Ο Βλάνταν αρέσει, αλλά κάνει για την ΑΕΚ;

Το ομολογούν όλοι: ο Ιλια Ιβιτς βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα, ενώπιον μιας σημαντικής απόφασης για τον επόμενο προπονητή της ΑΕΚ. Οι επαφές γίνονται και αυτό που βγαίνει προς τα έξω είναι πως ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς αρέσει και μάλιστα πολύ στα Σπάτα. Οντως, ο σέρβος προπονητής συγκεντρώνει πολλά στοιχεία θετικά και άλλωστε το συνολικό του πακέτο είναι ελκυστικό. Σύμφωνα, πάντα, με τους ειδήμονες.

Η πορεία του στην Ελλάδα ως ποδοσφαιριστής όπου ώρες ώρες ξεχώριζε με το ωραίο αρχοντικό στυλ και το αριστερό πόδι, τα αποτελέσματα που είχε ως τεχνικός του Πανιωνίου, φανερώνουν έναν άνθρωπο με ικανότητες να δημιουργεί ομάδες. Αλλωστε, ακόμη και στον Ερυθρό Αστέρα, ο Μιλόγεβιτς άρχισε σχεδόν από το μηδέν και έφτασε να παίζει δύο διαδοχικές σεζόν σε ομίλους Τσάμπιονς Λιγκ. Κάπου εδώ, όμως, τελειώνουν τα χαμόγελα και πρέπει να αρχίσει ο προβληματισμός. Για όσους ετοιμάζονται να πάρουν αποφάσεις και να επενδύσουν στον οποιονδήποτε.

Τι βλέπουμε από τον Ερυθρό Αστέρα σε αυτή τη διοργάνωση; Μια ομάδα που μετρά ήττες και μάλιστα κάποιες είναι συντριβές! Εντελώς αδύναμος στα περισσότερα παιχνίδια. Εχει τη χειρότερη άμυνα του Τσάμπιονς Λιγκ και έχει δεχθεί 19 γκολ. Στα τρία τελευταία ματς ο συντελεστής τερμάτων είναι 0-15! Μόνο τον Ολυμπιακό νίκησε στο Βελιγράδι, σε ένα παιχνίδι με διαιτητικά λάθη και αδυναμία του Μεριά να βρει δίχτυα σε κρίσιμο σημείο. Συνεπώς, οι Κόκκινοι της Σερβίας δεν κάνουν και τις καλύτερες δυνατές εμφανίσεις, για να ειπωθεί με τον πλέον απλό τρόπο. Δεν είναι οι ήττες, αυτό που πρέπει να βλέπει κάποιος είναι η συνολική εικόνα. Οσο και να θέλει ο οποιοσδήποτε να φτιάξει το αμπαλάζ, σίγουρα θα δυσκολευτεί.

Να ευθύνονται οι ποδοσφαιριστές; Να απαιτούνται καλύτερα υλικά για το υψηλό επίπεδο του Τσάμπιονς Λιγκ; Αναμφισβήτητα. Αλλά το βέβαιο είναι επίσης πως αυτή η έκδοση που μας παρουσιάζει ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς έχει αρκετά κενά και μπόλικα θέματα προς συζήτηση. Οχι πως δεν είναι επιτυχία να παίζεις με τους δυνατούς. Μετρά αυτό, αλλά το επόμενο βήμα έχει κι αυτό τη σημασία του.

Εν αναμονή, λοιπόν. Η σκυτάλη στον Ιβιτς. Αλλά μπράβο στον Μιλόγεβιτς για το πώς έχει καταφέρει να διαθέτει τέτοια αύρα. Ναι, κάνει επιτυχίες, έχει ανοίξει δρόμους με αυτές, αλλά δεν μπορεί κάποιος να αρνείται πως υπάρχει και μια άλλη πλευρά του φεγγαριού που δεν τη λες ακριβώς φωτεινή…