοπέδων, είναι ικανή να επιφυλάξει εκπλήξεις και να συμπορευθεί με εταίρους που ουδείς φαντάζεται ότι θα επιλέξει.

Ο φόνος του Κασίμ Σουλεϊμανί και η συσπείρωση του σιιτικού κόσμου έναντι των ΗΠΑ μπορεί, τη στιγμή αυτή, να αποτελεί ένα περιστατικό που η Ουάσινγκτον αντιμετωπίζει ως τρέχον. Τίποτε όμως δεν αποκλείει, σε μια ευρύτερη αναταραχή, η Τουρκία είτε να συνταχθεί με όσους αντιτίθενται στους αμερικανικούς σχεδιασμούς είτε να τηρήσει στάση μη ευνοϊκή έναντι της Ουάσιγκτον επαναλαμβάνοντας τον αρνητισμό που είχε επιδείξει το 2003.

Στη ρευστή αυτή κατάσταση η Ελλάδα έχει παγιωμένες θέσεις και είναι ικανή να προβάλει στον αμερικανό πρόεδρο τη σταθερότητα που προσφέρει στη Δύση όχι μόνο με τη συνεργασία της με κράτη της Μεσογείου αλλά και με την αλματώδη προσέγγισή της με τις ΗΠΑ. Ας το συγκρατεί αυτό η Ουάσιγκτον, η οποία καλό είναι, πέρα από φραστικές εκφράσεις ικανοποίησης για αυτό, να σκύψει σοβαρά στα προβλήματα που προκαλεί η αδιάλειπτη τουρκική προκλητικότητα, χωρίς να περιορίζεται στην απλή και τετριμμένη προτροπή για αυτοσυγκράτηση και αναζήτηση λύσης μέσω συνεννοήσεων Αθήνας και Αγκυρας.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή