Το στοίχημα των φόρων και της ανάπτυξης

News Analysis

«Ο προϋπολογισμός του 2020 δρομολογεί την επιστροφή στο μέλλον» είπε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας παρουσιάζοντας παράλληλα τα μέτρα του φορολογικού νομοσχεδίου. Φαντάζομαι πως, άσχετα με το τι ψηφίζει ο καθένας, κανένας πολίτης της χώρας δεν θα ήθελε ύστερα από περίπου δέκα χρόνια κρίσης να μη βγει το στοίχημα της κυβέρνησης με τον νέο προϋπολογισμό. Επενδύσεις, μείωση ανεργίας, επιτάχυνση της ανάπτυξης όταν η ευρωζώνη κατεβάζει ταχύτητα, λιγότερα φορολογικά βάρη 1,2 δισ. ευρώ…

Υπάρχει κάποιος που δεν θέλει μειώσεις φόρων ύστερα από αλλεπάλληλες και επώδυνες αυξήσεις των φορολογικών βαρών τα τελευταία χρόνια; Η απάντηση είναι προφανής. Υπάρχουν πολλοί όμως οι οποίοι θα ήθελαν μια διαφορετική κατανομή των ελαφρύνσεων.

Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι για παράδειγμα, ιδίως στη μεσαία τάξη, θα ήθελαν μεγαλύτερες ελαφρύνσεις ιδίως όταν διαπιστώνουν ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες κερδίζουν λιγότερους φόρους έως και 1.300 ευρώ την ίδια ώρα που ένας μισθωτός με ένα παιδί και εισόδημα 20.000 ευρώ δεν έχει το παραμικρό κέρδος. Ας μη βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα, ας περιμένουμε και τον λογαριασμό των εισφορών.

ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ. Οι ιδιοκτήτες ακινήτων από την πλευρά τους γκρινιάζουν, διότι αλλιώς τις περίμεναν και αλλιώς ήρθαν οι διατάξεις για την έκπτωση φόρου για δαπάνες επισκευής, ανακαίνισης και λειτουργικής αναβάθμισης ακινήτων. «Οι κυβερνήσεις της χώρας μας, άλλη περισσότερο και άλλη λιγότερο, τη μεσαία τάξη τελικά την “αγάπησαν” περισσότερο στα λόγια τους, παρά στα έργα τους…», δήλωσε χθες η ΠΟΜΙΔΑ.

Η αλήθεια είναι ότι το όριο των 48.000 ευρώ μέγιστης δαπάνης που θα αναγνωρίζει η Εφορία για έκπτωση φόρου στο 40% όπως είχε προσδιοριστεί στο φορολογικό που τέθηκε σε διαβούλευση περιορίστηκε σε 16.000 ευρώ στο τελικό σχέδιο νόμου το οποίο κατατέθηκε στη Βουλή. Απαλείφθηκε, όμως, παράλληλα η αρχική διάταξη που όριζε πως όποιος ιδιοκτήτης ακινήτου κάνει χρήση του νέου φορομπόνους, χάνει την έκπτωση 5% από το φορολογητέο εισόδημα των ενοικίων.

«Ο,τι είπαμε, το κάνουμε», δήλωσε ο Πέτσας. Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο, η κυβέρνηση είχε προαναγγείλει το συγκεκριμένο φορομπόνους, το οποίο έρχεται να εφαρμόσει, χωρίς να περιγράψει κανείς νωρίτερα στην πλήρη του λεπτομέρεια το μέτρο. Αυτά τα κάνουν τα νομοσχέδια. Οτι ήταν στα 48.000 ευρώ αρχικά και έπεσε στα 16.000 ευρώ τελικά η μέγιστη δαπάνη είναι όμως επίσης γεγονός. Αλλά εδώ έρχεται να προστεθεί μια κρίσιμη παράμετρος στην εξίσωση: το δημοσιονομικό κόστος.

ΕΧΟΥΜΕ ΔΡΟΜΟ. Η Ελλάδα μόλις πέρυσι το καλοκαίρι βγήκε από τα Μνημόνια. Δεν γίναμε «κανονική» χώρα από τη μια μέρα στην άλλη. Τον Αύγουστο του 2018 σταμάτησε η χρηματοδότηση από τους Ευρωπαίους με αντάλλαγμα μνημονιακές δεσμεύσεις. Εμειναν, όμως, χωρίς διασφαλισμένη χρηματοδότηση – πρέπει να την κερδίζουμε καθημερινά στις αγορές – οι μεταμνημονιακές δεσμεύσεις και οι στόχοι για πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως και το 2022. Επομένως ο δημοσιονομικός χώρος δεν είναι ατελείωτος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν βρισκόταν σήμερα στο τιμόνι της χώρας θα ήθελε να επιστρέψει με έναν τρόπο μαγικό τις φορολογικές επιβαρύνσεις στα επίπεδα προ κρίσης. Μαγικά κουμπιά, όμως, δεν υπάρχουν.

Ετσι επιστρέφω εκεί από όπου ξεκίνησα. Στις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα, σύμφωνα με τις οποίες ο προϋπολογισμός του 2020 δρομολογεί την επιστροφή στο μέλλον. Μένει να αποδειχθεί. Διότι, μην παραμυθιαζόμαστε, ακόμα απέχουμε πολύ.