Ο λαός της Χιλής βρήκε το πιο όμορφο στήριγμα

«Συμπαραστεκόμαστε στις διαδηλώσεις, αλλά δίχως βία και χωρίς τραυματίες, τόσο από πλευράς των εξεγερθέντων, όσο και των δυνάμεων της τάξης. Η Χιλή χρειάζεται ειρήνη, αλλά επίσης να μην ξεχαστούν όλες αυτές οι ανάγκες που γέννησαν ένα τέτοιο κίνημα». Με αυτή τη φράση οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής ομάδας της Χιλής έκλειναν την κοινή τους δήλωση η οποία εξηγούσε τους λόγους που αρνήθηκαν να δώσουν φιλικό παιχνίδι με το Περού, ως συμπαράσταση για όσους αγωνίζονται στους δρόμους για ένα καλύτερο αύριο.

Στη Χιλή τις τελευταίες μέρες υπάρχουν φωτιές, καταστροφές, τραυματίες, νεκροί. Διαδηλώσεις των πολιτών εναντίον της κυβέρνησης για τη νέα αύξηση που έφερε στα μέσα μεταφοράς. Μια χώρα σε βαθιά κρίση, άνθρωποι που «πνίγονται» από τα οικονομικά προβλήματα και αναζητούν στον δρόμο το δίκιο τους.

Οι ποδοσφαιριστές, οι πλούσιοι ποδοσφαιριστές, όπως ο Αλεξ Βιδάλ, που έχει λυμένα όλα του τα προβλήματα, δεν λησμόνησαν το παρελθόν τους. Κάποτε ήταν κι εκείνοι φτωχοί, ξυπόλητοι, δίχως τα βασικά. Ηξεραν να κλωτσούν καλά την μπάλα και αυτό τους έφερε πλούτη και δόξα, όμως δεν τους έκανε να ξεχάσουν. Και αυτό, οι μνήμες του παρελθόντος, τους κάνει να στέκονται με όποιο τρόπο μπορούν πλάι στον κόσμο της χώρας τους.

Αλλωστε στις… μάχες των δρόμων βρίσκονται οι συγγενείς τους, οι καλύτεροί τους φίλοι. Ως κάτι συμβολικό αποφάσισαν από κοινού να αναβάλλουν ένα φιλικό παιχνίδι, πράξη πρωτοφανής, μα υπέροχη. Μια πράξη ανθρωπιάς, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη από τα είδωλα όλης της χώρας σε όλον αυτό τον κόσμο που νιώθει πως αδικείται, πως πνίγεται, πως οι συνθήκες της ζωής του γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες, βυθίζονται στο σκοτάδι και τη μιζέρια. Μια πράξη που οφείλει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση για όλους.