«Μουσική σημαίνει έρευνα»

«Μα γιατί δεν σε ξέρουμε;». Η Αγγελική Τουμπανάκη καλείται να απαντήσει συχνά στην ερώτηση που της απευθύνουν όσοι τη βλέπουν πρώτη φορά σε κάποιο λάιβ. Για την ερμηνεύτρια και δόκτορα Μοριακής Ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η τέχνη που επέλεξε δεν ήταν ποτέ πεδίο δόξας ή αναγνώρισης. Αναζητούσε εκείνα που τη συνέδεαν με τον εσωτερικό της κόσμο, όπως λέει στο «Νσυν» με αφορμή το νέο της πρότζεκτ «Τoubanaki Music Projects – Crossovers» στον Σταυρό του Νότου. «Η μουσική είναι η ελευθερία μου, είναι η βασική γλώσσα έκφρασης και επικοινωνίας και σε αυτό είμαι ευθυγραμμισμένη. Οι υπόλοιπες έννοιες είναι φτωχές. Οι βασικοί μου πυλώνες είναι η έρευνα, η διδασκαλία, οι performances και η κοινωνική δράση. Η μουσική για μένα εμπεριέχει έρευνα, επιστημοσύνη. Ετσι έμαθα να λειτουργώ μελετώντας και ολοκληρώνοντας το διδακτορικό μου ενώ παράλληλα εργαζόμουν πάνω στη μουσική».

Από το 2003 προσπαθεί συστηματικά να διεισδύσει σε παραδοσιακούς ήχους, ρυθμούς, μουσικά ιδιώματα και φωνήματα, και παράλληλα jazz αυτοσχεδιασμό, ενώ δημιουργεί μουσικά πρότζεκτ για τη λειτουργία της φωνής στην τζαζ και world μουσική.

Επιστρέφει στον τίτλο της παράστασής της, εξηγώντας ότι «το crossover είναι για μένα μια έννοια-λέξη που την πιστεύω από τότε που ονειρεύτηκα το πρώτο μου live. Είναι το σημείο όπου συναντιούνται μουσικές, άνθρωποι από διαφορετικούς τόπους, με διαφορετικές αφετηρίες ή συναισθηματικά φορτία, και διασταυρώνουν τους ήχους τους, τις ιστορίες τους».

Τα τελευταία λοιπόν χρόνια ασχολείται με τις «εκτεταμένες (extended) φωνητικές τεχνικές» εντρυφώντας στους παραδοσιακούς βοκαλισμούς, το  σύγχρονο φωνητικό αυτοσχεδιασμό και στον πειραματισμό του looping. «Η διδασκαλία με γοητεύει. Διδάσκω “Τεχνική της φωνής” και “Jazz Αυτοσχεδιασμό” στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας, φωνητική προετοιμασία για performers και ηθοποιούς με βάση τη μέθοδο MUSA (Musical System of Acting), παραδίδω σεμινάρια με θέμα “Ο πολυδιάστατος ρόλος της Φωνής” και διοργανώνω φωνητικούς κύκλους εφαρμόζοντας αυτά που διδάχτηκα από τον Bobby McFerrin, τη Rhiannon και τον Bob Stollof στη Νέα Υόρκη».

Ανήκει επίσης στη «Διεπιστημονική Ομάδα Φωνής» με σκοπό τον σχεδιασμό θεραπείας και την αποκατάσταση ασθενών με φωνητικές διαταραχές και στην καθημερινότητά της υπάρχει μια ακόμη δραστηριότητα: «Είμαι μέλος της ανθρωπιστικής εκπαιδευτικής πρωτοβουλίας του συνθέτη Βασίλη Κώστα,  “Kalesma” – φιλανθρωπικό έργο του πατέρα Αντώνιου Παπανικολάου. Κύριος άξονας είναι η βελτίωση της καθημερινότητας των παιδιών της “Κιβωτού του κόσμου” μέσα από τη μουσική, η προσφορά ενός υψηλού  εκπαιδευτικού προγράμματος και υποτροφίες για περαιτέρω μουσικές σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής». Ενα σημαντικό μέρος της δράσης είναι η προετοιμασία και διεύθυνση της χορωδίας στις συναυλίες του «Kalesma project» αλλά και προετοιμασία των υποτρόφων για το καλοκαιρινό πρόγραμμα «Vocal Summit» του Berklee College of Music της Βοστώνης.

Με τόσο έντονη δραστηριότητα σε τόσους διαφορετικούς τομείς δεν σας απασχόλησε η αναγνωρισιμότητα;

Οι μουσικές μέσα στις οποίες «υπάρχω» είναι απόλυτα εμπορικές αφού αγγίζουν το ευρύ κοινό. Είναι λαϊκές, όχι όμως λαϊκίστικες. Εχουν αυθεντικότητα, ήθος, εμπεριέχουν και εκκινούν από τη μελέτη, την αγάπη για το ωραίο και το μεράκι. Η βάση τους βρίσκεται στην ομαδική έκφραση και δημιουργία. Η ανθρώπινη φωνή είναι ως το εκφραστικότερο και πλουσιότερο σε αποχρώσεις μουσικό όργανο, το ορθάνοιχτο παράθυρο της ψυχής μας. Και έτσι τη χρησιμοποιώ. Οταν βρίσκομαι στη σκηνή και αυτοσχεδιάζω είμαι ευτυχισμένη. Η μουσική που παίζω αποτελεί δημιούργημα φίλων.