Λίγες ημέρες πριν {LF}από τις κάλπες

Δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές όλες οι σφυγμομετρήσεις και οι έρευνες προβλέπουν ευρεία νίκη των Συντηρητικών. Η κατάσταση στους εργατικούς εμφανίζεται δραματική. Η απόρριψη του Τζέρεμι Κόρμπιν ως προσώπου δεν έχει προηγούμενο για πολιτικό αρχηγό από τον πόλεμο και μετά. Συνοπτικά, οι σχολιαστές αποδίδουν σε μια σειρά αιτίες την καθίζηση των Εργατικών σε σχέση με το 40% που είχαν πετύχει στις εκλογές της Τερίζα Μέι πριν από δύο χρόνια. Οι αιτίες είναι πολλές.

Σε ό,τι αφορά τους Συντηρητικούς:

Ο Τζόνσον κατάφερε να ενώσει το κόμμα του διασπώντας το (διέγραψε 21 σημαντικούς βουλευτές του) με τη σκληρή γραμμή του για σκληρό Brexit. Τελειώνοντας η προθεσμία έκανε στροφή προτείνοντας μια συμφωνία παρόμοια και λίγο χειρότερη με αυτήν της Τερίζα Μέι. Ομως το κόμμα του έμεινε ενωμένο. Οι εκλογές βλέπετε…

Με τη βοήθεια ισχυρού προεκλογικού επιτελείου με επικεφαλής τον ιδιοφυή και αδίστακτο Ντόμινικ Κάμινγκς, άλλαξε την ατζέντα από το Brexit στην ενίσχυση του ΕΣΥ, της Εκπαίδευσης κ.λπ. που θα ενισχυθούν μετά το Brexit

Αξιοποίησε στο έπακρο τις αδυναμίες και την αντιπάθεια της κοινωνίας στο πρόσωπο του Τζέρεμι Κόρμπιν και προσπάθησε να ισορροπήσει τη δική του αναξιοπιστία από τη συνολική δημοσιογραφική και πολιτική πορεία του.

Αρνήθηκε, τουλάχιστον δημόσια, τη βοήθεια του Νάιτζελ Φάρατζ, γνωστού συνοδοιπόρου του στην καμπάνια υπέρ του Brexit του Ντέιβιντ Κάμερον.

Από την άλλη, ο Τζέρεμι Κόρμπιν απεδείχθη ανίκανος να επωφεληθεί από την κρίση των αντιπάλων του.

Παρέμεινε ως τέλος υπέρ της εξόδου, μια και για πολλά χρόνια ήταν πυλώνας αντιευρωπαϊσμού μέσα από τη λογική μιας ακροαριστερής προσέγγισης.

Υιοθέτησε τις φοβίες των εργατικών περιοχών για αποκλεισμό των «Πολωνών Υδραυλικών» και συνεπώς της θεμελιώδους αρχής της ενιαίας αγοράς για ελεύθερη διακίνηση εργαζομένων.

Δεν μπόρεσε να αποτινάξει την κατηγορία για αντισημιτισμό και για φιλικές σχέσεις με τη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς.

Στη διάρκεια της μακρόχρονης διαπραγμάτευσης αναγκάστηκε από πρωτοβουλίες πολλών βουλευτών του να υιοθετήσει την παραμονή στην τελωνειακή ένωση – που δεν επιτρέπει την ελεύθερη διακίνηση – παραχωρώντας προς το τέλος την υιοθέτηση νέου δημοψηφίσματος. Στο οποίο όμως ο ίδιος δηλώνει ότι θα είναι «ουδέτερος».

Τέλος, έβγαλε και από το μανίκι, αφενός τις αγαπημένες του εθνικοποιήσεις και αφετέρου παρουσίασε ένα οικονομικό πρόγραμμα δαπανών που τρόμαξε κάθε λογικά σκεπτόμενο άτομο.

Τις τελευταίες ημέρες οι περισσότεροι αναλυτές, θεωρώντας ότι οι εκλογές έχουν τελειώσει και συνεπώς και η Εξοδος, εστιάζουν στην επόμενη ημέρα. Δηλαδή στη μεταβατική περίοδο ενός έτους που προβλέπει η συμφωνία Εξόδου, ώστε να επιτευχθεί η εμπορική συμφωνία που θα διέπει τις μελλοντικές σχέσεις των δύο μερών.

Ωστόσο, ας μη βιαστούμε. Μπορεί οι κάλπες να βγάλουν λαγό. Δηλαδή να μην υπάρξει αυτοδυναμία των Τόρις. Το ιδιόρρυθμο εκλογικό σύστημα και διάφοροι παράγοντες (τοπικές συμφωνίες για υποστήριξη ενός αντι-Brexit υποψηφίου από τα αντιπολιτευόμενα κόμματα, οι χιλιάδες νέες εγγραφές στους εκλογικούς καταλόγους, η μιζέρια δεκαετίας λιτότητας που έχει επιβάλει η πολιτική  των Συντηρητικών) μπορεί να διαψεύσουν τη λογική και την πιο πρόσφατη συντριπτική νίκη που προβλέπει η μεγαλύτερη δημοσκόπηση της You Gov, που προβλέπει αυτοδυναμία των συντηρητικών με 68 έδρες!