Ποντάρει σε Πρόεδρο από την Κεντροαριστερά

Αν ήταν κασέτα, η άποψη του Κινήματος Αλλαγής για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα θα έπαιζε διαρκώς, εδώ και μήνες, τον ίδιο μονότονο ρυθμό: «O επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να προέρχεται από την προοδευτική παράταξη». Κι αυτή η σταθερή στάση, που δεν αλλάζει ό,τι κι αν γίνει, όποιο κι αν είναι το όνομα που θα προτείνει η άλλη πλευρά, δίνει στην Κεντροαριστερά το βασικό διαπραγματευτικό της χαρτί πάνω στο θέμα – αφενός, δίνοντας στον Κυριάκο Μητσοτάκη τη διακομματική συναίνεση που θέλει και, αφετέρου, πιέζοντας έτσι ώστε ο επόμενος Πρόεδρος να ξεφύγει από τα στενά κομματικά όρια της ΝΔ.

Η βασική εκτίμηση που υπάρχει εδώ και καιρό στη Χαριλάου Τρικούπη είναι πως στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουν, με την επιμονή τους στο όνομα του Προκόπη Παυλόπουλου, να στενέψουν τα περιθώρια για το Μέγαρο Μαξίμου – με δεδομένο πως η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ φαινομενικά δεν θα είχε πρόβλημα να στηρίξει μια δεύτερη τετραετία του σημερινού Προέδρου. Αυτό αυτομάτως στερεί από τον Μητσοτάκη τη συμφωνία του ΣΥΡΙΖΑ στην πρότασή του. Το Κίνημα Αλλαγής, όμως, δεν στήριξε ποτέ με τέτοιον τρόπο τον Παυλόπουλο. Και κεντροαριστερά στελέχη ξεκαθαρίζουν πως δεν θα είχαν πρόβλημα να υπερψηφίσουν οποιαδήποτε άλλη πρωθυπουργική επιλογή. Με μια, όμως, προϋπόθεση: το πρόσωπο που θα επιλεγεί να έχει προοδευτικά χαρακτηριστικά και να μην είναι «κομματική υποψηφιότητα».

Τρεις πρώην πρόεδροι. Hδη η Φώφη Γεννηματά έβαλε στο τραπέζι της συζήτησης τους τρεις πρώην προέδρους του ΠΑΣΟΚ – δύο πρώην πρωθυπουργούς, τον Κώστα Σημίτη και τον Γιώργο Παπανδρέου, και έναν πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Αφήνοντας να εννοηθεί πως, κάθε μία από τις τρεις περιπτώσεις θα εξασφάλιζε τουλάχιστον τις 22 ψήφους του Κινήματος Αλλαγής. Παρότι και οι τρεις επιλογές φαίνεται να απομακρύνονται, στη Χαριλάου Τρικούπη είναι ανοιχτοί και σε άλλες υποψηφιότητες: αν τελικά εκτός από κεντροαριστερό, το πρόσωπο που θα προταθεί είναι και γένους θηλυκού, τόσο το καλύτερο για το κόμμα, που προσπαθεί να ανοίξει τη βεντάλια της επιρροής του στο γυναικείο κοινό.

Παράλληλα, όμως, η επιμονή στα χαρακτηριστικά του νέου Προέδρου είναι και μια αντιπολιτευτική επιλογή. Αφενός, διαχωρίζοντας τη θέση της Κεντροαριστεράς από αυτή της ΝΔ. Ξεκαθαρίζοντας, δηλαδή, πως ακόμα κι αν ψηφίσουν μαζί, οι πλευρές είναι δύο και όχι μία. Αφετέρου, όμως, διαχωρίζει τη θέση της και από τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Η επιμονή στον Προκόπη Παυλόπουλο, πέρα από τα προβλήματα που φιλοδοξεί να προκαλέσει στο κυβερνητικό στρατόπεδο, εκλαμβάνεται από τη Χαριλάου Τρικούπη ως ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα που συνδέει την αξιωματική αντιπολίτευση και το καραμανλικό κομμάτι της ΝΔ. Και η αλυσίδα, εξηγούν, παρότι έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν, σήμερα δυσκολεύει τα πράγματα για τον ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει να επανασυστηθεί ως μια προοδευτική δύναμη χωρίς «συντηρητικές ουρές». Αυτή του η προσπάθεια μέχρι τώρα δεν ήταν επιτυχής – και σ’ αυτό συμβάλλει και η στάση που κρατούν για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Χρήσιμοι μεν, αντιπολιτευόμενη δύναμη δε: στο Κίνημα Αλλαγής θεωρούν πως αυτή η ισορροπία μπορεί να τους ωφελήσει το επόμενο διάστημα, ειδικά σε αντιπαραβολή με τη σημερινή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ εντός και εκτός Βουλής. Το θέμα του Προέδρου, άλλωστε, αποτελεί, μαζί με τον εκλογικό νόμο, ένα από τα βασικά σημεία συζήτησης του επόμενου μήνα – τα οποία θα κρίνουν και τις μετέπειτα εξελίξεις στον κεντροαριστερό χώρο.